Pippo - Where memory turns to green

Όπου η μνήμη μετατρέπεται σε πράσινο
Στέκομαι στη σιωπή όπου η μνήμη μετατρέπεται σε πράσινο, μια σκιά σε ένα μεταξένιο φορεμά. Το καπέλο μου κρύβει τον κόσμο, μα δεν μπορεί να κρύψει το βάρος αυτής της σιωπής. Δίπλα μου, ο μικρός μου σύντροφος περιμένει μια φωνή που έχει ήδη σβήσει στις μουσειώδεις τοίχους με βρύα. Ο αέρας είναι παχύς από το άρωμα παλιού βελούδου και χαμένων καλοκαιριών. Κάθε πινελιά χρώματος είναι ένας χτύπος της καρδιάς που πάλεψα να αιχμαλωτίσω, ένα θραύσμα μιας ζωής που τώρα έχει παγώσει σε υφασμάτινο φως. Είμαι εδώ, μα είμαι μόνο ένα ψίθυρισμα στην κατακίτρινη ομίχλη.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2.5 cm (Υ × Π × Μ)
* Μέσο: Πρωτότυπο λάδι σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μονοαποκλειστικά, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Κάδρο: Χωρίς κάδρο (τα πλάγια είναι ζωγραφισμένα, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό πλαίσιο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο ανάποδα· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Logistics: Επαγγελματικής συσκευασία και πλήρως ασφαλιζόμενη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Pippo (γεννηθείς στο Μόντσα) δημιουργεί έργα που περιπλανώνται στο ήσυχο τοπίο ανάμεσα στον γεωμετρικό εξπρεσιονισμό και τον σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφιστικό σχέδιο για να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως έτσι μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που νιώθει σαν μνήμη ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Ασχολείται με τα θέματα του γράφοντας αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο ενεστώτα, βάζοντας νοητικά τον εαυτό του μέσα στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται εμμέσως σε αυτούς τους κόσμους προσωπικά, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό στην ερμηνεία. Οι φιγούρες του, παρότι κομψά ενδεδυμένες, συχνά είναι χωρίς πρόσωπα. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να μπει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και στο αόρατο ορίζει και τον καλλιτέχνη. Αποφασιστικός και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει την ίδια αίσθηση μυστηρίου που βρίσκουμε στο έργο του.

Με μια παλέτα λεπτών, ατμοσφαιρικών τόνων που διακοπτόνται από αποφασιστικό χρώμα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι ζωγραφιές του—γεμάτες σιωπηλά ζώα, κοφτέρες σκιές και λάμπον φως—είναι όχι μόνο εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.