Δαχτυλίδι μετεωρίτης Αλεταϊ. 20,5 mm Χωρίς τιμή εκκίνησης!!! Μετεωρίτης σιδήρου - 5.25 g

Η μεγαλύτερη μεταλλική σιδηρένια μετεωρόλις στον κόσμο (74 t) αποκαλύφθηκε στην επαρχία Aletai, στην περιοχή Ουιγούρων του Ξιντζιάν, τον Ιούλιο του 2011. Η τοπική κυβέρνηση την πήρε με το πρόσχημα της «προστασίας».

Ένα χρόνο και μισό αργότερα, οι ανακαλυπτόντες της μετεωρόλις — ο Χάιλατι Αϊσα και ο Γιαρενγκ Χαμουντεχάι, δύο οδηγοί από την εθνικότητα καζάκου — αποφάσισαν να διεκδικήσουν την κυβέρνηση. Όταν κατατέθηκε η υπόθεση, θα έδινε ενδεχομένως την πρώτη υπόθεση σχετικά με την ιδιοκτησία αντικειμένων από το Διάστημα, ανέφερε ο Southern Weekly. Οι αγρότες που διαχειρίζονται την πεδιάδα όπου βρέθηκε η μετεωρόλις επίσης ισχυρίστηκαν την κατοχή της, περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο τα πράγματα.

Τα τρία μέρη διατείνονται ότι ήταν οι πρώτοι που ανακάλυψαν τη μετεωρόλι της σιδήρου. Δεν θα είναι εύκολο για τις δικαστικές αρχές να δώσουν ορθό Verdict, διότι το κινεζικό αστικό δίκαιο δεν ακολουθεί τη θεωρία της «πρώτης κατοχής» που ορίζει ότι η ιδιοκτησία κάποιου πράγματος δικαιολογείται από κάποιον που την αξιώνει πριν το κάνει κάποιος άλλος.

Ο Χάιλατι κατάγεται από τον νομό Qinghe της Aletai, τον τόπο όπου βρέθηκε η μεγαλύτερη κινεζική μετεωρόλις σιδήρου «Ασημένιο Καμήλι» . Ήταν παθιασμένος με τα μετεωροί και είχε συνδεθεί φιλικά με τον έμπορο προβάτων Γιαρενγκ καθώς έκανε δουλειές.

Τον Απρίλιο του 2011, ο Χάιλατι δέχτηκε κλήση από έναν άλλον θαυμαστή των μετεωροειδών. Ο άνθρωπος είπε στον Χάιλατι ότι αναζητούν μια μετεωρόλι σε βοσκότοπο στην Aletai και ελπίζαν ότι θα ήταν πρόθυμος να ενταχθεί στην έρευνα.

Μια ομάδα εννέα παθιασμένων μετεωροειδών ακολούθησε για να βρει το αντικείμενο που υποτίθεται ότι προέρχεται από το διάστημα. Ο Ζανγκ Μάολίν, ειδικός σε μετεωροειδή από το Πλανητάριο της Πεκίνου, και ο συλλέκτης μετεωροειδών Λέι Κέσι ανάμεσά τους. Η αναζήτηση, ωστόσο, απέτυχε. Πριν οι εννέα άντρες χωριστούν, σύνηψαν προφορική συμφωνία με τον Χάιλατι και τον Γιαρενγκ ώστε να συνεχίσουν τις έρευνες.

Ο «Ζανγκ Μάολίν είπε ότι πιθανότατα θα λαμβάναμε μεγάλο ανταπόδομα εάν το βρίσκαμε και ενημερώναμε την κυβέρνηση», δήλωσε ο Χάιλατι. Ζώντας μια συνηθισμένη ζωή, ο Χάιλατι και ο Γιαρενγκ θεώρησαν την έρευνα ως ευκαιρία που θα μπορούσε να αλλάξει τη μοίρα τους.

Στις 17 Ιουνίου 2011 αποδείχθηκε ότι ήταν η μέρα κατά την οποία βρέθηκε η μετεωρόλις. «Ήταν δώρο του Θεού, πίστευα ότι οι ζωές μας θα ήταν διαφορετικές», δήλωσε ο Γιαρενγκ στο Southern Weekly.

Αμέσως ενημέρωσαν τους επτά απομένουν θαυμαστές μετεωροειδών, αλλά δεν έλαβαν απάντηση. Ωστόσο, λίγες μέρες αργότερα ενημερώθηκαν από το Πλανητάριο της Πεκίνου ότι ο άνθρωπος που είχαν πληροφορήσει είχε αναφέρει την ανακάλυψη στην Ακαδημία των Επιστημών της Κίνας ως τον «πρώτο ανακαλυψά» του.

