Giorgio de Chirico (after) - La Grande Torre

Offset Λιθογραφία μετά de Giorgio de Chirico.
Αναπαραγωγή του έργου «La Grande Torre» που δημιούργησε ο De Chirico το 1913.
Εκτύπωση πολυτελείας σε παχύ γυαλιστερό χαρτί Fine Art (250g).
Εκδόθηκε από Achenbach Art Edition, Ντύσ scherλ; διευκρινιστικά: Düsseldorf.
Η εκτύπωση είναι εξουσιοδοτημένη με πνευματικά δικαιώματα και νομικό αριθμό σειράς.
Μεγάλης Κλίμακας.

- Διαστάσεις σελίδας: 60 x 90 εκ
- Έτος: 1986
- Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο δεν έχει πoτέ κορνιζωθεί ή εκτεθεί, διατηρείται πάντα με επαγγελματικό φάκελο τέχνης, συνεπώς βρίσκεται σε άριστη κατάσταση).
- Προέλευση: Ιδιωτική Συλλογή.

Το έργο θα χειριστείται προσεκτικά και θα συσκευαστεί σε πακέτο από ενισχυμένο χαρτόνι. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης ασφάλιση μεταφοράς για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή βλάβης, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

(*) Η Sonia Delaunay γεννήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 1885 στο Gradizhsk, Ουκρανία.
Το όνομά της στη γέννηση ήταν Sarah Ilínichna Stern. Γεννήθηκε σε μια πολύ λιτή οικογένεια, που, μη μπορώντας να την φροντίσει, την έστειλε στους θείους της Anna και Heinrich Terk στη Αγία Πετρούπολη, οι οποίοι την υιοθέτησαν νομικά.
Ταξίδεψε σε ολόκληρη την Ευρώπη με τους θετούς γονείς της και έμαθε διάφορες γλώσσες.
Σπούδασε τέχνη στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Καρλσρούης, Γερμανία.
Το 1904 μετακόμισε στο Παρίσι, όπου το καλλιτεχνικό της ταλέντο επηρεάστηκε από τους μεταπραγματιστές και φωβίστες.
Νυμφεύθηκε το 1909 με τον Wilhelm Uhde. Ένα χρόνο αργότερα χώρισε και παντρεύτηκε τον ζωγράφο Robert Delaunay. Ήταν μητέρες ενός γιου, Charles Delaunay.
Από το 1910, ενέπνευσε τις μορφές του κυβισμού και τα χρώματα του Gauguin, Van Gogh μεταξύ άλλων, αναπτύσσοντας ένα στυλ βασισμένο στην ευθυγράμμιση καθαρών χρωμάτων που διακρίνονται σε prismas.
Με αυτή την τεχνική φιλοτέχνησε πίνακες, υφάσματα και σχεδίασε κοστούμια για το θέατρο.
Κατά το 1911 δημιούργησε το πρώτο του «τζάκετ ταυτόχρονο», συνδυάζοντας διαφορετικά υφάσματα πολύ χρωματιστά. Λίγα χρόνια αργότερα θα εφαρμόσει αυτήν την τεχνική και στις ταπετσαρίες, τις οποίες χρησιμοποιούσαν και άλλοι σχεδιαστές σε μετέπειτα δεκαετίες.
Το 1917 και 1918 συνεργάστηκε στον σχεδιασμό σκηνικών και κοστουμιών για τα Ballets Russes του Sergei Pavlovich Diáguilev.
Στις επόμενες δεκαετίες αφιερώθηκε κυρίως στο σχέδιο ενδυμάτων και υφασμάτων με χρωματικά φωτεινά μοτίβα που επανάστασησαν τον υφαντό σχεδιασμό.
Το 1925 συμμετείχε στην Διεθνή Εκθεση Διακοσμητικών Τεχνών του Παρισιού, όπου παρουσίασε τη «boutique simultanée», με την οποία κέρδισε μεγάλη δημοτικότητα.
Από το 1940 το ζωγραφικό της στυλ γίνεται πιο λεπτό και απλό, κυρίως στα gouaches, όπου τα χρωματικά πειράματά της φτάνουν σε νέα επίπεδα φινιρίσματος.
Το 1964 το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Παρισιού δέχθηκε δωρεά 58 έργων της, τα οποία εκτέθηκαν στο Λούβρο, καθιστώντας την την πρώτη γυναίκα εν ζωή που είδε τους πίνακές της να εκτίθενται σε αυτό το μουσείο.
Το γαλλικό κράτος την τίμησε το 1975 με τον τίτλο Officier de la Légion d’Honneur.
Έργα της δημοσίευσε στο βιβλίο Nuevos Irons jusqu'au soleil (1978), σκέψεις για τη δουλειά της και εκείνη του συζύγου της Robert.
Η Sonia Delaunay απεβίωσε στις 5 Δεκεμβρίου 1979, σε ηλικία 94 ετών, στο Παρίσι, Γαλλία.