Marc Riboud - North Vietnam - 1970

"Το πρώτο βιβλίο που εκδόθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες για να απεικονίσει τη χώρα όπως είναι."

SUPER BEAUTIFUL, RARE, EARLY PUBLICATION από τον διάσημο Γάλλο Magnum φωτογράφο Marc Riboud (1923-2016) από το 1970 (!), με τέλεια σχεδίαση από Régis Pagniez και Guy Trillat, Παρίσι.

ΥΨΗΛΑ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΥ ΒΙΕΤΝΑΜ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ-ΠΟΛΕΜΟΥ.
Ολόσωστε μαυρόασπρες φωτογραφίες από τις βομβαρδισμούς, την ύπαιθρο, το Χανόι και τη ζωή σε εργοστάσια και σχολεία. Οι φωτογραφίες του Marc Riboud έχουν φιγουράρει στο Life, Look και Newsweek.

Ο Marc Riboud ήταν περισσότερο γνωστός για εκτενείς αναφορές του στην Άπω Ανατολή:
The Three Banners of China, Face of North Vietnam, Visions of China, and In China.

Εικονογραφημένος σε όλο το κείμενο με τις ειλικρινείς μαυρόασπρες φωτογραφίες του Riboud, που εξεικονίζουν κάθε πλευρά της ζωής στο Βορρά από τη ζωή στα εργοστάσια και τα σχολεία μέχρι τη στρατιωτική εκπαίδευση και τις θέσεις αντί-αεροπορίας που επιτηρούνται από άνδρες 70 χρονών. Το κείμενο του Philippe Devillers επιχειρεί να δώσει μια χρονογραμμή και μια ιστορική δομή για να βοηθήσει να γίνει κατανοή η σύγχρονη κατάσταση.

Ο Riboud ταξίδεψε ευρέως στο Βιετνάμ ως μέρος της δουλειάς του ως φωτορεπόρτερ για το Magnum.

Καλώς ήρθατε στην επόμενη έκδοση των δημοπρασιών SUPER POPULAR BEST-OF-PHOTOBOOKS
- από το 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Κολωνία, Γερμανία).

5Uhr30.com εγγυάται λεπτομερείς και ακριβείς περιγραφές, 100% προστασία, 100% ασφάλιση και συνδιαμορφωμένη αποστολή παγκοσμίως.

"Γεννημένος στη Λυών το 1923, ο Marc Riboud συμμετείχε στην Γαλλική Αντίσταση από το 1942 έως το 1945. Μέχρι το 1951, ο Riboud εργάστηκε ως μηχανικός σε εργοστάσια της Λυών, έπειτα έγινε ελεύθερος φωτογράφος και μετακόμισε στο Παρίσι το 1952. Εισηγήθηκε να ενταχθεί στο Magnum ως συνεταιριστής από τους Henri Cartier-Bresson και Robert Capa το 1953· το 1955 έγινε πλήρες μέλος.

Στις μεσαίες δεκαετίες του 1950, ξεκίνησε για την Ινδία με ένα ειδικά μετασκευασμένο Land Rover που ανήκε στον συνιδρυτή της Magnum George Rodger, ο οποίος τον είχε χρησιμοποιήσει για το διάσημο έργο του στην Αφρική. Όταν πήγε στην Κίνα το 1957, ο Riboud ήταν ένας από τους πρώτους ευρωπαίους φωτογράφους που επισκέφθηκαν τη χώρα· επέστρεψε για μακρά διαμονή το 1965 με τον συγγραφέα K. S. Karol. Είναι πιο γνωστός για τις εκτενείς του αναφορές στην Ανατολή: The Three Banners of China (1966), Faces of North Vietnam (1970), Visions of China (1981), Angkor: The Serenity of Buddhism (1992), In China (1996), Tomorrow Shanghai (2003) και Istanbul 1954–1998 (2003).

