Brassai - Formes - 1950

SUPER BEAUTIFUL MAGAZINE από το 1950 (!) -
συνεχώς με φωτογραφίες του Brassaï (1899-1984), ο θρυλικός φωτογράφος και πρωτοποριακός καλλιτέχνης.

SUPER SCARCE FIRST ISSUE του "Le Magazine des Artistes Peintres et Sculpteurs" («Το Περιοδικό Ζωγράφων και Γλυπτών Καλλιτεχνών»).

Nude photography at its best.
Ο Brassaï ονομάστηκε το «Μάτι του Παρισιού» (1899-1984), διάσημος για το «Paris de Nuit» (1933).

Σε εκπληκτική φωτογραφική εκτύπωση γ Gravūr.

ΠΟΛΥ Φρέσκια κατάσταση - ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΛΛΕΚΤΗ.

Απολαύστε τον πρώτο διαγωνισμό ερωτικής φωτογραφικής βιογραφίας auction από το 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Κολωνία, Γερμανία).
5Uhr30.com εγγυάται λεπτομερείς και ακριβείς περιγραφές, 100% προστασία, 100% ασφάλεια και συνδυασμένη αποστολή παγκοσμίως.

Ο όρος avant-garde χρησιμοποιείται όταν ένας καλλιτέχνης υιοθετεί καινοτόμο και πειραματικό προσέγγιση σε ένα στοιχείο της τέχνης του. Το avant-garde στη φωτογραφία λαμβάνει κριτική στάση απέναντι στα υπάρχοντα αισθητικά πρότυπα.
Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι το avant-garde αναφέρεται σε ένα καλλιτεχνικό κίνημα που αμφισβητεί τα υπάρχοντα αισθητικά όρια και αναζητά νέες μορφές έκφρασης.

Η γαλλική καλλιτεχνική κριτική "Formes. Le Magazine des Artistes Peintres et Sculpteurs", δημοσιεύτηκε μεταξύ 1930 και 1932 (τουλάχιστον μέχρι το τεύχος αρ. 27 το 1932), περιλάμβανε αρκετά τεύχη, με τόμους που ομαδοποιούσαν μεμονωμένα φακίλια, όπως ο τόμος 2 που περιέχει τα τεύχη 5-10. Ήταν ένα υψηλής ποιότητας μηνιαίο περιοδικό που κάλυπτε τη σύγχρονη και κλασική τέχνη.

Art et Photographie, Παρίσι. 1950. Πρώτη έκδοση, πρώτη εκτύπωση.

Μαλακό εξώφυλλο με φωτοεικονογραφημένα εξώφυλλα. 180 x 270 mm. 12 σελίδες. 16 φωτογραφίες σε μαύρο-άσπρο. Φωτογραφίες: Brassaï. Κείμενο στα Γαλλικά.

Κατάσταση:
Εσωτερικά και εξωτερικά πολύ φρέσκο χωρίς σημάδια προηγούμενου ιδιοκτήτη και χωρίς φακίδες. Ελαφριά χρήση μόνο· καμία αξιοσημείωτη ατέλεια ή ελάττωμα. Συνολικά πολύ καλή κατάσταση.

Υπέροχο, πολύ σπάνιο περιοδικό με φωτογραφίες από Brassaï - σε εξαιρετική φωτογραφική γ Gravūr εκτύπωση.

