Helmut Newton - Sleepless Nights - 1978

ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΗΡΩΤΙΚΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ δημοπρασία βιβλίου με φωτογραφίες ερωτικού χαρακτήρα από το 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Κολωνία, Γερμανία).
Το 5Uhr30.com εγγυάται λεπτομερείς και ακριβείς περιγραφές, 100% ασφάλεια, 100% ασφάλιση και συνδιασυνόμενη αποστολή παγκοσμίως.

ΤΕΡΑΣΤΙΑ, ΝΩΡΙΤΕΡΗ ΤΙΤΛΟΘΕΣΙΑ ΤΟΥ HELMUT NEWTON ΚΑΙ ΥΠΕΡΟΧΗ ΚΛΑΣΙΚΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΚΑΤΑΜΑΧΤΗ.

ΚΛΑΣΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ από τη δεκαετία του ’70 - με ΤΟ ΑΚΡΑ ΙΔΙΑΙΤΗ ΚΑΛΥΨΑ (DUSTJACKET).

ΦΡΕΣΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.

Οι φωτογραφίες σε αυτό το βιβλίο τραβήχτηκαν μεταξύ 1975 και 1978 με την εξαίρεση της σελίδας 107 που φωτογραφήθηκε το 1971.

Ο Helmut Newton (1920-2004) ήταν Γερμανο-αυστραλός φωτογράφος. Η New York Times τον περιέγραψε ως «πολύ παραγωγικό, ευρέως μιμητικό φωτογράφο μόδας, των αμφιλεγόμενων, ερωτικά φορτισμένων ασπρόμαυρων φωτογραφιών που αποτελούσαν σταθερή βάση της Vogue και άλλων εκδόσεων.»

Schirmer and Mosel, Μόσχα. 1978. Πρώτη γερμανική εκδοχή, πρώτη εκτύπωση.

Σκληρός τόμος με εξώφυλλο από σκόνη. Διαστάσεις 200 x 270 mm. 152 σελίδες. 71 φωτογραφίες (33 σε χρώμα). Φωτογραφίες: Helmut Newton. Κείμενο από τον Edward Behr (European Editor of "Newsweek"). Κείμενο στα γερμανικά.

Κατάσταση:
Το βιβλίο εσωτερικά και εξωτερικά εξαιρετικό, φρέσκο και άψογο· καθαρό χωρίς σημειώσεις και χωρίς λερωμένες περιοχές. Η Dustjacket φρέσκια και πλήρης χωρίς σκίσιμους, χωρίς σκίσιμους περιοχές με ταινίες και χωρίς ελλείποντα μέρη· ελαφριά ένδειξη χρήσης μόνο, χωρίς ελαττώματα· η ράχη (όπως συχνά συμβαίνει) έχει γίνει πιο θαμπή. Συνολικά εξαιρετική κατάσταση.

Φανταστικό αρχικό βιβλίο του Helmut Newton.
Εδώ στην αληθινή πρώτη γερμανική έκδοση (αρχικά δημοσιευμένη τον ίδιο χρόνο, το 1978, από την Congreve Publishing Company, Νέα Υόρκη)

"Ο Helmut Newton γεννήθηκε στο Βερολίνο, γιος της Klara "Claire" (née Marquis) και του Max Neustädter, ιδιοκτήτη εργοστασίου κουμπιών. Η οικογένειά του ήταν Εβραϊκή. Ο Newton φοίτησε στο Heinrich-von-Treitschke-Realgymnasium και στο American School στο Βερολίνο. Ενδιαφέρον για τη φωτογραφία από την ηλικία των 12 ετών, όταν αγόρασε την πρώτη του μηχανή, δούλεψε για τον γερμανό φωτογράφο Yva (Elsie Neuländer Simon) από το 1936.
Οι ολοένα αυξανόμενοι περιορισμοί που επιβλήθηκαν στους Εβραίους από τους νόμους της Νυρεμβέργης σήμαιναν ότι ο πατέρας του έχασε τον έλεγχο του εργοστασίου κατασκευής κουμπιών και αγκράδων· σύντομα φιλοξενήθηκε σε κονσερβουλοπολιτεία σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, στην Kristallnacht, στις 9 Νοεμβρίου 1938, που τελικά ανάγκασε την οικογένεια να εγκαταλείψει τη Γερμανία. Οι γονείς του διέφυγαν στην Αργεντινή. Ο Newton έλαβε διαβατήριο λίγο μετά τα 18 του και έφυγε από τη Γερμανία στις 5 Δεκεμβρίου 1938. Στη Τεργέστη επιβιβάστηκε στο Conte Rosso (μαζί με περίπου 200 άλλους που διέφευγαν από τους Ναζί), intending να ταξιδέψει στην Κίνα. Μετά την άφιξή του στη Σιγκαπούρη, διαπίστωσε ότι μπορούσε να παραμείνει εκεί, αρχικά ως φωτογράφος για την Straits Times και αργότερα ως πορτραίτο φωτογράφος.

