Weegee (1899–1968) - Murdered while playing Boccia

Έντυπο από το Ανάλογο Weegee Portfolio
Έκθεση Print βασισμένο στα καρέ του 1982 από τον Sid Kaplan,
τυπωμένο το 1992
Παραχθέν για
Amber Film & Photography Collective, Newcastle upon Tyne


Arthur (Usher) Fellig (12 Ιουνίου 1899 – 26 Δεκεμβρίου 1968), γνωστός με το ψευδώνυμο Weegee, ήταν φωτογράφος και φωτορεπόρτερ, γνωστός για την σκληρή μαυροάσπρη street photography του στη Νέα Υόρκη.
Ο Weegee δούλεψε στην Ανατολική Πτέρυγα της Μανχάταν ως φωτορεπόρτερ τύπου κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930 και 1940 και ανέπτυξε το διακριτό του στυλ ακολουθώντας τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης της πόλης και καταγράφοντας τη δραστηριότητά τους.[2] Το μεγαλύτερο μέρος του έργου του απεικονίζει ρεαλιστικές σκηνές αστικής ζωής, εγκλήματος, τραύματος και θανάτου χωρίς διάθεση δισταγμού.
Δούλευε νύχτα και διαγωνιζόταν με την αστυνομία για το ποιος θα φτάσει πρώτος στη σκηνή ενός εγκλήματος, πουλώντας τις φωτογραφίες του σε ταμπλόιντ και σε φωτογραφικά πρακτορεία.[5] Οι φωτογραφίες του, κεντρικά γύρω από το αστυνομικό τμήμα του Μανχάταν, δημοσιεύθηκαν σύντομα από το Daily News και άλλα ταμπλόιντ, καθώς και σε πιο εκλεκτής κυκλοφορίας εκδόσεις όπως το Life.
Οι περισσότερες από τις διακεκριμένες φωτογραφίες του τραβήχτηκαν με εξοπλισμό και μεθόδους πολύ βασικών φωτογράφων τύπου της εποχής, μια κάμερα 4×5 Speed Graphic προρυθμισμένη στο f/16 με 1/200 του δευτερολέπτου, με φλας και μια σταθερή απόσταση εστίασης δέκα ποδιών.[11] Ήταν αυτοδίδακτος φωτογράφος χωρίς επίσημη εκπαίδευση.
Πέντε από τις φωτογραφίες του αγοράστηκαν από το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (MoMA) το 1943. Αυτά τα έργα περιλήφθηκαν στην έκθεσή του Action Photography.[21] Αργότερα συμπεριλήφθηκε στην «50 Φωτογραφίες από 50 Φωτογράφους», άλλη έκθεση του MoMA που οργάνωσε ο φωτογράφος Edward Steichen.
Naked City (1945) ήταν το πρώτο του βιβλίο φωτογραφιών. Ο παραγωγός ταινιών Mark Hellinger αγόρασε τα δικαιώματα των τίτλων από τον Weegee.[21] Το 1948, η αισθητική του Weegee διαμόρφωσε τη βάση για τη ταινία του Hellinger The Naked City. Βασιζόταν σε μια σκληρή ιστορία του 1948 που έγραψε ο Malvin Wald σχετικά με την έρευνα σε μια δολοφονία μοντέλου στη Νέα Υόρκη.

Τη δεκαετία του 1950 και του 1960, ο Weegee πειραματίστηκε με πανοραμικές φωτογραφίες, παραμορφώσεις φωτογραφιών και φωτογράφηση μέσω κρυστάλλων. Χρησιμοποιώντας έναν πλαστικό φακό, έκανε μια διάσημη φωτογραφία της Μαριλίν Μονρό σε οποία το πρόσωπό της διαστρέφεται γλοιώδικα αλλά παραμένει αναγνωρίσιμο.
Ο Weegee μπορεί να θεωρηθεί ο αμερικανικός αντίστοιχος του Brassaï, ο οποίος φωτογράφιζε νυχτερινές σκηνές του Παρισιού στους δρόμους. Οι θεματικές του Weegee με γυμνόστηθες, ακροβάτες, φρικιά και άτομα του δρόμου υιοθετήθηκαν αργότερα και εξελίχθηκαν από τη Diane Arbus στις αρχές της δεκαετίας του 1960.