Θυμιατό - Ορείχαλκος - Εκκλησιαστικό θυμιατό

Νωρίς τον 20ό αιώνα θυμιατό, γύρω στα 1920/1930, σε στυλ Art Deco/Ολλανδικό Σχολείο. Την αποκαλούν «νέα τέχνη». Το ωοειδές θυμιατό είναι κατασκευασμένο από σφυρηλατημένο μπρούτζινο με χτυπημένο φινίρισμα (hamerslag) και οργανικά διαμορφωμένα ανοίγματα για τον καπνό. Το καπάκι φέρει κορνίζωμα με έναν Ελληνικό σταυρό. Στο θυμιατό βρίσκεται ένα ξεχωριστό αποσπώμενο δοχείο. Για εκκλησιασuse σε καθολική Εκκλησία. Το στυλ χαρακτηρίζει την ανανέωση της εκκλησιαστικής τέχνης στις δεκαετίες του 1930 του 20ού αιώνα. Πιθανώς κατασκευασμένο από έναν ασημουργό κατόπιν παραγγελίας Atelier Brom στο Utrecht.

Υλικό:
- μπρούτζος

Διαστάσεις:
- μήκος με αλυσίδες: 100 εκ.
- ύψος χωρίς αλυσίδες: 20 εκ.
- διάμετρος: 13 εκ.

Κατάσταση:
- καλή, με μερικά ίχνη χρήσης. (βλ. φωτογραφίες)

Ένα θυμιατό (λατινικά Turibulum ή Thuribulum) είναι ένα αγγείο στο οποίο καίγεται θυμίαμα.

Συνήθως αποτελείται από ένα πιάτο με καπάκι. Στο πιάτο υπάρχουν τρεις αλυσίδες με τις οποίες το θυμιατό μπορεί να μεταφέρεται κατά τη διάρκεια της λατρείας ή να κρεμιέται από τη βάση. Μια τέταρτη αλυσίδα είναι συνδεδεμένη στο καπάκι. Με αυτήν την αλυσίδα μπορεί το καπάκι να τραβηχτεί προς τα επάνω για να συμπληρωθεί θυμίαμα. Αυτό γίνεται τοποθετώντας κόκκους θυμιαμάτων πάνω σε καμένες κάρβουνες.

Ο ιερομόναχος/θυμιαδοφόρος που φέρνει το θυμιατό ονομάζεται thuriferarius, thuriferar ή θυμιαδοπώρος.