Rachel,1990 - Soledad del puerto azul.

Ο λιμάνι διαλύεται σαν ένα παζλ που έμαθε να επιπλέει. Το πλοίο πλέει γύρω από όλες τις πλευρές του ταυτόχρονα: η πλώρη από κρύσταλλο, η πρύμνη του ονείρου, τα πανιά που είναι τρίγωνα κόβοντας τον αέρα σε ταυτόχρονες όψεις. Οι πύργοι υψώνονται σε επίπεδα που επικαλύπτονται, δεν ξέρουν αν είναι ένας ή πολλοί, αν κοιτάζουν τη θάλασσα ή τον ουρανό ή εκείνο το ακριβές σημείο όπου και οι δύο κατευθύνσεις συναντώνται. Το κτίριο σε τετράγωνη μορφή προσφέρεται από όλες τις γωνίες του: παράθυρα που είναι μάτια που σε κοιτούν από το παρελθόν και το μέλλον, τοίχοι που είναι δέρμα και μνήμη, γωνίες που διπλώνουν το φως όπως κάποιος διπλώνει ένα γράμμα που ποτέ δεν τελειώνει να αποσταλεί. Και στο λιμάνι, πάνω σε αυτή την καμπυλωτή γραμμή που είναι το έδαφος, ο άνθρωπος περπατά διαλυμένος σε χίλια θραύσματα: ένα πόδι εδώ, το βλέμμα εκεί, το καπέλο επιπλέει ανάμεσα σε δύο διαστάσεις, η σκιά σπασμένη σε θραύσματα. Το έργο βρίσκεται σε άριστη κατάσταση, δημιουργήθηκε πρόσφατα από την καλλιτέχνιδα και βρίσκεται στην οικία της. Το έργο αποστέλλεται στον αγοραστή μέσω των ταχυδρομικών εταιρειών CTT και UPS φροντίζοντας την προστασία και την αποστολή. Αποστέλλεται τυλιγμένο, χωρίς τελάρο, ούτε κορνίζες. Τα έξοδα αποστολής τα πληρώνει ο πελάτης και εξαρτώνται από τις ταχυδρομικές εταιρείες και τα τέλη τους.