Μια από τις πιο διάσημες φωτογραφίες του τραβήχτηκε στην Ουάσινγκτον, DC, κατά τη διάρκεια της Διαδήλωσης για Ειρήνη το 1967 στο Βιετνάμ: μια νεαρή γυναίκα κρατά ένα λουλούδι προς τα ασπίδα των στρατιωτών που φυλάττουν το Πεντάγωνο. Οι φωτογραφίες του Riboud έχουν φιγουράρει σε πολλές επιθετικές εκδόσεις, συμπεριλαμβανομένων των Life, Geo, National Geographic, Paris-Match και Stern. Κέρδισε δύο φορές το Overseas Press Club Award (1966 και 1970), και είχε σημαντικά ρετρόσπεκτιβ στο Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris (1985), International Center of Photography, Νέα Υόρκη (1988 και 1997), και Maison Européenne de la Photographie (2004). Το 2011, δώρισε 192 πρωτότυπα αρχεία που δημιουργήθηκαν μεταξύ 1953 και 1977 στοCentre Georges Pompidou στο Παρίσι. Το έργο του έχει διακριθεί με πολυάριθμα σημαντικά βραβεία και φυλάσσεται σε μουσεία και γκαλερί συμπεριλαμβανομένων του Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris, Metropolitan Museum of Art στη Νέα Υόρκη, Central Academy of Fine Arts Museum στο Πεκίνο και Moderna Museet στη Στοκχόλμη, μεταξύ άλλων.

Ο Marc Riboud πέθανε στο Παρίσι στις 30 Αυγούστου 2016, σε ηλικία 93 ετών. Ο πυρήνας των αρχείων του έχει παραχωρηθεί στο Guimet National Museum of Asian Arts, Παρίσι."
(Ιστότοπος Magnum)

Holt, Rinehart and Winston, New York, Chicago, San Francisco. 1970. Πρώτη έκδοση, πρώτη έκδοση.

Paperback. 215 x 280 mm. 200 σελίδες. Φωτογραφίες: Marc Riboud. Κείμενο: Philippe Devillers. Κείμενο στα Αγγλικά.

Κατάσταση:
Εσωτερικά φρέσκο και άψογο· καθαρό χωρίς μηχανιστικά σημάδια και χωρίς φθορές από φθορά του χαρτιού. Εξωτερικά μπροστά με μικρή ένδειξη χρήσης, πίσω πλευρά με ισχυρότερη ένδειξη χρήσης και με ορισμένες επιφανειακές ατέλειες (δείτε τις εικόνες), ράχη με τον συνηθισμένο ήλιο και δημιουργία ζαρώματος (συμβαίνει γρήγορα, από την πρώτη ανοιγμένη σελίδα). Συνολικά πολύ καλή κατάσταση.

Φανταστικό, πρώιμο, πολύ εντυπωσιακό τίτλος Marc Riboud από το 1970 - σπάνιο.

"Ο Marc Riboud γεννήθηκε στο Saint-Genis-Laval και φοίτησε στο Λύκειο της Λυών. Φωτογράφισε την πρώτη του εικόνα το 1937, χρησιμοποιώντας την κάμερα Vest Pocket Kodak του πατέρα του. Ως νέος κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, συμμετείχε στην Γαλλική Αντίσταση από το 1943 έως το 1945. Μετά τον πόλεμο, σπούδασε μηχανική στην École Centrale de Lyon από το 1945 έως το 1948.

Μέχρι το 1951 ο Riboud εργάστηκε ως μηχανικός σε εργοστάσια της Lyon, αλλά πήρε μια εβδομάδα άδειας φωτογράφησης, που τον ενέπνευσε να γίνει φωτογράφος. Μετακόμισε στο Παρίσι όπου συνάντησε τον Henri Cartier-Bresson, τον Robert Capa και τον David Seymour, τους ιδρυτές του Magnum Photos. Μέχρι το 1953 ήταν μέλος του οργανισμού. Η ικανότητά του να αιχμαλωτίζει στιγμιαίες στιγμές στη ζωή μέσα από ισχυρές συνθέσεις φαινόταν ήδη εμφανής, και αυτή η δεξιότητα θα τον εξυπηρετούσε για δεκαετίες.