"Gyula (Julius) Halász, Brassaï (ψευδώνυμο) γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1899 στην Brassó, βασίλειο της Ουγγαρίας (σήμερα Brașov, Ρουμανία) από μητέρα Αρμενίας και πατέρα Ούγγρο. Μεγάλωσε μιλώντας Ουγγρικά και Ρουμανικά. Όταν ήταν τριών, η οικογένειά του ζούσε στο Παρίσι για ένα χρόνο, ενώ ο πατέρας του, καθηγητής γαλλικής λογοτεχνίας, δίδασκε στη Σορβόννη.
Ως νεαρός, ο Halász φοίτησε στη ζωγραφική και τη γλυπτική στην Ουγγρική Ακαδημία Καλών Τεχνών (Magyar Képzőművészeti Egyetem) στη Βουδαπέστη. Εντάχθηκε σε ένα ιππικό σύνταγμα του Αυτοκρατορικού-Ούγγρικου στρατού, όπου υπηρέτησε μέχρι το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.
Αναφέρει ως επιρροή τον Henri de Toulouse-Lautrec.
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η γενέτειρά του Brassó και η υπόλοιπη Τρανσυλτανία μεταφέρθηκαν από το Βασίλειο της Ου Hungary προς Ρουμανία με τη Συνθήκη των Τριανόν. Ο Halász έφυγε για το Βερολίνο το 1920, όπου εργάστηκε ως δημοσιογράφος για τις ουγγρικές εφημερίδες Keleti και Napkelet. Ξεκίνησε σπουδές στη σχολή Καλών Τεχνών του Βερολίνου-Τσάρλτονμπουργκ (Hochschule für Bildende Künste), νυν Universität der Künste Berlin. Εκεί έγινε φίλος με αρκετούς παλιούς Ούγγρους καλλιτέχνες και συγγραφείς, όπως οι ζωγράφοι Lajos Tihanyi και Bertalan Pór, και ο συγγραφέας György Bölöni, ο καθένας από τους οποίους αργότερα μετακόμισε στο Παρίσι και έγινε μέρος του Ούγγρικου κύκλου.
Το 1924 ο Halasz μετακόμισε στο Παρίσι για να ζήσει, όπου παρέμεινε για το υπόλοιπο της ζωής του. Ξεκίνησε να διδάσκει τη γαλλική γλώσσα διαβάζοντας τα έργα του Marcel Proust. Ζώντας ανάμεσα στη συγκέντρωση νέων καλλιτεχνών στο Μονπαρνάς, πήρε εργασία ως δημοσιογράφος. Γρήγορα έγινε φίλος με τον Αμερικανό συγγραφέα Henry Miller και τους Γάλλους συγγραφείς Léon-Paul Fargue και Jacques Prévert. Την τελευταία δεκαετία του 1920, έμενε στο ίδιο ξενοδοχείο με τον Tihanyi.
Ο Miller αργότερα υποβάθμισε τα ισχυριστικά περί φιλίας του Brassai. Το 1976 έγραψε ότι ο Brassai ήταν με τους φίλους του: «Ο Φρεντ [Perles] και εγώ αποφεύγαμε τον ίδιο – μας κούραζε.» Ο Miller πρόσθεσε ότι η βιογραφία που είχε γράψει ο Brassai γι' αυτόν ήταν συνήθως «γεμάτη πλατειές καταγραφές», «γεμάτη από πραγματικά λάθη, υποθέσεις, φήμες, έγγραφα που κλέβει και που είναι σε μεγάλο βαθμό ψευδή ή δίνουν εσφαλμένη εντύπωση.»
Η δουλειά του Halász και η αγάπη του για την πόλη, των δρόμων της οποίας συχνά περιπλανιόταν αργά τη νύχτα, οδήγησαν στη φωτογραφία. Αρχικά τη χρησιμοποιούσε για να συμπληρώσει ορισμένα άρθρα του για περισσότερα χρήματα, αλλά γρήγορα εξερεύνησε την πόλη μέσω αυτού του μέσου, στο οποίο τον δίδαξε ο Ούγγρος συνάδελφος André Kertész. Αργότερα έγραψε ότι χρησιμοποίησε τη φωτογραφία «για να αιχμαλωτίσει την ομορφιά των δρόμων και των κήπων τη βροχή και την ομίχλη, και για να αιχμαλωτίσει το Παρίσι τη νύχτα». Χρησιμοποιώντας το όνομα του τόπου γέννησής του, ο Halász πήρε το ψευδώνυμο «Brassaï», που σημαίνει «από το Brasso».
Ο Brassaï αιχμαλώτισε την ουσία της πόλης στις φωτογραφίες του, που κυκλοφόρησαν ως η πρώτη του συλλογή στο βιβλίο του 1933 με τίτλο Paris de nuit (Παρίσι τη νύχτα). Το βιβλίο του γνώρισε μεγάλη επιτυχία, με αποτέλεσμα να αποκαλείται «το μάτι του Παρισιού» σε ένα δοκίμιο του Henry Miller. Εκτός από τις φωτογραφίες της πιο σκοτεινής πλευράς του Παρισιού, ο Brassai παρουσίασε σκηνές από τη ζωή της υψηλής κοινωνίας της πόλης, τους διανοούμενους, τον μπαλέτο και τις μεγάλες όπερες. Είχε γίνει φίλος με μια γαλλική οικογένεια που του παρείχε πρόσβαση στις ανώτερες τάξεις. Ο Brassai φωτογράφισε πολλούς από τους φίλους του καλλιτέχνες, συμπεριλαμβανομένων των Salvador Dalí, Pablo Picasso, Henri Matisse, Alberto Giacometti, και αρκετούς από τους σημαντικούς συγγραφείς της εποχής όπως ο Jean Genet και ο Henri Michaux.
Οι νεαροί Ούγγροι καλλιτέχνες συνέχισαν να φτάνουν στο Παρίσι κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930 και ο Ούγγρικός κύκλος απορρόφησε τους περισσότερους από αυτούς. Ο Kertész μετανάστευσε στη Νέα Υόρκη το 1936. Ο Brassai γνώρισε πολλούς από τους νέους αφιχθέντες, μεταξύ αυτών τον Ervin Marton, ανιψιό του Tihanyi, που είχε φιλικά σχέση από το 1920. Ο Marton ανέπτυξε τη φήμη του στη φωτογραφία του δρόμου τη δεκαετία του 1940 και 1950. Ο Brassaï συνέχισε να ζει από δουλειές εμπορικού χαρακτήρα, και φωτογράφιζε για το αμερικανικό περιοδικό Harper's Bazaar.
Ήταν ιδρυτικό μέλος του πρακτορείου Rapho, που ιδρύθηκε στο Παρίσι από τον Charles Rado το 1933.
Οι φωτογραφίες του Brassaï προσέδωσαν διεθνή φήμη. To 1948 πραγματοποίησε ατομική έκθεση στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης (MoMA) στη Νέα Υόρκη, που ταξίδεψε στο George Eastman House στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης· και στο Art Institute of Chicago, Ιλινόι. Το MoMA έδειξε περισσότερα από τα έργα του Brassai το 1953, 1956 και 1968. Παρουσιάστηκε στο φεστιβάλ Rencontres d'Arles στη Γαλλία το 1970 (προβολή στο Théâtre Antique, Brassaï από τον Jean-Marie Drot), το 1972 (προβολή Brassaï si, Vominino από τον René Burri), και το 1974 (ως προσκεκλημένος).
Το 1979 ο Brassaï εντάχθηκε στο Διεθνές Hall of Fame και Μουσείο της Φωτογραφίας.