Δαχτυλίδι μετεωρίτη Aletai. 21 mm. Χωρίς ελάχιστη τιμή εκκίνησης!!! Μετεωρίτης σιδήρου - 7 g

Η πρώτη και μεγαλύτερη μεταλλική μετεωρίτης σιδήρου στον κόσμο (74 τόννοι) βρέθηκε στην επαρχία Αλετάι στην κινεζο-ουιγούρια περιοχή του Σιντζιάνγκ, τον Ιούλιο του 2011. Η τοπική κυβέρνηση την πήρε υπό το πρόσχημα της «προστασίας».

Ένα χρόνο και ήμισυ αργότερα, οι ανακαλυψάτορες του μετεωρίτη — ο Hailati Ayisa και ο Jiaerheng Habudehai, δύο οδηγοί από Καζακική καταγωγής — αποφασίζουν να διώξουν τη νομοθεσία με την κυβέρνηση. Με την κατάθεση, θα μπορούσε να αποτελεί την πρώτη υπόθεση σχετικά με την ιδιοκτησία αντικειμένων διαστήματος, όπως ανέφερε ο Southern Weekly. Οι κτηνοτρόφοι της περιοχής όπου βρέθηκε ο μετεωρίτης είχαν επίσης αξιώσει την ιδιοκτησία του, περιπλέκοντας τα πράγματα.

Οι τρεις πλευρές ισχυρίστηκαν ότι ήταν οι πρώτοι που βρήκαν τον σιδηρούχο μετεωρίτη. Δεν θα είναι εύκολο για τις νομικές αρχές να αποδώσουν σωστό verdict, διότι το κινεζικό αστικό δίκαιο δεν ακολουθεί τη θεωρία της «πρώτης κατοχής» της ιδιοκτησίας, που ορίζει ότι η ιδιοκτησία ενός αντικειμένου εξασφαλίζεται από όποιον το διεκδικεί πριν το πράξει κάποιος άλλος.

Ο Hailati προέρχεται από την κομητεία Qinghe του Αλετάι, τον τόπο όπου εντοπίστηκε ο μεγαλύτερος μετεωρίτης σιδήρου στην Κίνα, ο «Ασημένιος Καμήλα». Ενέπνευσε το ενδιαφέρον για τους μετεωρίτες και φίλησε φιλικά τον έμπορο προβάτων Jiaerheng κατά τη διάρκεια των εμπορικών του δραστηριοτήτων.

Τον Απρίλιο του 2011, ο Hailati δέχθηκε ένα τηλεφώνημα από έναν άλλον φανατικό του μετεωρίτη. Ο άντρας του είπε πως αναζητούν έναν μετεωρίτη σε μια πεδιάδα όπου το Αλετάι, και ελπίζουν ότι θα είναι πρόθυμος να συμμετάσχει στην έρευνα.

Μία ομάδα εννέα παθιασμένων μετεωρίτων ενθουσιασμένων άρχισε μεταγενέστερα την προσπάθεια να βρει το αντικείμενο από το διάστημα που υποτίθεται ότι βρίσκεται. Ο Zhang Baolin, εμπειρογνώμον του Μετεωρολογικού Πλανητάριου του Πεκίνου, και ο συλλέκτης μετεωρίτων Lei Kesi συγκαταλέγονταν ανάμεσά τους. Η έρευνα, ωστόσο, απέτυχε. Πριν αποχωρήσουν οι εννέα άντρες, συνήψαν προφορική συμφωνία με τον Hailati και τον Jiaerheng να συνεχίσουν την έρευνα.

«Η Zhang Baolin είπε ότι πιθανόν θα λάβουμε ένα μεγάλο βραβείο αν το βρούμε και ενημερώσουμε την κυβέρνηση», δήλωσε ο Hailati. Ζώντας μια κοινή ζωή, ο Hailati και ο Jiaerheng θεωρούσαν την προσέγγιση αυτή ως ευκαιρία που θα μπορούσε να αλλάξει τη μοίρα τους.

Την 17η Ιουνίου 2011 αποδείχθηκε η μέρα που βρήκαν τον μετεωρίτη. «Ήταν δώρο από τον Θεό, πίστευα ότι οι ζωές μας θα ήταν διαφορετικές», δήλωσε ο Jiaerheng στο Southern Weekly.

Άμεσα ενημέρωσαν τους επτά φανατικούς του μετεωρίτη που απέμειναν, αλλά δεν έλαβαν καμία απάντηση. Ωστόσο, λίγες ημέρες αργότερα έμαθαν από το Πλανητάριο του Πεκίνου ότι ο άνθρωπος που είχαν ειδοποιήσει είχε αναφέρει την ανακάλυψη στην Ακαδημία των Ερευνών της Κίνας ως τον «πρώτο ανακαλυψάτορα» του.