Ο Newton κρατήθηκε από τις βρετανικές αρχές ενώ βρισκόταν στη Σιγκαπούρη και μεταφέρθηκε στην Αυστραλία με το πλοίο Queen Mary, φτάνοντας στο Σίδνεϊ στις 27 Σεπτεμβρίου 1940. Οι εγκλειόμενοι ταξίδεψαν με αμαξοστοιχία προς το στρατόπεδο Tatura υπό οπλισμένη φρουρά. Απελευθερώθηκε από την κράτηση το 1942 και εργάστηκε λίγο ως συνεταιριστικός συγκολλητής φρούτων στην Βόρεια Βικτόρια. Τον Αύγουστο του 1942 enlist with the Australian Army and worked as a truck driver. After the war in 1945, he became a British subject and changed his name to Newton in 1946.

Το 1948 παντρεύτηκε την ηθοποιό June Browne, η οποία έπαιζε με καλλιτεχνικό ψευδώνυμο June Brunell. Αργότερα έγινε επιτυχημένος φωτογράφος με το ειρωνικό ψευδώνυμο Alice Springs (από την Alice Springs, την πόλη στην Κεντρική Αυστραλία).

Το 1946 ίδρυσε στούντιο στη μόδα Flinders Lane στο Melbourne και εργάστηκε σε μόδα, θέατρο και βιομηχανική φωτογραφία στις ευημερούσες μετεμφυλιακές χρονιές. Κοινή του έκθεση τον Μάιο του 1953 με τον Wolfgang Sievers, έναν γερμανό πρόσφυγα όπως κι ο ίδιος, που είχε υπηρετήσει στην ίδια εταιρεία. Η έκθεση 'New Visions in Photography' φιλοξενήθηκε στο Federal Hotel στο Collins Street και πιθανώς ήταν η πρώτη ματιά στη φωτογραφία Νέας Αποδοτικότητας στην Αυστραλία. Ο Newton μπήκε σε συνεταιρισμό με τον Henry Talbot, έναν ομοεβραίο Γερμανό που είχε επίσης κρατηθεί στο Tatura, και η συνεργασία με το στούντιο συνεχιζόταν ακόμη και μετά το 1957, όταν έφυγε από την Αυστραλία για το Λονδίνο. Το στούντιο μετονομάστηκε σε 'Helmut Newton and Henry Talbot'.

Η αυξανόμενη φήμη του ως φωτογράφου μόδας επιβραβεύτηκε όταν εξασφάλισε ανάθεση για την εικονογράφηση μόδας σε μια ειδική Αυστραλιανή προσθήκη για το περιοδικό Vogue, που δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο του 1956. Κέρδισε 12μηνο συμβόλαιο με το British Vogue και έφυγε για το Λονδίνο τον Φεβρουάριο του 1957, αφήνοντας τον Talbot να διαχειρίζεται την επιχείρηση. Ο Newton άφησε το περιοδικό πριν τη λήξη του συμβολαίου και πήγε στο Παρίσι, όπου εργάστηκε για γαλλικά και γερμανικά περιοδικά. Επέστρεψε στο Melbourne τον Μάρτιο του 1959 υπό συμβόλαιο για το Australian Vogue.

Ο Newton και η σύζυγός του τελικά εγκαταστάθηκαν στο Παρίσι το 1961 και η δουλειά συνεχίστηκε ως φωτογράφος μόδας. Οι εικόνες του εμφανίστηκαν σε περιοδικά συμπεριλαμβανομένης της γαλλικής έκδοσης του Vogue και του Harper's Bazaar.

