Lucia Ercolanelli - L'Eco della Trama

Τι απομένει από μια κίνηση μόλις έχει κρυσταλλωθεί; Σε αυτή τη δουλειά, το «ύφασμα» γίνεται μνήμη. Οι διαγώνιες γραμμές διασταυρώνονται σαν μονοπάτια ή ρεύματα σκέψης που συγκλίνουν προς ένα κενό κέντρο, ένα παράθυρο προς το σκοτάδι του βάθους. Είναι μια παγωμένη εικόνα σε μια στιγμή ενός τακτικού χάους, μια ακινητοποιημένη χορογραφία από σχήματα και σκιές.

Κάθε πτυχή μελετάται για να αιχμαλωττίζει το φως με διαφορετικό τρόπο καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας, καθιστώντας το έργο δυναμικό και πάντα καινούριο στα μάτια αυτού που το παρατηρεί. Χειροτεχνία και σύγχρονη όραση σε ένα ενιαίο κομμάτι.