Larry Clark - Fotografier (MINT CONDITION) - 1986

ΔΥΣΕΥΡΕΣΤΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ να αγοράσετε αυτή την υπέροχη πρώιμη έκδοση από τον θρυλικό Larry Clark ("Teenage Lust", "Tulsa"· Martin Parr, The Photobook, τόμος 1, σελ. 260) - σε ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.

Σπάνιο απαραίτητο για κάθε οπαδό του έργου του Larry Clark.

ΝΕΟ, ΑΨΟΓΟ, ΑΝΑΓΝΩΣΜΕΝΟ - κατάσταση συλλέκτη.

Απολαύστε τον ΠΡΩΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΦΩΤΟΒΙΒΛΙΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ μέσω 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Κολωνία, Γερμανία).
5Uhr30.com εγγυάται λεπτομερείς και ακριβείς περιγραφές, 100% προστασία, 100% ασφάλιση και συνδυασμένη αποστολή παγκοσμίως.

Fotografiska Museet, Στοκχόλμη, 1986. Πρώτη έκδοση, πρώτη εκτύπωση.

Συνοπτικό εξώφυλλο (όπως εκδόθηκε). 165 x 240 mm. 18 σελίδες. Φωτογραφίες: Larry Clark. Κείμενο στα σουηδικά.

Μεγάλος κατάλογος Larry Clark - σε τέλεια κατάσταση.
Εκδόθηκε με αφορμή την έκθεση Larry Clark στο "Fotografiska Museet" στη Στοκχόλμη το 1986.