Κατά τη διάρκεια των επόμενων δεκαετιών, ο Riboud ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο. Το 1957 ήταν από τους πρώτους Ευρωπαίους φωτογράφους που πήγαν στην Κίνα, και το 1968, 1972 και 1976, πραγματοποίησε αρκετά ρεπορτάζ για τον Βόρειο Βιετνάμ. Αργότερα ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, αλλά κυρίως στη Ασία, Αφρική, ΗΠΑ και Ιαπωνία. Υπήρξε μάρτυρας των αγανακτήσεων του πολέμου (φωτογράφιση από τις δύο πλευρές, Βιετνάμ και αμερικανική πλευρά του Πολέμου) και της προφανούς υποβάθμισης ενός πολιτισμού καταπιεσμένου από μέσα (Κίνα κατά τις περιόδους Κομμουνιστικής Κιβωτού Μάο Τσετούν). Εναντίον τούτου, έχει αποτυπώσει τη χάρη της καθημερινής ζωής, τοποθετημένη σε ηλιοφωτισμένες όψεις του πλανήτη (Φεζ, Ανγκόρ, Ακαπούλκο, Νίger, Μενάρες, Σαανσί) και τη λυρικότητα των παιδικών παιχνιδιών στην καθημερινότητα του Παρισιού. Το 1979 αποχώρησε από το Magnum.

Οι φωτογραφίες του Riboud έχουν δημοσιευτεί σε πλήθος περιοδικών, συμπεριλαμβανομένων Life, Geo, National Geographic, Paris Match και Stern. Κέρδισε δύο φορές το Overseas Press Club Award, έλαβε το Lifetime Achievement Award στα Sony World Photography Awards το 2009 και πραγματοποίησε σημαντικές ρετροσπεκτιβ εκθέσεις στο Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris και στο International Center of Photography στη Νέα Υόρκη.

Το 1998 ο Riboud έγινε Επίτιμος Συνεργάτης της Royal Photographic Society.

Μία από τις πιο γνωστές εικόνες του είναι ο “Painter of the Eiffel Tower”, τραβηγμένη στο Παρίσι το 1953. Απεικονίζει έναν άνδρα που ζωγραφίζει τον πυργο με πόζα χορευτή, perched ανάμεσα στο μεταλλικό σκελετό του πυργού. Κάτω από αυτόν, το Παρίσι ξεπροβάλλει από τη φωτογραφική ομίχλη. Οι μοναχικές φιγούρες εμφανίζονται συχνά στις εικόνες του Riboud. Στην Ανκαρνά, μια κεντρική φιγούρα φιγουράρει εναντίον ενός βιομηχανικού φόντου, ενώ στη Γαλλία ένας άνθρωπος βρίσκεται σε ένα χωράφι. Η κάθετη σύνθεση δίνει έμφαση στο τοπίο, τα δέντρα, τον ουρανό, το νερό και το φυσήματα του γρασιδιού, που περιβάλλουν αλλά δεν υπερβαίνουν το ανθρώπινο στοιχείο.