Ίδρυσε ένα ιδιαίτερο ύφος σημαιόμενο από ερωτικά, σταλιστικά σκηνικά, συχνά με υποσυνείδητα σαδομαζοιστικά και φετιχιστικά στοιχεία. Ένα έμφραγμα του 1970 μείωσε την παραγωγή του, ωστόσο η ενθάρρυνση της συζύγου του οδήγησε στη συνεχή επέκταση της προβολής, ιδιαιτέρως με την τεράστια επιτυχία, τη διαχρονική άσκηση του «Big Nudes» του 1980. Το portfolio του «Naked and Dressed» ακολούθησε και το 1992 το «Domestic Nudes» που σήμανε την κορύφωση του ερωτικού-πολιτισμικού του στυλ, όλα υποστηριγμένα με την επιδεξιότητα τεχνικής του. Ο Newton εργάστηκε επίσης σε πορτρέτα και πιο φανταστικές μελέτες.

Ο Newton γύρισε έναν αριθμό εικονών για το Playboy, συμπεριλαμβανομένων φωτογραφιών της Nastassja Kinski και Kristine DeBell. Αρχικές εκτυπώσεις των φωτογραφιών από το φωτογραφικό του αφιέρωμα του Αυγούστου του 1976 της DeBell, «200 Motels, or How I Spent My Summer Vacation» πωλήθηκαν σε δημοπρασίες αρχείων Playboy από τη Bonhams το 2002 έναντι 21.075 δολαρίων και από τη Christie's τον Δεκέμβριο του 2003 έναντι 26.290 δολαρίων.

To 2009, η June Browne οργάνωσε μια τιμητική έκθεση/φόρος τιμής στον Newton, βασισμένη σε τρεις φωτογράφους που του έτυχε φιλία στο Λος Άντζελες το 1980: Mark Arbeit, Just Loomis, και George Holz. Και οι τρεις είχαν σπουδάσει φωτογραφία στο The Art Center College of Design στο Pasadena της Καλιφόρνια. Όλοι έγιναν φίλοι με τον Helmut και τη June Newton και σε ποικίλο βαθμό βοήθησαν τον Helmut Newton. Ο καθένας συνέχισε με αυτόνομες καριέρες. Η έκθεση έκανε πρεμιέρα στο Helmut Newton Foundation στο Βερολίνο και συνδύασε το έργο των τριών με προσωπικές λήψεις, φάκελους επαφών και γράμματα από τον καιρό τους με τον Newton.

Από τη δεκαετία του 1970 ο Newton χρησιμοποίησε τακτικά Polaroid κάμερες και φιλμ για άμεση απεικόνιση συνθέσεων και συνθηκών φωτισμού, ειδικά για τη μόδα του. Σύμφωνα με την ίδια του τη δήλωση, για τη γυρίσματα της σειράς Naked and Dressed που ξεκίνησε το 1981 για το ιταλικό και γαλλικό Vogue χρησιμοποίησε φιλμ Polaroid “by the crate”. Αυτά τα πολαρόιντ λειτουργούσαν επίσης ως σημειωματάριο όπου έγραφε σημειώσεις σχετικά με το μοντέλο, τον πελάτη ή τον χώρο και την ημερομηνία. Το 1992 ο Newton εξέδωσε το Pola Woman, ένα βιβλίο που αποτελείτο μόνο από τα πολαρόιντ του. Με πάνω από 300 έργα βασισμένα στα αρχικά Πολαρόιντ παρουσιάστηκαν στην έκθεση του 2011 «Helmut Newton Polaroids» στο Museum für Fotografie στο Βερολίνο.

Στη ζωή του αργότερα, ο Newton ζούσε τόσο στο Μόντε Κάρλο όσο και στο Λος Άντζελες, Καλιφόρνια, όπου περνούσε τους χειμώνες στο Château Marmont, το οποίο έκανε κάθε χρόνο από το 1957. Στις 23 Ιανουαρίου 2004 υπέστη σοβαρό καρδιακό επεισόδιο οδηγώντας το αυτοκίνητό του από τη Marmont Lane στο Chateau Marmont προς το Sunset Boulevard. Μεταφέρθηκε στο Cedars-Sinai Medical Center· οι γιατροί δεν μπόρεσαν να τον σώσουν και κηρύχθηκε νεκρός. Οι στάχτες του θάβονται στο Städtischer Friedhof III στο Βερολίνο.