"Lawrence 'Larry' Donald Clark (γεν. 1943) είναι Αμερικανός σκηνοθέτης ταινιών, φωτογράφος, συγγραφέας και παραγωγός ταινιών, ο οποίος είναι καλύτερα γνωστός για την αμφιλεγόμενη εφηβική ταινία Kids (1995) και το φωτογραφικό του βιβλίο Tulsa (1971). Το έργο του εστιάζει κυρίως στη νεότητα που ασχολείται χαλαρά με την παράνομη χρήση ουσιών, ανήλικο σεξ και βία, και αποτελεί μέρος μιας συγκεκριμένης υποκουλτούρας, όπως σέρφινγκ, punk rock ή σκέιτ。
Ο Clark γεννήθηκε στο Tulsa, Οκλαχόμα. Έμαθε τη φωτογραφία σε μικρή ηλικία. Η μητέρα του ήταν περιπλανώμενη φωτογράφος βρεφών, και συμμετείχε στη οικογενειακή επιχείρηση από την ηλικία των 13. Ο πατέρας του ήταν διευθυντής πωλήσεων σε περιφερειακή υπηρεσία ανάγνωσης, που πουλούσε βιβλία και περιοδικά πόρτα-πόρτα, και ερχόταν σπάνια σπίτι. Το 1959, ο Clark άρχισε να κάνει ενέσεις αμφεταμίνες με τους φίλους του.
Ο Clark παρακολούθησε την Layton School of Art στο Μιλγουόκι, Ουισκόνσιν, όπου σπούδασε υπό τον Walter Sheffer και Gerhard Bakker.
Το 1964 μετακόμισε στη Νέα Υόρκη για ελεύθερη εργασία, αλλά στράφηκε στο αμερικανικό στράτευμα δύο μήνες αργότερα. Από το 1964 έως το 1965 υπηρέτησε στον πόλεμο στο Βιετνάμ σε μονάδα που προμήθευε πυρομαχικά στις μονάδες που πολεμούσαν στο βόρειο μέτωπο. Οι εμπειρίες του εκεί τον οδήγησαν στην έκδοση του βιβλίου Tulsa το 1971, ένα φωτοντοκουμέντο που απεικονίζει τη νεαρή του φιλικούς με χρήση ναρκωτικών σε μαύρο-λευκό.
Κάνοντας φωτογραφική μηχανή σχεδόν πάντα μαζί, από το 1963 έως το 1971 ο Clark παρήγαγε φωτογραφίες από την ομάδα του που χρησιμοποιούσαν ναρκωτικά, οι οποίες από κριτικούς περιγράφονται ως "εκθέτοντας την πραγματικότητα της αμερικανικής αστικού ζωής στο περιθώριο και... καταρρίπτοντας μακροχρόνιες μυθικές αντιλήψεις ότι τα ναρκωτικά και η βία είναι μια εμπειρία μόνο του αστικού τοπίου."
Το επόμενο βήμα του ήταν το Teenage Lust (1983), ένα "αυτοβιογραφικό" του παρελθόντος της εφηβείας μέσω εικόνων άλλων. Περιείχε οικογενειακές φωτογραφίες, περισσότερη εφηβική χρήση ναρκωτικών, γραφικές εικόνες σεξουαλικής δραστηριότητας εφήβων και νέους άνδρες ματατζήδες στη Times Square, Νέα Υόρκη. Ο Clark κατασκεύασε μια φωτογραφική εργασία με τίτλο "The Perfect Childhood" που εξέταζε την επίδραση των μέσων στη νεολαία. Οι φωτογραφίες του αποτελούν μέρος δημόσιων συλλογών σε αρκετά μουσεία τέχνης, συμπεριλαμβανομένων των Whitney Museum of American Art, Museum of Photographic Arts και Museum of Fine Arts, Boston.
Το 1993, ο Clark σκηνοθέτησε το μουσικό βίντεο του Chris Isaak "Solitary Man". Αυτή η εμπειρία εξελίχθηκε σε ενδιαφέρον για τη σκηνοθεσία ταινιών. Μετά τη δημοσίευση άλλων φωτογραφικών συλλογών, ο Clark συνάντησε τον Harmony Korine στη Νέα Υόρκη και ζήτησε από τον Korine να γράψει το σενάριο για την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία Kids, η οποία απελευθερώθηκε με έντονες αντιδράσεις και ανάμειχτες κριτικές το 1995. Ο Clark συνέχισε να σκηνοθετεί, γυρίζοντας λίγες επιπλέον ανεξάρτητες ταινίες μεγάλου μήκους σε αρκετά χρόνια μετά.
Το 2001, ο Clark γύρισε τρεις ταινίες - Bully, Ken Park και Teenage Caveman - σε διάστημα εννέα μηνών. Από το 2017, είναι οι τελευταίες του ταινίες με επαγγελματίες ηθοποιούς.
Το 2002, ο Clark πέρασε αρκετές ώρες σε κρατητήριο μετά από κλωτσιά και απόπειρα πνιγμού του Hamish McAlpine, επικεφαλής της Metro Tartan, τον διανομέα της Ken Park στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σύμφωνα με τον McAlpine, ο οποίος έμεινε με σπασμένο ρινικό διάφραγμα, το επεισόδιο προήλθε από διαμάχη για το Ισραήλ και τη Μέση Ανατολή, και ισχυρίζεται ότι δεν προκάλεσε τον Clark.
Σε συνέντευξη το 2016, ο Clark συζήτησε τον αγώνα του κατά της εξάρτησης από τα ναρκωτικά, αν και δήλωσε ότι διατήρησε πλήρη νηφαλιότητα κατά τη δημιουργία ταινιών. Παραδέχθηκε ότι η μόνη εξαίρεση στην πρακτική της αποχής κατά τα γυρίσματα ήταν η Marfa Girl. Ο Clark εξήγησε ότι κατά τη γυρίσματα εκείνης της ταινίας χρησιμοποίησε οπιούχα για τον πόνο λόγω διπλής αντικατάστασης γονάτων.
Διευθυντές όπως ο Gus Van Sant και ο Martin Scorsese έχουν δηλώσει ότι επηρεάστηκαν από τη νεότερη φωτογραφία του Clark, σύμφωνα με το βιβλίο του Peter Biskind Down and Dirty Pictures.
Ο Roger Ebert ήταν θαυμαστής του έργου του, δίνοντας θετικές κριτικές για τα Kids, Another Day in Paradise, Bully και Wassup Rockers.
Στο Kids (1995), την ευρύτερα γνωστή ταινία του, αγόρια που φαίνονται τόσο νεαρά όσο 12 ετών προβάλλονται να πίνουν απερίσκεπτα αλκοόλ και να κάνουν χρήση άλλων ναρκωτικών. Η ταινία έλαβε βαθμολογία NC-17, και αργότερα κυκλοφόρησε χωρίς βαθμολογία όταν η Disney αγόρασε τη Miramax.
Ken Park είναι μια πιο σεξουαλικά και βίαια γραφική ταινία από το Kids, συμπεριλαμβάνοντας σκηνή αυτοδιευθυνόμενης ασφυξίας και εκσπερμάτωση από έναν συναισθηματικά αναστατωμένο μαθητή λυκείου (εικονογραφείται από τον James Ransone, τότε στα 20). Από το 2015, δεν έχει ευρέως διανεμηθεί ή διατεθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στην Αυστραλία, το Ken Park απαγορεύτηκε για το γκεφαλικό σεξουαλικό περιεχόμενο και μια διαμαρτυρία προβολής που διεξήχθη σε απάντηση καταργήθηκε αμέσως από την αστυνομία. Η αυστραλιανή κριτικός ταινιών Margaret Pomeranz, συμπροhost του At the Movies, σχεδόν συνελήφθη για την προβολή της ταινίας σε αίθουσα. Η ταινία δεν κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ, αλλά ο Clark λέει ότι οφείλεται στην αποτυχία του παραγωγού να εξασφαλίσει άδειες για τη χρήση της μουσικής.
Το 2015, ο Clark συνεργάστηκε μαζί με σημαντικό σκέιτμπορντ και εμπορικό brand ρούχων, Supreme, για να γιορτάσει τα 20 χρόνια του Kids με μια συλλογή decks, T-shirts και φούτερ που φέρουν stills από την εμβληματική ταινία. Η συλλογή κυκλοφόρησε στις 21 Μαΐου 2015, στα καταστήματα Supreme στη Νέα Υόρκη, το Λος Άντελες και το Λονδίνο και στις 23 Μαΐου στο κατάστημα της Ιαπωνίας.
Ο Clark έχει κερδίσει κορυφαία βραβεία στο Cognac Festival du Film Policier (για το Another Day in Paradise), στο Stockholm Film Festival (για το Bully) και στο Rome Film Festival (για το Marfa Girl). Έχει επίσης διαγωνιστεί για τη Χρυσή Φοινί (Kids) και για τη Χρυσή Λιονταρία (Bully).
" (Wikipedia)

Το 5Uhr30.com λέει ΠΟΛΛΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΣΑΣ ΦΕΤΟΣ - κάνοντας τους διαγωνισμούς ενός πωλητή για φωτοβιβλία στο Catawiki εξαιρετικά επιτυχημένους.
Ο Ecki Heuser και η ομάδα εύχονται ΚΑΛΗ ΣΤΑΘΜΟ για το 2026 σε ΕΣΑΣ και σε ΟΣΟΥΣ ΣΑΣ