Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Macrinus (AD 217-218). Denarius

Από τη δική μου ιδιωτική συλλογή!

Αρχαίος ρωμαϊκός αυτοκρατορικός αιώνας Μακρινός (Macrinus) (217–218 μ.Χ.). AR-Δέναρ (περίπου 2.1). Ρώμη, 218 μ.Χ.

IMP C M OPEL SEV MACRINVS AVG, Λοξόφυλλος στεφάνης, θωρακισμένο κεφάλιο του Μακρίνου προς τα δεξιά, οπτικά από μπροστά / PONTIF MAX TR P II COS P P, ο Μακρίνος στέκεται σε θριαμβευτική τετράροδο αριστερά, κλαδί προς τα επάνω στο δεξί χέρι, ραβδί αριστερά, στεφανωμένος από τη Βίκτορια, που στέκεται πίσω στο άρμα.

RIC IV.II 36.

Ο Μακρινός γεννήθηκε περί το 165 μ.Χ. στην Καρακονία. Η οικογένειά του ανήκε στην ανώτερη μεσαία τάξη, που του παρείχε εκπαίδευση, χάρη στην οποία προήχθη σε υψηλά αξιώματα ως γραφικός υπάλληλος κατά τη διακυβέρνηση του Σεβήρου Αυγούστου. Ο Καρακάλα όρισε τον Μακρινό ύπατο πρεσβευτή, μια θέση με σημαντική εξουσία, που υπερέχει μόνο του αυτοκράτορα. Το 216 μ.Χ. συνόδευσε τον Μακρινό τον Καρακάλα σε εκστρατεία κατά των Παρθίων. Εκεί πληροφορήθηκε ένα γράμμα που τον εμπλέκεσε σε συνωμοσία κατά του αυτοκράτορα. Γρήγορα ενεργώντας, ο Μακρινός διέταξε την εκτέλεση του Καρακάλα από έναν από τους οπλίτες του. Ο Μακρινός διαβεβαίωνε την αθωότητά του και πείθοντας τον στρατό, στις 11 Απριλίου 217, τον έκρινε αυτοκράτορα. Αν και η Σύνοδος στη Ρώμη ήταν ευχαριστημένη που απαλλάχθηκε από τον απεχθή Καρακάλα, τον αντιμετώπισε με σκεπτικισμό, αλλά του έδωσε μια ευκαιρία. Προσβλέποντας να αποσυρθεί από την εκστρατεία και να επιστρέψει στη Ρώμη, ο Μακρινός προσπαθούσε για μια συνθήκη ειρήνης με τους Παρθίους. Αυτοί αντίκρισαν τη αδυναμία και μάζεψαν τα στρατεύματά τους, αναγκάζοντάς τον να πληρώσει τεράστια ποσά δωροδοκίας και αποζημιώσεων.

Για τους Ρωμαίους στρατιώτες αυτό φάνηκε σαν ήττα, και ο Μακρινός τους προκάλεσε ακόμη περισσότερο όταν ανέστειλε τη γενναιόδωρη αύξηση μισθών που είχε χορηγήσει ο Καρακάλα. Η δυσαρέσκεια αυξήθηκε, και η επιδραστική θεία του Καρακάλα, η Ιουλία Μαέσα, δωροδόκησε τον ρωμαϊκό φρουραρχείο της Έμεσας, στη Συρία, ώστε να προαναγγείλει τον 13χρονο εγγονό της Ηλαγκάβιαλ στις 15 Μαΐου 218 μ.Χ. ως αυτοκράτορα. Ο Μακρινός, που αρχικά απέρριψε την εξέγερση, τελικά συνήγαγε στις 8 Ιουνίου τους πιστούς λεγεώνες του για να συναντήσει τους εξεγερμένους κοντά στην Αντιόχεια. Παρότι οι δυνάμεις του ήσαν κοντά στη νίκη, ο Μακρινός έχασε την αποφασιστικότητα και έφυγε. Οι αποσυστατικοποιημένοι στρατιώτες του άλλαξαν πλευρά και δήλωσαν την υποστήριξή τους στον Ηλαγάβιαλ. Ντυμένος ως διαβιβαστής, επιχείρησε ο Μακρινός να διαφύγει δια της Μικράς Ασίας, αλλά συνελήφθη στη Χαλκηδώνα και εκτελέστηκε. Ο γιος του υπέστη παρόμοιο πεπρωμένο στο δρόμο προς την Παρθική εξορία.