Masini Daniele - Nella stanza accanto

Η εργασία σκηνοθετεί τη μεταμόρφωση ως υπαρξιακή συνθήκη, όχι ως εξαιρετικό γεγονός. Η μορφή δεν απεικονίζεται καθώς αλλάζει: έχει ήδη αλλάξει, ή ίσως συνεχίζει να αλλάζει, σε μια διαδικασία χωρίς αρχή ούτε τέλος.
Το δωμάτιο μετατρέπεται σε νοητικό θέατρο, σε τόπο ψυχικής συμπίεσης όπου το σώμα γίνεται ύλη ασταθής, εύθραυστη, σχεδόν υγρή. Η απουσία ενός εύκολα αναγνώσιμου προσώπου μετατοπίζει την προσοχή στη στάση, στις εσωτερικές εντάσεις, στις πτυχώσεις που αφηγούνται περισσότερα από οποιαδήποτε έκφραση.
Αυτό το έργο εντάσσεται με συνοχή στην έρευνά σου για τον Masini ως όριο μεταξύ μορφοποίησης και αφαίρεσης, αλλά εισάγει ένα επιπλέον στοιχείο: μια δραματολογία του σώματος ως ψυχικού αντικειμένου, όχι μόνο τυπικού.