Claude Manoukian (1936) - Bouquet de fleurs

Claude Manoukian (1936- ) - Μπουκέτο λουλούδια.

Λιθογραφία σε χαρτί βελίνο με διαστάσεις 65 x 48 εκ.
Το έργο φέρει την ένδειξη EA (εpreuve d'artiste) και υπογράφεται με μολύβι.

Έργο σε καλή κατάσταση, δεν έχει ποτέ πλαστικοποιηθεί (πλαίσιο).

Προσφέρουμε με σχολαστικό τρόπο συσκευασία, διεθνή παρακολούθηση, ασφάλιση και express αποστολές για όλες τις παραδόσεις μας.

Claude MANOUKIAN είναι ένας ζωγράφος καλλιτέχνης που γεννήθηκε το 1936. " Υπάρχουν στροφή στη ζωή ενός ζωγράφου που εξηγείται ελάχιστα, αν όχι αρκετά απλά όπου ξαφνικά μια καλή ζωγραφιά γίνεται μια ζωγραφιά εξαιρετική. Αυτό συμβαίνει με τη μορφή κεραυνικού κτυπήματος, ή όπως το Άγιο Πνεύμα την ημέρα της Πεντηκοστής. Μπορεί κανείς να πει επίσης, πιο ταπεινά, ότι συμβαίνει όπως η μεταμόρφωση του Βαν Γκογκ ο οποίος, από μέτριο σχεδιαστή, έγινε γέννημα της τέχνης. Ο Claude MANOUKIAN έχει μόλις διαβεί αυτό το βήμα εξαιρετικό που τον οδηγεί από έναν καλό ζωγράφο που ήταν, σε έναν καλλιτέχνη του οποίου το έργο βρίσκει δικά του χαρακτηριστικά. Βέβαια, ήδη οι πίνακες του έφεραν το αποτύπωμά του, με τη χρήση χρωμάτων που υπέγραφαν τον δημιουργό του. Όπως ο Odilon Redon, ο Claude MANOUKIAN γνωρίζει καλά να συνταιριάσσει χρώματα που, όταν χρησιμοποιηθούν ανορθόδοξα, θα γίνονταν δυστονικά, ενώ από αυτόν μόνο κάνουν τον λάμπον τους πιο έντονο. Αλλά τώρα, εγκαταλείποντας το αυστηρό ρεαλισμό, ο Claude MANOUKIAN διαλύει και επανασυνθέτει τα σχήματα, και ενσωματώνει στη δουλειά του μια επιπλέον διάσταση. Με τόλμη, αλλά με την πεποίθηση του τεχνικού, ερμηνεύει τα περιγράμματα, τα ενσωματώνει το ένα μέσα στο άλλο. Ξεκινώντας από μια πορεία που εξερευνήθηκε υπερβολικά επιφανειακά από τον Πικάσο, ο Claude MANOUKIAN θα εισάγει έναν άλλο τύπο μορφών, που έγινε νέο ποίημα κάτω από το πινέλο του. Όσο διαφορετικά μπορεί να είναι ο Ρακίν, ο Κορνέιγ ή ο Βίκτορ Ουγκώ από τον Βερλάιν ή τον Ριμβώ, παρότι όλοι γράφουν σε στίχους, ο Claude MANOUKIAN θα γλιστρήσει σε άλλες μορφές ζωγραφικής, και θα αντλήσει από αυτές νέες εκφράσεις. Υπέρτατη έκσταση των χρωμάτων, που υπερασπίζουν την πραγματικότητα την οποία ενσωματώνει στη μνήμη του πίνακα, χωρίς να γίνει δούλος της, συνθέτει για την τέχνη και από την τέχνη χωρίς να χρησιμοποιεί το πραγματικό ως μόνο στήριγμα, ως πρωτόγονη κατάσταση που τον εξελίσσει. Το βλέμμα σε ό,τι βλέπει δεν είναι παρά ο καθρέφτης του μέλλοντος. Χρησιμεύεται στη μνήμη του όπως ένα συνεκτικό νήμα, αλλά συνθέτει μέσα του το παιδί που προέρχεται από τα αισθήματα της όρασής του, και από τη διάθεσή του το εγγράφει στον καμβά του. Όπως ένα νεογέννητο δεν είναι ποτέ απολύτως όμοιο με έναν από τους γονείς του, αυτός ο καμβάς που ζωγραφίζει θα βρει την πηγή του βαθιά σε ένα από τα στοιχεία του, που μερικές φορές μπορεί να dominates, βέβαιο, αλλά θα παραμείνει πάντα για ένα μέρος υπό την επιρροή του άλλου. Κάθε καμβάς θα είναι μια πορεία προς την ολοκλήρωση ενός συνόλου και της έκφρασης μιας αισθητικής που διαφοροποιεί κάθε έργο διατηρώντας έναν κοινό νόημα που ονομάζεται στυλ." Christian GERMAK