Hubert Schöllgen (1897-1978) - Onbekend

Ο Hubert Schöllgen (γεν. 23 Φεβρουαρίου 1897 στο Ντύσeldorf· θαν. 1978 στο Βύππερταλ-Έλμπερφελντ) ήταν Γερμανός ζωγράφος και τεχνικός χαρακτικών. Ο Schöllgen ακολούθησε αρχικά σπουδές στην AK Düsseldorf. Αργότερα μετακόμισε στο Βερολίνο για να μελετήσει υπό τον Emil Orlik και Thorn-Prikker. Μετά εργάστηκε κυρίως ως ζωγράφος και γραφίστας στο Ντύσeldorf και στο Έσσεν. Δεδομένου ότι λόγω της οικονομικής του κατάστασης δεν εξαρτιόταν από εκθέσεις, επέλεγε συχνά με αυθορμητισμό τα θέματα του. Πολλά βιβλία χρησιμοποίησαν τα σχεδιασμένα με γραφικά σχέδια, τα βινιέτες και τα ξυλόγλυπτα του Schöllgen για εικονογράφηση. Ο φάκελος της καλλιτεχνικής ένωσης Malkasten στο Ντύσeldorf περιέχει μερικά από τα έργα του. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου του θεωρείται εξπρεσιονιστικό. Τα ξυλόγλυπτα είχαν ιδιαίτερα μεγάλη δημοτικότητα μεταξύ των πρωτοπόρων (Die Brücke, Die Blaue Reiter) αυτής της γερμανικής ροής.

Ο τίτλος του έργου είναι για μένα άγνωστης. Πιθανώς βρίσκεται ο τίτλος στο κάτω αριστερό μέρος· δεν τα καταφέρνω να τον διαβάσω. Είναι χειρόγραφος/χειρόγραφο από τον ίδιο τον καλλιτέχνη δεξιά κάτω. Πιθανότατα ξυλόγλυπτο από την περίοδο μεταξύ 1918 και 1939 με το μεσοπόλεμο. Το έργο βρίσκεται σε άριστη κατάσταση, χωρίς ίχνη χρήσης ή λεκέδων. Στα αριστερά υπάρχει ένα πολύ μικρό ζάρωμα στο «λευκό τμήμα».

Ο εξπρεσιονισμός (από λατινικά: expressio, «η έκφραση») είναι ένα μοντερνιστικό ρεύμα στις Ευρωπαϊκές Τέχνες από τον πρώιμο εικοστό αιώνα, περίπου από το 1905 έως το 1940. Στον εξπρεσιονισμό ο καλλιτέχνης επιχειρεί να εκφράσει τα συναισθήματα ή τις εμπειρίες του προς τον θεατή μέσω μίας ορισμένης παραμόρφωσης της πραγματικότητας. Ο εξπρεσιονισμός ως στυλ είναι κυρίως γνωστός στην ποίηση και τη ζωγραφική, αλλά εμφανίζεται και στη μουσική, τη λογοτεχνία, την αρχιτεκτονική, το θέατρο και τον κινηματογράφο.

Ο εξπρεσιονισμός τοποθετεί ως κεντρικό την προσωπική, υποσυνείδητη αντίδραση του καλλιτέχνη απέναντι στο περιβάλλον του. Με αυτόν τον τρόπο αντιτάσσεται στον ιμπρεσιονισμό, ο οποίος έθετε ως προτεραιότητα την αποτύπωση της αισθητηριακής πραγματικότητας. Στον εξπρεσιονισμό αυτή η σύνδεση με την πραγματικότητα θραύεται ή ακόμα και εξαφανίζεται εντελώς. Έτσι δίνονται ευκαιρίες σε μορφές που πριν δεν θα ήταν δυνατόν να φανταστεί κανείς. Οι δύο κύριες αρχές του είναι λοιπόν: «δεν υπάρχουν νόμοι» και «οι νόμοι δεν μπορούν να επιβληθούν από κανέναν.»

Στη ζωγραφική ο όρος «εξπρεσιονιστικός» πλέον χρησιμοποιείται ευρύτερα για κάθε έργο που αποτυπώνει μια εξπρεσιονιστική διάθεση, ακόμα και αν δεν προέρχεται από τον πρώιμο εικοστό αιώνα.