Οι ειδικοί του Πλανηταρίου της Πεκίνου προσπάθησαν να ηρεμήσουν τα πνεύματα τους λέγοντας «ξέρουμε ότι την έχετε βρει και οι δύο», και τους έδωσαν πιστοποιητικό λίγο αργότερα.

Την 16η Ιουλίου 2011, η μετεωρόλις επιβεβαιώθηκε επίσημα ως η τέταρτη μεγαλύτερη μετεωρόλις σιδήρου παγκοσμίως και αποδείχθηκε ότι αποτελούσε μέρος του ίδιου μετεωροειδούς με το «Ασημένιο Καμήλι».

Ωστόσο, η τοπική κυβέρνηση αφαίρεσε τη μετεωρόλι από τον βοσκότοπο το συντομότερο δυνατόν, δηλώνοντας ότι ήθελε απλώς να εξασφαλίσει καλύτερη προστασία της.

Επίσης αρνήθηκε ότι ο Χάιλατι και ο Γιαρενγκ ήταν οι πρώτοι ανακαλυψάδες της μετεωρόλις σιδήρου, ισχυριζόμενη ότι ο γραμματέας του Κόμματος της Aletai, ο Sun Jianguo, τη είχε ήδη διακρίνει το 2004. Αλλά δεν υπήρχαν αποδείξεις γι’ αυτή τη δήλωση. Σύμφωνα με τον Ζανγκ Μινγκ, δικηγόρο του Χάιλατι και του Γιαρενγκ, κανένα κυβερνητικό σώμα δεν είχε νομική βάση να απαιτεί, κατασχέσει ή να φροντίζει μετεωροεί.

Όσον αφορά την αμοιβή τους, η τοπική κυβέρνηση δέχτηκε να δώσει στους Χάιλατι και Γιαρενγκ 5.000 γιουάν (802 δολάρια) ο καθένας λόγω της «ευαίσθητης συμπεριφοράς τους». Ωστόσο, οι δύο άντρες βρήκαν τη «αμοιβή» ανεπαρκή και αντέτειλαν την προσφορά.

Ο συλλέκτης μετεωροειδών Λέι Κέσι ισχυρίστηκε ότι «το Πλανητάριο της Πεκίνου και εγώ είχαμε πληρώσει τον Χάιλατι και τον Γιαρενγκ για τη βοήθειά τους». Θεωρούσε ότι είχαν προσληφθεί για να βοηθήσουν στην έρευνα, οπότε δεν θα έπρεπε να διεκδικήσουν την ιδιοκτησία. Ο Χάιλατι και ο Γιαρενγκ αρνήθηκαν αυτή τη συγκεκριμένη σχέση, αλλά παραδέχθηκαν ότι είχαν λάβει μικρό ποσό από το Πλανητάριο της Πεκίνου κατά τη φοβερή τελευταία περιπλάνηση.

Ωστόσο, απρόσμενα, οι αγρότες επιχειρηματίες Τζουμάν και Κεντζίεμπέκε Ρεμαζάν πλέον τάχθηκαν υπέρ ότι είχαν στην πραγματικότητα ανακαλύψει τη μετεωρόλις το 1986 και έτσι διεκδίκησαν και την ιδιοκτησία της.

Σύμφωνα με το κινεζικό σύστημα δημοπράτησης γης, οι αγρότες δεν μπορούν να αποκτήσουν παρά τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της ίδιας της γης, και καθώς οι μετεωρόειδες δεν παράγονται από την γη, οι αδελφοί Ρεμαζάν δεν θα έπρεπε να κατέχουν τη μετεωρόλι.

Αν και ορισμένοι επιστήμονες είχαν ήδη προτείνει την νομοθέτηση της κρατικής ιδιοκτησίας των μετεωροειδών εδώ οκτώ χρόνια, αλλά αυτό το σχέδιο είχε με κάποιον τρόπο παγώσει. Ο θαυμαστής μετεωροειδών Λιου Σιν είπε στους εφημερίδες ότι χρειάζονται πολύς χρόνος και χρήματα για να βρεθεί μια μετεωρόλι,

«Οι ανακαλυψάδες θα πληγωθούν εάν οι μετεωροεί τους που δύσκολα βρίσκονται, απλώς θα απομακρύνονται από την κυβέρνηση.»

«Ελπίζω ότι οι νόμοι θα μπορούν να ενθαρρύνουν τα άτομα να εντοπίζουν περισσότερες μετεωροεί και να ωφελούν και τη χώρα και τον ανακαλυψά», δήλωσε ο Λιού Σιν.