Eleonora Stol (1946-2022) - Bedroom

Υπέροχο κομμάτι της Eleonora Stol. Τα χρώματα είναι τόσο ζωντανά που πετάγονται από το έργο. Πρόκειται για τεχνικές mixed media σε καμβά. Η Eleonora χρησιμοποιεί διάφορα υλικά όπως ακρυλικά, μολύβι και λάδι. 100 x 100 εκ.

Το έργο διατίθεται χωρίς κορνίζα με τεχνητό ανάγλυφο. Τα έξοδα αποστολής βασίζονται σε παράδοση χωρίς κορνίζα. Εάν επιθυμείτε το έργο να σταθεί σε κορνίζα με καρέ, αυτό μπορεί να διευθετηθεί μετά το τέλος της δημοπρασίας με τα αντίστοιχα κόστη.

Ο τρόπος επικοινωνίας της Eleonora είναι μια κοφτερή αντίθεση στον τεχνολογικά άψογο κόσμο μας. Το πάθος είναι το κύριο θέμα του έργου της, το οποίο αναπτύσσει με τα ζωντανά της χρώματα, γεμάτα ζωή και φως. Είναι πιθανό να διαβαστούν ερωτικά γράμματα στα πίνακές της.

Σχετικά με την Eleonora Stol, γνωστή και ως «La Roja»

"Άσε το θάνατο να παίξει βιολί με τη φρύαρη μέσω των χορδών σε άσπρες οδούς με το βογκητό του ανέμου. Θεωρώ τον παγωμένο άνεμο σε Ισπανικούς θαυμαστές.

Κάνοντας ένα νεύμα στους λευκούς περιστέρια για να δώσουν τα γλυκά τους φτερά, για να στολίσω το δέρμα των πονηρών νυμφών μου. Κάθε τόσο θαυμάζω με το ευάλωτο κάρβουνο κατά μήκος των περιγραμμάτων μου και προχωρώ με ένα πεταλούδι στο μπαστούνι μου και ταξιδεύω σχεδιάζοντας μέχρι βαθύτερα στο μιούσια ultramarine γιορτή. Εκεί δένω κόκκινες κορδέλες για να σκληρύνω τον κρύο γρανίτη και μετά ακούω πώς αναπνέουν τραγουδώντας.

Σου διαβάζω, αλλά χωρίς ακρώνυμα ζωγραφίζω με προκλητικά αραβίσματα γλυκόπικρους σωρείς σκέδασης σε ροζ εσώρουχα κάτω από έναν χαρτινό φεγγαρίνο από φανταστικό φωτισμό κεριών όπου ο έρωτας στεγνώνει σε Eau de Vie de Mirabelle σε σχοινί αποξήλωσης ύψους θηλής με φασαρία από γυμνασμένες γόνατες.

Με τη ζωγραφική μου δίψα για εικόνες βιώνω έναν αδιάκοπο κόσμο με χρώματα που οι ελεύθερες κιμωλίες ζωγραφίζουν με υπέροχους πινέλους που γέρνουν στο χέρι μου. Ρίσκω το ρίσκο για να γλιστρήσω, εξωφρενικά γρραφίδες και περιγράμματα, τελείωματα από κακοβαμένα σκιάσεις και λεκέδες μάσκαρας και σημάδια από το απρόσμενο ξεψύχισμα του καμβά, αλλά είναι μια κραυγή- μια έκρηξη, ανοίγω τη μαύρη μου βαλίτσα ονείρου και το γοργόνι που ρίχνει κόλες και κιμωλίες και τις αβάσταχτες γραμμές κτίζουν στο μικρό μου χρώμα. Όπως ελπίζω, καταλήγει σε ομορφιά.

Εδώ η θεωρία της τέχνης δεν έχει νόημα, με το συγκεχυμένο χάρτη της ψυχής που συνθέτει τις ψυχές. Τέχνη με ένα παχύ A δεν έχει θέση στο τραπεζοκόπιο των στιλιτευμένων αντρών και των φρύδιων ψυχολόγων. Με μένα ο Ήλιος και η Σελήνη λάμπουν ως αξεσουάρ σε κατάφορτους πολυέλαιες που κρέμονται από ένα ουράνιο τόξο"