Υπέροχη πλάκα Aletai. Μετεωρίτης σιδήρου - 240 g

Η μεγαλύτερη μεταλλική ουράνια μάζα από σίδηρο στον κόσμο, με βweight 74 τ. (74 t), ανακαλύφθηκε στην επαρχία Αλέταϊ στην περιοχή Ουιγούρων του Ξινζιάνγκ, τον Ιούλιο του 2011. Η τοπική κυβέρνηση την πήρε με το πρόσχημα της «προστασίας».

Ένα μιάμιση χρόνο αργότερα, οι ερευνητές της μεταλλοειδούς πετρούς — ο Χαιλάτι Αϊσα και ο Τζιαερχενγκ Χαμπούδεχάι, δύο οδηγοί από την Καζάχει εθνικότητας — αποφασίζουν να διεκδικήσουν την κυβέρνηση. Μόλις κατατέθηκε, θα μπορούσε να αποτελεί την πρώτη υπόθεση σχετικά με την ιδιοκτησία αντικειμένων διαστημικού πεδίου, όπως μετέδωσε το Southern Weekly. Οι κτηνοτρόφοι της περιοχής όπου βρέθηκε η μετεωρόλιθος ισχυρίστηκαν επίσης την ιδιοκτησία της, περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο τα πράγματα.

Τα τρία μέρη ισχυρίστηκαν ότι ήταν οι πρώτοι που ανακάλυψαν τον μεταλλοειδή μετεωρίτη. Δεν θα είναι εύκολο για τις νομικές αρχές να δώσουν σωστή απόφαση, διότι το κινεζικό αστικό δίκαιο δεν ακολουθεί τη θεωρία της «πρώτης κατοχής» της ιδιοκτησίας, η οποία ορίζει ότι η ιδιοκτησία κάποιου αντικειμένου είναι δικαιολογημένη από αυτόν που το διεκδικεί πριν από οποιονδήποτε άλλο.

Ο Χαιλάτι προέρχεται από την κομητεία Κινγκχέ του Αλέταϊ, τόπος όπου βρέθηκε η μεγαλύτερη μεταλλική μετεωρολιθική σφαίρα της Κίνας, το «Ασημένιο Καμήλι» (Silver Camel). Ήταν παθιασμένος με το θέμα των μετεωριτών και έγινε φίλος με τον έμπορο προβάτων Τζιαερχενγκ κατά τις εμπορικές του δραστηριότητες.

Τον Απρίλιο του 2011, ο Χαιλάτι έλαβε κλήση από έναν άλλον φαν μετεωρολίθου. Ο άνθρωπος είπε στον Χαλάτι ότι αναζητούν μετεωρολίθο σε ένα απάτη στο Αλέταϊ και ελπίζαν ότι θα ήταν πρόθυμος να ενταχθεί στην έρευνα.

Μια ομάδα εννέα παθιασμένων μετεωρολιθικών ερευνητών στη συνέχεια επιδόθηκε στην αναζήτηση του αντικειμένου που υποτίθεται ότι προέρχεται από το διάστημα. Ο Τζαγκ Μάολίν, εμπειρογνώμονας μετεωρολιθών από το Πλανητάριο του Πεκίνου, και ο συλλέκτης μετεωρολιθών Λέι Κέσι ήταν ανάμεσά τους. Η έρευνα, ωστόσο, απέβη άκαρπη. Προτού οι εννέα άνδρες διασπαστούν, σύναψαν προφορική συμφωνία με τον Χαιλάτι και τον Τζιαερχενγκ ώστε να συνεχίσουν τις έρευνες.

«Ο Τζαγκ Μάολίν είπε ότι μάλλον θα λάβουμε μεγάλη αμοιβή αν το βρούμε και ενημερώσουμε την κυβέρνηση», δήλωσε ο Χαιλάτι. Ζώντας μια κοινή ζωή, ο Χαιλάτι και ο Τζιαερχενγκ εξέλαβαν την έρευνα ως μια ευκαιρία πιθανώς να αλλάξει τη μοίρα τους.

Την 17η Ιουνίου 2011 αποδείχθηκε η ημέρα που βρήκαν τον μετεωρίτη. «Ήταν δώρο από τον Κύριο, σκέφτηκα ότι οι ζωές μας θα ήταν διαφορετικές», δήλωσε ο Τζιαερχενγκ στο Southern Weekly.

Αμέσως ενημέρωσαν τους επτά υπόλοιπους φαν μετεωρολιθών, αλλά δεν έλαβαν καμία απάντηση. Ωστόσο, λίγες μέρες αργότερα έμαθαν από το Πλανητάριο του Πεκίνου ότι ο άνθρωπος που είχαν ενημερώσει είχε δηλώσει την ανακάλυψη στην Ακαδημία Κινεζικής Επιστήμης ως «πρώτος ερευνητής».

