Γερμανική σχολή (XX) - Vanitas, memento mori

Σχολή Γερμανική του αρχές του εικοστού αιώνα

“ Vanitas, memento mori “

Έλαιο σε καμβά, αρχές του εικοστού αιώνα 1920/1930 (Γερμανία)

Παρουσίαση του πίνακα:

Ο πίνακας απεικονίζει μια σκελετωμένη φιγούρα μερικό ντυμένη, ληφθείσα σε πόζα τετάρτης, που συνδέεται συνειδητά με την παράδοση του κλασικού πορτρέτου. Ο σκελετός, περιτυλιγμένος με ένα έντονο κόκκινο ύφασμα, φοράει ένα σκούρο κάλυμμα κεφαλής διακοσμημένο με ένα μεταλλικό στοιχείο και με μια αλυσίδα που κατεβαίνει κατά μήκος της πλευράς του προσώπου, προκαλώντας μια ασαφή αναφορά σε στρατιωτικά ή τελετουργικά σχήματα.

Το έργο εντάσσεται στην μακριά παράδοση της βανιτάς και του memento mori, αλλά γίνεται με μια επικαιροποιημένη γλώσσα και ζωγραφική ελευθερία. Το θάνατος δεν απεικονίζεται ως βίαιο ή μακάβριο γεγονός, αλλά ως σιωπηρή και αξιοπρεπής παρουσία, σχεδόν εξευγενισμένη από τη στάση και τη φορεσιά. Η δομή των οστών, αποδοσμένη με προσοχή στην ανατομία αλλά χωρίς ρεαλιστικό αυτοσκοπό, ξεπροβάλλει από το ύφασμα σαν ένα σώμα ακόμα «στη σκηνή», αιωρούμενο ανάμεσα στη ζωή και τη διάλυση.

Το φόντο, κυριαρχούμενο από βαθιά πράσινα και από μορφές ζωγραφικές που μόλις έχουν δώσει εντολή, συμβάλλει στη δημιουργία μιας ατμόσφαιρας αερίσως και αχρονολόγητης. Οι πινελιές φαίνονται πιο ελεύθερες και υλικές σε σχέση με προηγούμενα έργα, προτείνοντας μια συναισθηματική ευαισθησία του εικοστού αιώνα ή του τέλους του ενάτου του αιώνα, όπου το ενδιαφέρον δεν είναι πλέον η πιστή παραπομπή στο παρελθόν αλλά η συμβολική επεξεργασία του.

Το κόκκινο του μανδύα παίρνει μια έντονη, εικονοποιητική αξία: χρώμα εξουσίας, αίματος και πάθους, γίνεται εδώ περίβλημα ενός σώματος πλέον χωρίς ζωή, ενισχύοντας τη αντίθεση ανάμεσα στην εμφάνιση και την αλήθεια, ανάμεσα στην εξωτερική εξουσία και την αναπόφευκτη ορισμό του τέλους. Το πρόσωπο φαίνεται συνειδητοποιημένο για την κατάστασή του, όχι θύμα αλλά μάρτυρας.

Συνολικά, ο πίνακας διαμορφώνεται ως οπτική μελέτη πάνω στην ταυτότητα, το χρόνο και τη ματαίωση, όπου η γλώσσα του επίσημου πορτρέτου αδειάζει και μετατρέπεται σε μια εικόνα ανησυχητικής ακινησίας. Έργο που διαλογίζεται τόσο με τη σουρεαλιστική όσο και με την μπαρόκ παράδοση του memento mori, προσφέροντας στον θεατή μια ήσυχη και βαθιά προβληματισμένη αναζήτηση της fragilidadς της ύπαρξης.

Διαστάσεις: 67 x 51 εκ.

Προερχόμενο από ιδιωτική συλλογή

Κατάσταση συντήρησης: Καλή, με φυσιολογικά σημάδια του χρόνου - επεμβάσεις πραγματικές και ορατές στο πίσω μέρος

* η κορνίζα που φαίνεται στη φωτογραφία έχει χρησιμοποιηθεί μόνο για επίδειξη / κορνίζα δεν υπάρχει

Ιδανικό για συλλογή και επένδυση

Με πιστοποιητικό γνησιότητας κατά τον νόμο - Εμπείτση

Επαγγελματική συσκευασία και ασφαλής αποστολή