Μια εικόνα του Riboud τραβηγμένη στις 21 Οκτωβρίου 1967, με τίτλο "The Ultimate Confrontation: The Flower and the Bayonet", είναι ανάμεσα στις πιο εμβληματικές φωτογραφίες κατά του πολέμου. Λήψη στη Ουάσιγκτον, DC, κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης για Ειρήνη στο Βιετνάμ, όπου χιλιάδες ακτιβιστές ενάντια στον πόλεμο είχαν συγκεντρωθεί μπροστά στο Πεντάγωνο διαμαρτυρόμενοι για την αμερικανική εμπλοκή στο Βιετνάμ. Η εικόνα δείχνει μια νεαρή κοπέλα, Jan Rose Kasmir, με ένα λουλούδι στα χέρια και ένα ευγενικό βλέμμα στα μάτια, να στέκεται μπροστά σε στρατιώτες οπλισμένους με ρόπαλα. Ο Riboud σχολίασε για τη φωτογραφία: "Ήταν απλώς να μιλάει, προσπαθώντας να τραβήξει το βλέμμα των στρατιωτών, ίσως να έχει ένα διάλογο μαζί τους. Είχα την εντύπωση ότι οι στρατιώτες φοβούνταν περισσότερο από αυτήν παρά αυτή από τις βοβές."

Σε αντίθεση με τις εικόνες στη φωτογραφική του στήλη, A Journey to North Vietnam (1969), ο Riboud λέει σε συνεντεύξνη: "Η εντύπωσή μου είναι ότι η ηγεσία της χώρας δεν θα επιτρέψει τη μικρή χαλάρωση του ευρύ κοινού [...] είναι σχεδόν σαν [...] να ανησυχούν να αποτρέψουν το μεγάλο άγνωστο – την ειρήνη." Στο ίδιο άρθρο του Newsweek, επεκτάθηκε περαιτέρω στις παρατηρήσεις του για τη ζωή στη Βόρεια Βιετνάμ:
" Ήμουν έκπληκτος, για παράδειγμα, από την αποφασιστικά χαρούμενη ατμόσφαιρα στο Reunification Park του Χανόι το απόγευμα μιας Κυριακής [...] Ειλικρινά δεν είχα την εντύπωση ότι συζητούσαν σοσιαλισμό ή τους 'Αμερικανούς επιτιθέμενους' [...] Είδα αρκετές πατριωτικές αφίσες crudely 'βελτιωμένες' με ερωτικά γκραφίτι και σκίτσα.

Υπήρχε ένα χάσμα μεταξύ αυτού που φωτογραφήθηκε (ή δημοσιεύτηκε) και αυτού που ο Riboud είπε σε συνέντευξή του. Σχολιάζοντας γι' αυτό το 1970, ο συγγραφέας Geoffrey Wolff έγραψε:
Οι φωτογραφίες του Riboud αποδεικνύουν τη πρόταση. Ο Γάλλος φωτογράφος έχει πάει στη Βόρεια Βιετνάμ δύο φορές [...] και είναι ο πιο φιλικός, με βάση τα στοιχεία των εικόνων του, προς τον λαό και τους θεσμούς που βρήκε εκεί. Οι φωτογραφίες του αφορούν ευτυχισμένα πρόσωπα,[...] Ένας αεροπορικός αστέρας απεικονίζει πώς σκότωσε τους αμερικανούς "αεροπειρατές" από τον ουρανό [...] Ποιος γνωρίζει την αλήθεια για αυτά τα μέρη;

Η αμερικανική επαναστατική πολιτική rap metal μπάντα Rage Against the Machine χρησιμοποίησε δύο φωτογραφίες του Riboud για το δεύτερο σινγκλ τους "Bullet in the Head". Και οι δύο φωτογραφίες φέρουν ισχυρά πολιτικά και κοινωνικά μηνύματα, αλλά διαφέρουν πολύ. Το εξώφυλλο ειναι μια εικόνα αμερικανών μαθητών που αποδίδουν όρκο πίστης στη «σημαία» (Stars and Stripes) σε μια τάξη· η πίσω πλευρά απεικονίζει έναν νεαρό (πιθανώς Βιετναμέζο) αγόρι που κρατά πιστόλι, ενώ στρατιώτες στέκονται σε παρέλαση στο παρασκήνιο. Δεν είναι σαφές ποιο ή τι στοχεύει το αγόρι και αν το πιστόλι είναι αληθινό ή παιχνίδι."
(Wikipedia)