Eleonora Stol (1946-2022) - Colorful bodies

Υπέροχο κομμάτι της Eleonora Stol. Τα χρώματα είναι τόσο ζωντανά που πετιούνται από το έργο. Πρόκειται για μεικτή τεχνική σε καμβά.

Το έργο παραδίδεται χωρίς κορνίζα. Τα έξοδα αποστολής βασίζονται στην παράδοση χωρίς κορνίζα. Εάν επιθυμείτε το έργο να τοποθετηθεί σε κορνίζα με ακτίνες, μπορεί να ρυθμιστεί μετά τη δημοπρασία με το αντίστοιχο κόστος.

Ο τρόπος επικοινωνίας της Eleonora αποτελεί μια κοφτή αντίθεση στον τεχνολογικά άψογο κόσμο μας. Το πάθος είναι το κεντρικό θέμα του έργου της, το οποίο εξελίσσει με τα ζωντανά της χρώματα, γεμάτα ζωή και φως. Είναι δυνατή η ανάγνωση ερωτικών επιστολών στα έργα της.

Για την Eleonora Stol, γνωστή και ως “La Roja”

"Άσε τον θάνατο να παίξει βιολί με τη μύγα πάνω στις χορδές των γκρι δρόμων στο ορμητικό άνεμο. Μετατρέπω τον παγωμένο άνεμο σε ισπανικά φαναράκια.

Κάνε νεύμα στα λευκά περιστέρια για να τους χαρίσω τα χαρούμενα φτερά τους και να διακοσμήσω το δέρμα των κρυφών μου νάνων. Κάποιες φορές θαυματώμαι με το ευάλωτο ανθρακούχο μου γύρω από το προφίλ μου και προχωρώ με μία πεταλούδα πάνω στο μπαστούνι μου και ταξιδεύω σχεδιάζοντας μέχρι βαθιά στο υπεραλήθιο πανηγύρι. Εκεί δένω κόκκινα κορδελάκια για να σκληρύνω το ψυχρό γρανίτη και στη συνέχεια ακούω πώς αναπνέουν τραγουδώντας.

Σου διαβάζω, αλλά χωρίς ακρώνυμα ζωγραφίζω προκλητικά αραβέσκες με σφήνες συννεφιών που χορεύουν σε ροζ ρουχαλακιά κάτω από έναν χαρτονένιο φεγγάρι από τεχνητό φως όπου ο έρωτας στεγνώνει πάνω σε Eau de Vie de Mirabelle σε μια γραμμή πλύσης σε ύψος θηλής από χ loudly κτυπήματα κυκλώνων γονάτων.

Με την ζωγραφική μου λαχτάρα βιώνω έναν αδιάκοπο κόσμο με μπογιά, ελεύθεροι φράχτες κιμής, αναπτύσσοντας πινέλα ισορροπώντας στο χέρι μου. Ρισκάρω για γλιστρήσεις, εκθαμβωτικές γρατζουνιές και περιγράμματα, κηλίδες μάσκαρας και σημάδια από το μελλοντικά τσαλακωμένο καμβά, αλλά είναι ένα κράξιμο, μια έκρηξη – ανοίγω τη δική μου μουσαμά δώρου και ό,τι μεθά το ποτήρι με χρωματικές κηλίδες και κιμωλίες και τις αδύνατες γραμμές που κατευθύνονται στη δική μου πινελιά. Όπως ελπίζω, καταλήγει στην ομορφιά.

Εδώ η θεωρία της τέχνης δεν έχει νόημα, με τον σύγχυση χάρτη της ψυχής που διατάζει τις ψυχές. Τέχνη με ένα παχύ Α δεν ανήκει στο τραπέζι κοπής των στιλιζαρισμένων κυριών και των σκυθρωπών ψυχολόγων. Μαζί μου ο Ήλιος και το Φεγγάρι λάμπουν σαν αξεσουάρ σε λαμπερούς πολυελαίους κρεμασμένους σε μια ουράνια ρόδα."