Μεγάλη Βρετανία 1823/1835 - Μεγάλη Βρετανία, βουλευτής Οξφορντσάιρ, 1796–1824

Αυτό το έγγραφο απεικονίζει ένα «Free Front»—τη διευθυνόμενη μεριά ενός φακέλου από τις αρχές του 19ου αιώνα. Πριν την εισαγωγή του Penny Black το 1840, τα μέλη του Κοινοβουλίου (MPs) και οι Ευνούχοι είχαν το προνόμιο να στέλνουν αλληλογραφία χωρίς χρέωση εφόσον υπέγραφαν στην πρόσοψη.
Ανάλυση εγγράφου
• Ημερομηνία: «London May fifth 1823» (γραφε στο πάνω μέρος).
• Παραλήπτης: «The Revd. Charles Langley / Ch. Ch. [Christ Church] / Oxford.»
• Υπογραφή: Στο κάτω αριστερά, η υπογραφή «Free J. Fane» ανήκει στον John Fane (1751–1824).
• Σημείωμα αποστολής: Ένα κόκκινο κυκλικό σφραγιστικό «FREE» είναι ορατό δεξιά, που επιβεβαιώνει ότι το γράμμα διαβιβάστηκε χωρίς χρέωση λόγω της κοινοβουλευτικής ιδιότητας του Fane.
Ιστορικό Πλαίσιο
Ο John Fane ήταν μακρόβιος βουλευτής του Οξφόρδηshire, κατείχε τη θέση του για 28 χρόνια μέχρι τον θάνατό του το 1824. Εφόσον αυτό το μπροστινό μέρος χρονολογείται στις 5 Μαΐου 1823, αντιπροσωπεύει ένα από τα τελευταία έτη της πολιτικής του καριέρας. Ο παραλήπτης, Charles Langley, βρισκόταν στο Christ Church, Oxford, που ήταν (και παραμένει) ένα από τα πιο διακεκριμένα κολλέγια του Πανεπιστημίου.
Το σύστημα «Free Franking» που βλέπετε σε αυτό το έγγραφο του 1823 ήταν ένα ισχυρό—και συχνά αμφιλεγόμενο—προνόμιο της βρετανικής πολιτικής ζωής. Κατ’ ουσίαν επέτρεπε στην ελίτ να παρακάμπτει ένα ταχυδρομικό σύστημα που διαφορετικά ήταν εξαιρετικά ακριβό.
Πώς δούλευε το Σύστημα
Πριν το 1840, το κόστος αποστολής μιας επιστολής στη Βρετανία δεν βασιζόταν βάρος, αλλά στον αριθμό των φύλλων χαρτιού και στην απόσταση που διένυε. Μια επιστολή με ένα φύλλο μπορούσε να κοστίζει ένα ημερομίσθιο ενός εργάτη.
Για τη βοήθεια προς τους αξιωματούχους για τη διεξαγωγή κρατικής δουλειάς, το «Franking Privilege» επέτρεψε σε ορισμένες ομάδες να στέλνουν και να παραλαμβάνουν αλληλογραφία δωρεάν:
• Μέλη του Κοινοβουλίου (MPs)
• Ευγενείς (Η Βουλή των Λόρδων)
• Υψηλόβαθμοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι
• Αρχιερείς και Επίσκοποι
Για να «frank» ένα γράμμα, ο βουλευτής έπρεπε να γράψει την ημερομηνία, τον προορισμό και την υπογραφή του στην πρόσοψη (γι’ αυτό ο όρος «Free Front»). Το Ταχυδρομείο θα εφαρμοζε τότε ένα ειδικό σήμα «FREE», συχνά με κόκκινο μελάνι, που σήμαινε ότι δεν οφειλόταν πληρωμή.
Κανόνες και «Ο Επιθεωρητής των Franks»
Επειδή το σύστημα χρησιμοποιούνταν ευρέως, το Ταχυδρομείο έπρεπε να δημιουργήσει αυστηρούς κανόνες για να αποτρέψει την απώλεια μεγάλου ποσού εισπράξεων από το κράτος:
• Όρια βάρους: Με τη χρονιά του Fane, οι επιστολές συνήθως περιορίζονταν σε 1 ουγγιά.
• Ημερήσια ποσοστά: Οι βουλευτές τελικά περιορίστηκαν στην αποστολή 10 επιστολών και λήψη 15 επιστολών ανά ημέρα δωρεάν.
• Οι Επιθεωρητές: Μια εξειδικευμένη ομάδα υπαλλήλων Ταχυδρομείου που ονομάζονται «Επιθεωρητές των Frank» εξέταζαν τα γράμματα. Ψάχνανε για πλαστές υπογραφές ή γράμματα που ξεπερνούσαν το όριο βάρους. Αν ένα γράμμα ήταν «Άνω του Προνομίου», ο παραλήπτης θα υποχρεωνόταν να πληρώσει ολόκληρο (και βαρύ) ταχυδρομικό τέλος.
Lot L-GBfeb06, 5-10