Οι εμπειρογνώμονες του Πλανηταρίου του Πεκίνου επιχείρησαν να ηρεμήσουν τα πνεύματα λέγοντας «ξέρουμε ότι το βρήκατε αμφότεροι» και τους χορήγησαν πιστοποιητικό λίγο αργότερα.

Την 16η Ιουλίου 2011, ο μετεωρίτης επιβεβαιώθηκε επίσημα ως ο τέταρτος μεγαλύτερος μετεωρίτης σιδήρου παγκοσμίως και αποδείχθηκε ότι ανήκε στο ίδιο μετεωροειδή με τον «Ασημένιο Καμήλα».

Ωστόσο, η τοπική κυβέρνηση αφαίρεσε τον μετεωρίτη σιδήρου από την κτηνοτροφική περιοχή το συντομότερο δυνατόν, δηλώνοντας ότι ήθελε να εξασφαλίσει καλύτερη προστασία του μετεωρίτη.

Επίσης, διέψευσε ότι ο Hailati και ο Jiaerheng ήταν οι πρώτοι ανακαλυπτές του μετεωρίτη σιδήρου, ισχυριζόμενη ότι ο γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος του Αλετάι, Sun Jianguo, τον είχε ήδη εντοπίσει το 2004. Αλλά δεν υπήρξε καμία απόδειξη σε αυτή τη δήλωση. Σύμφωνα με τον δικηγόρο Zhang Min, νομικός εκπρόσωπος του Hailati και του Jiaerheng, κανένα κυβερνητικό όργανο δεν είχε νομική βάση για αξίωση, κατάσχεση ή διαχείριση μετεωρίτων.

Όσον αφορά το βραβείο τους, η τοπική κυβέρνηση δέχθηκε να δώσει στον Hailati και στον Jiaerheng μόνο 5.000 γουάν έκαστος λόγω «της συγκινητικής τους συμπεριφοράς». Ωστόσο, οι δύο άντρες θεώρησαν το ποσό ανεπαρκές και αντέδρασαν στην προσφορά.

Ο συλλέκτης μετεωρίτων Lei Kesi υποστήριξε ότι «το Πλανητάριο του Πεκίνου και εγώ είχαμε αποζημιώσει τον Hailati και τον Jiaerheng για τη βοήθειά τους». Πίστευε ότι είχαν προσληφθεί για να συνδράμουν στη έρευνα, συνεπώς δεν θα έπρεπε να αξιώσουν την ιδιοκτησία. Ο Hailati και ο Jiaerheng αμφισβήτησαν αυτή τη συγκεκριμένη σχέση, αλλά παραδέχτηκαν ότι είχαν λάβει ένα μικρό ποσό από το Πλανητάριο του Πεκίνου κατά την τελευταία τους έρευνα.

Ωστόσο, απροσδόκητα, οι κτηνοτρόφοι Juman και Kenjiebieke Remazan από τη φροντίδα του κτήματος προσέθεσαν ξαφνικά ότι στην πραγματικότητα είχαν ανακαλύψει τον μετεωρίτη σιδήρου ήδη από το 1986 και έτσι διεκδίκησαν και αυτοί την ιδιοκτησία του.

Σύμφωνα με το κινεζικό σύστημα ανάθεσης κυριαρχίας γης, οι κτηνοτρόφοι δεν μπορούν να αποκτήσουν παρά τα δικαιώματα και τα συμφέροντα του ίδιου του κτήματος, και καθώς οι μετεωρίτες δεν προκύπτουν από το κτήμα, οι αδελφοί Remazan δεν θα έπρεπε να κατέχουν τον μετεωρίτη, είπε ο Meng Qinguo, καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο Ουχάν.

Στην πραγματικότητα, ορισμένοι επιστήμονες είχαν ήδη προτείνει τη νομιμοποίηση της κρατικής ιδιοκτησίας των μετεωρίτων πριν οκτώ χρόνια, αλλά αυτό το σχέδιο κάπως καθυστέρησε. Ο φανατικός του μετεωρίτη Liu Xin είπε στα έντυπα ότι χρειάζονται πολύς χρόνος και χρήματα για να βρεθεί ένας μετεωρίτης,
"Οι ανακαλυψάτορες θα πληγωθούν αν οι μετεωρίτες τους, που είναι δύσκολο να εντοπιστούν, απλώς παραλαμβάνονται από την κυβέρνηση."

«Ελπίζω ότι οι νόμοι θα ενθαρρύνουν τα άτομα να βρούν περισσότερους μετεωρίτες και να ωφεληθούν τόσο η χώρα όσο και ο ανακαλυψάτορας», δήλωσε ο Liu Xin.