Οι ειδικοί του Πλανητάριο του Πεκίνου προσπάθησαν να τους ηρεμήσουν λέγοντάς τους «ξέρουμε και οι δύο ότι τον βρήκατε», και τους χορήγησαν πιστοποιητικό λίγο αργότερα.

Τη 16η Ιουλίου 2011, ο μετεωρίτης επιβεβαιώθηκε επίσημα ως η τέταρτη μεγαλύτερη μεταλλική μετεωρολιθική μάζα στον κόσμο και αποδείχθηκε ότι ανήκει στο ίδιο μετεωροειδές με το «Silver Camel».

Ωστόσο, η τοπική κυβέρνηση αφαίρεσε τον μεταλλοειδή μετεωρίτη από την απάτη το συντομότερο δυνατόν, δηλώντας ότι ήθελε να εξασφαλίσει καλύτερη προστασία του μετεωρολιθικού ευρήματος.

Επίσης, διέψευσε ότι ο Χαιλάτι και ο Τζιαερχενγκ ήταν οι πρώτοι ερευνητές του μεταλλοειδούς μετεωρίτη, ισχυριζόμενος ότι ο Γραμματέας του Κόμματος Αλεταϊ Σουν Τζιανγκου είχε ήδη τον εντοπίσει το 2004. Αλλά δεν υπήρξαν αποδείξεις σε αυτή την α claim. Σύμφωνα με τον δικηγόρο Χανγκ Μινγκ, εκπρόσωπο του Χαιλάτι και του Τζιαερχενγκ, κανένα κυβερνητικό σώμα δεν είχε νομική βάση να απαιτήσει, κατάσχει ή διατηρεί μετεωρίτες.

Όσον αφορά την αμοιβή τους, η τοπική κυβέρνηση δέχτηκε να δώσει στους Χαιλάτι και Τζιαερχενγκ από 5.000 γιουάν ο καθένας (802 δολάρια) λόγω «της συγκινητικής τους συμπεριφοράς». Ωστόσο, οι δύο άνδρες θεώρησαν την αμοιβή ανεπαρκή και αντέδρασαν στην προσφορά.

Ο συλλέκτης μετεωρολιθών Λέι Κέσι υπεστήριξε ότι «το Πλανητάριο του Πεκίνου και εγώ πληρώσαμε τον Χαιλάτι και τον Τζιαερχενγκ για τη συνδρομή τους». Θεωρούσε ότι είχαν προσληφθεί για να βοηθήσουν στην έρευνα, οπότε δεν θα έπρεπε να διεκδικούν την ιδιοκτησία. Ο Χαιλάτι και ο Τζιαερχενγκ διέψευσαν αυτή τη συγκεκριμένη σχέση, αλλά παραδέχθηκαν ότι είχαν λάβει μικρό χρηματικό ποσό από το Πλανητάριο του Πεκίνου κατά τη διάρκεια της τελευταίας τους επιδρομής.

Ωστόσο, απροσδόκητα, οι κτηνοτρόφοι επιχειρηματίες Τζουμάν και Κεντζιεμπέκε Ρεμαζάνα εισήλθαν σήμερα ότι είχαν πράγματι ανακαλύψει το μεταλλοειδές μετεωριτικό από το 1986 και ως εκ τούτου έχουν και αυτοί διεκδικήσει την ιδιοκτησία.

Σύμφωνα με το κινεζικό σύστημα κηπευτικής ενεργοποίησης γης, οι κτηνοτρόφοι δεν μπορούν να αποκτήσουν παρά τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της γης από την ίδια τη γη· και επειδή οι μετεωρολίθοι δεν δημιουργούνται από την άλυση της γης, οι αδελφοί Ρεμαζάν δεν θα έπρεπε να έχουν την μετεωρολιθική ιδιοκτησία, δήλωσε ο Μενγκ Τινγκουό, καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο Ουχάν.

Πράγματι, ορισμένοι επιστήμονες είχαν ήδη προτείνει να νομιμοποιηθεί η κυβερνητική ιδιοκτησία των μετεωρολιθών πριν οκτώ χρόνια, αλλά αυτό το σχέδιο είχε κάπως παγώσει. Ο φαν μετεωρολιθών Λιου Σιν δήλωσε στις εφημερίδες ότι χρειάζονται πολλά χρονιά και χρήματα για να βρει κανείς έναν μετεωρολιθ.

«Οι ερευνητές θα τραυματιστούν αν οι δύσκολες για εύρεση μετεωρολιθίες τους αχρηστευθούν από την κυβέρνηση.»

«Ελπίζω ότι οι νόμοι θα μπορέσουν να ενθαρρύνουν τα άτομα να βρουν περισσότερες μετεωρολιθές και να ωφελήσουν τόσο τη χώρα όσο και τον ερευνητή», ανέφερε ο Λιού Ξιν.