Pablo Pint - Sensualidad introspectiva

Έργο τέχνης του καλλιτέχνη Pablo Pint (XX), κατασκευασμένο με τεχνική ακρυλικά πάνω σε καμβά..

Εγγυόμαστε ένα μακρόβιο προϊόν με οπτική ποιότητα.
Διάσταση 50 x 70 εκ. με βάθος 3 εκ.
Στην πίσω πλευρά του κομματιού θα βρείτε τα στοιχεία της δημιουργίας.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί μέσω της εταιρείας United Parcel Service (UPS) για την Ισπανία και την Ευρώπη, και μέσω της εταιρείας FedEx για τον υπόλοιπο κόσμο.
Το έργο θα αποσταλεί σωληνωμένο και θα προστατεύεται με πολλαπλά στρώματα συσκευασίας, νάιλον φούσκα και στερεωμένο σε ανθεκτικό σωλήνα.
Μόλις καταβληθεί η τιμή του έργου, χρειάζονται τρία ημέρες για τη διαδικασία συσκευασίας και παράδοσης στην εταιρεία μεταφορών.
Το κομμάτι θα φτάσει σε δέκα ημέρες μετά τον προορισμό, ανάλογα με τη χώρα προορισμού.
Η ζωγραφιά παρουσιάζει μια ισορροπημένη σύνθεση μεταξύ του ανθρώπινου σώματος και του αφηρημένου χώρου που την περιβάλλει, δημιουργώντας έναν διάλογο ανάμεσα στο οργανικό και το αιθέριο. Η νέα γυναίκα γυμνή, στραμμένη με τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος, θυμίζει στάση εμβρύου, παγκόσμιο σύμβολο ευαλωτότητας και ενσάθρωσης. Ο καλλιτέχνης έχει εφαρμόσει ένα απαλό μοντέλο στη 않을 του σώματος, με ήπιες μεταβάσεις φωτεινότητας-σκιάς που δια emphasise τον κύκλο των μορφών χωρίς να καταφθάνει σε ψυχρή ρεαλιστικότητα. Το δέρμα δείχνει να απορροφά και να αντανακλά το περιβαλλοντικό φως, σχεδόν σαν να αναβλύζει από αυτό μια ήπια λαμπρότητα.

Ο τοίχος βαθύμπλε-μπλε vintage με τους αποχρώσεις ώχρας που φθύνονται, λειτουργεί ως αντίβαρο στη γη έναντι της ψυχρής υπόβαθρου κοβαλτ. Αυτή η χρωματική επιλογή όχι μόνο προσθέτει χωρική βαρύτητα, αλλά προτείνει και μια δυαδικότητα: το παλιό (που απεικονίζεται από τον τοίχο) έναντι του άπειρου (το αφαιρετικό μπλε). Οι πινελιές στο φόντο θα μπορούσαν να είναι σεζόν, με χτυπήματα που αναμειγνύονται και διασκορπίζονται, δημιουργώντας ένα εφέ κίνησης σε ακινησία, σαν το χρώμα να ήταν μια επέκταση του ονείρου της μορφής. Η αφαιρετικότητα εδώ δεν είναι απλώς διακόσμηση· λειτουργεί ως ψυχικό τοπίο, όπου οι διαλυμένες μορφές θα μπορούσαν να ερμηνευθούν ως αναμνήσεις, σκέψεις ή λαμπίδες ενός ασυνείδητου σε ανάπαυση.

Το έργο υπερβαίνει τη σπάνια απεικόνιση ενός γυμνού σώματος για να μετατραπεί σε μελέτη για τη μυστικότητα και τον ονειρικό χώρο. Η νέα γυναίκα δεν εκτίθεται, αλλά προστατεύεται από τη δική της θέση· η γυμνότητά της δεν είναι επίδειξη, αλλά ειλικρίνεια. Ο τοίχος, αν και σκληρός, φαίνεται να την αγκαλιάζει, σαν να ήταν ένα δεύτερό κρεβάτι, ένας τόπος διέλευσης μεταξύ βραδινής εγρήγορσης και ύπνου. Το κοβαλτικό μπλε του φόντου, έντονο και καθηλωτικό, θα μπορούσε να παραπέμπει στο υπέρτατο ή στο άγνωστο, ενώ οι φωτεινές αφαιρέσεις υποδηλώνουν ότι κάτι αποκαλύπτεται σε αυτή τη νύπνια: σπίθες διαύγειας, ίσως, ή η ήπια ενέργεια του αόρατου.

Υπάρχει μια δ deliberate ένταση μεταξύ του απτού (ο τοίχος, το σώμα) και του αόρατου (το φόντο, το φως). Η μορφή φαίνεται να αιωρείται σε ένα χρωματικό λόμπι, αμφισβητώντας τη βαρύτητα, ενισχύοντας την ιδέα ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια στιγμή εκτός χρόνου.

Αυτό το έργο είναι ένα οπτικό ποίημα όπου το ανθρώπινο σώμα μετατρέπεται σε τοπίο και το χρώμα σε απόλυτο συναίσθημα. Ο καλλιτέχνης κατορθώνει το στατικό (ο ύπνος, η ηρεμία) να δονείται με ζωή μέσω της υφής και της αντίθεσης. Δεν είναι ένα έργο για τον γυμνό, αλλά για το γυμνό: η ψυχή εκτεθειμένη, σε αναβολή σε ένα μπλε που τα πάντα περιέχει.