Indrukwekkend en expressief vormgegeven beeld van Koning David, uitgevoerd in ongeglazuurde klei. De Bijbelse vorst is zittend weergegeven, met een krachtig geprofileerd gelaat, lange baard en een contemplatieve, opwaarts gerichte blik. In zijn handen houdt hij een harp, het traditionele attribuut van David als dichter en psalmdichter. De sculptuur kenmerkt zich door een levendige, schetsmatige modellering. De plooival van het gewaad is los en dynamisch uitgewerkt, met duidelijk zichtbare vinger- en modelleersporen. Dit geeft het werk een sterke artistieke expressie en een authentiek atelierkarakter. Door de ruwe afwerking, zichtbare boetseersporen en het ontbreken van polychromie of patinering, heeft dit beeld het karakter van een modello of voorstudie voor een groter uit te voeren beeld in steen of brons. Dergelijke modellen werden door beeldhouwers gebruikt om compositie, houding en expressie vast te leggen alvorens het definitieve monumentale werk werd gerealiseerd. Het is echter ook mogelijk dat het werk bedoeld was als autonoom expressief kunstwerk, waarbij de onafgewerkte structuur juist een bewuste artistieke keuze is. Datering Op basis van stijl en uitvoering lijkt het beeld te dateren uit de 20e eeuw, vermoedelijk midden 20e eeuw (circa 1930–1970). De expressieve modellering vertoont invloeden van het modernisme en religieuze atelierkunst uit die periode.