Post-impressionist school (XX) - Flowers and apples on a white tablecloth





| 16 € | ||
|---|---|---|
| 11 € | ||
| 8 € | ||
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 128017 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Λουλούδια και μήλα σε λευκή τραπεζομάντιλα, πρωτότυπο ποσταϊσπρεσιονιστικό έργο σε λάδι από το 1980–1990, καταγωγή Γαλλία, διαστάσεις 59 × 50 εκ., με κάδρο, χειρόγραφο, σε εξαιρετική κατάσταση.
Περιγραφή από τον πωλητή
Λουλούδια και μήλα πάνω σε λευκό τραπεζομάντηλο
1. ΤΕΧΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Τίτλος: Λουλούδια και μήλα πάνω σε λευκό τραπεζομάντηλο
Συγγραφέας: Omedes (Καταλανική Σχολή, ενεργός στη δεύτερη μισή του 20ού αιώνα)
Χρονολογία: περ. 1960–1980
Τεχνική: Λάδι πάνω σε καμβά
Διαστάσεις: 55 × 46 εκ. (έργο) · 57 × 48 εκ. (με κάδρο)
Στυλ: Μεταϊμπρεσιονισμός / Λυρικός εξπρεσιονισμός
Κατάσταση συντήρησης: Πολύ καλή· ομόκλεια στρώση, σταθερός χρωματισμός και περίτεχνο κάδρο σε σκούρο ξύλο
2. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΣΥΝΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΙΑ
Το έργο παρουσιάζει μια οικεία νεκρή φύση, δομημένη σε δύο κύρια κέντρα: αριστερά, ένα κεραμικό βάζο με ροζ λουλούδια σε ελεύθερη και κάθετη γραμμή· δεξιά, ένα μπολ με μήλα τοποθετημένα πάνω σε λευκό τραπεζομάντηλο, επεξεργασμένο με ευρεία και ζωηρή πινελιά.
Το σκουρόχρωμο και βαθύ φόντο ενισχύει τον χρωματικό αντίκτυπο, αναδεικνύοντας τους όγκους περισσότερο με το χρώμα παρά με το σχέδιο. Ο καλλιτέχνης προκρίνει την εντύπωση της ζωγραφικής έναντι της κυριολεκτικής περιγραφής, χρησιμοποιώντας ορατές παχιές στρώσεις χρώματος και μια παλέτα πλούσια σε πράσινους, καρμίνους, ωχρές αποχρώσεις και ζεστά λευκά.
Ικονογραφικά, η σκηνή παραπέμπει στο κλασικό θέμα της οικιακής νεκρής φύσης, που εδώ νοείται ως χώρος ισορροπίας, σιωπής και περισυλλογής, όπου τα καθημερινά αντικείμενα φορτίζονται με συναισθηματική απόχρωση.
3. ΣΤΥΛ, ΣΧΟΛΗ ΚΑΙ ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
Αυτός ο καμβάς εντάσσεται με σαφήνεια στην παράδοση της καταλανικής σχολής της μετεμφύλιας περιόδου, κληρονόμος του μεταϊμπρεσιονισμού και του μέτριου εξπρεσιονισμού. Η χειρονομία της πινελιάς και ο πρωταγωνιστικός ρόλος του χρώματος δημιουργούν συγγένειες με τους Joaquim Mir, Isidre Nonell ή, σε πιο οικειο-εντρικό ύφος, με τον Ramon Rogent και ορισμένα μεταγενέστερα γαλαζοπράσινα ζωγραφικά νεκροπάζελ του Maurice de Vlaminck.
Το έργο διακρίνεται για την ισορροπία στη σύνθεση, την φρεσκάδα του χρώματος και μια ειλικρινή και άμεση εκτέλεση, ποιότητες ιδιαίτερα εκτιμημένες στη ζωγραφική της καταλανικής σχολής του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα. Πρόκειται για έναν πίνακα με αξιόλογη διακοσμητική και εικαστική ποιότητα, αντιπροσωπεύοντας μια ώριμη και προσωπική γλώσσα μέσα στο ισπανικό κόντεξτ της καταλανικής τέχνης της εποχής.
Ιστορία πωλητή
Λουλούδια και μήλα πάνω σε λευκό τραπεζομάντηλο
1. ΤΕΧΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Τίτλος: Λουλούδια και μήλα πάνω σε λευκό τραπεζομάντηλο
Συγγραφέας: Omedes (Καταλανική Σχολή, ενεργός στη δεύτερη μισή του 20ού αιώνα)
Χρονολογία: περ. 1960–1980
Τεχνική: Λάδι πάνω σε καμβά
Διαστάσεις: 55 × 46 εκ. (έργο) · 57 × 48 εκ. (με κάδρο)
Στυλ: Μεταϊμπρεσιονισμός / Λυρικός εξπρεσιονισμός
Κατάσταση συντήρησης: Πολύ καλή· ομόκλεια στρώση, σταθερός χρωματισμός και περίτεχνο κάδρο σε σκούρο ξύλο
2. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΣΥΝΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΙΑ
Το έργο παρουσιάζει μια οικεία νεκρή φύση, δομημένη σε δύο κύρια κέντρα: αριστερά, ένα κεραμικό βάζο με ροζ λουλούδια σε ελεύθερη και κάθετη γραμμή· δεξιά, ένα μπολ με μήλα τοποθετημένα πάνω σε λευκό τραπεζομάντηλο, επεξεργασμένο με ευρεία και ζωηρή πινελιά.
Το σκουρόχρωμο και βαθύ φόντο ενισχύει τον χρωματικό αντίκτυπο, αναδεικνύοντας τους όγκους περισσότερο με το χρώμα παρά με το σχέδιο. Ο καλλιτέχνης προκρίνει την εντύπωση της ζωγραφικής έναντι της κυριολεκτικής περιγραφής, χρησιμοποιώντας ορατές παχιές στρώσεις χρώματος και μια παλέτα πλούσια σε πράσινους, καρμίνους, ωχρές αποχρώσεις και ζεστά λευκά.
Ικονογραφικά, η σκηνή παραπέμπει στο κλασικό θέμα της οικιακής νεκρής φύσης, που εδώ νοείται ως χώρος ισορροπίας, σιωπής και περισυλλογής, όπου τα καθημερινά αντικείμενα φορτίζονται με συναισθηματική απόχρωση.
3. ΣΤΥΛ, ΣΧΟΛΗ ΚΑΙ ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
Αυτός ο καμβάς εντάσσεται με σαφήνεια στην παράδοση της καταλανικής σχολής της μετεμφύλιας περιόδου, κληρονόμος του μεταϊμπρεσιονισμού και του μέτριου εξπρεσιονισμού. Η χειρονομία της πινελιάς και ο πρωταγωνιστικός ρόλος του χρώματος δημιουργούν συγγένειες με τους Joaquim Mir, Isidre Nonell ή, σε πιο οικειο-εντρικό ύφος, με τον Ramon Rogent και ορισμένα μεταγενέστερα γαλαζοπράσινα ζωγραφικά νεκροπάζελ του Maurice de Vlaminck.
Το έργο διακρίνεται για την ισορροπία στη σύνθεση, την φρεσκάδα του χρώματος και μια ειλικρινή και άμεση εκτέλεση, ποιότητες ιδιαίτερα εκτιμημένες στη ζωγραφική της καταλανικής σχολής του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα. Πρόκειται για έναν πίνακα με αξιόλογη διακοσμητική και εικαστική ποιότητα, αντιπροσωπεύοντας μια ώριμη και προσωπική γλώσσα μέσα στο ισπανικό κόντεξτ της καταλανικής τέχνης της εποχής.

