Μετεωρίτης Αλτάι. Χωρίς ελάχιστη τιμή εκκίνησης !!! Μετεωρίτης σιδήρου - 39.6 g

Η μεγαλύτερη μεταλλική μετεωρόλις σιδήρου στον κόσμο (74 t) ανακαλύφθηκε στην επαρχία Αλέταϊ, στην περιοχή των Ουιγούρων του Σινγιάνγκ, τον Ιούλιο του 2011. Η τοπική κυβέρνηση την πήρε με τον ισχυρισμό της «προστασίας».

Ένα και μισό χρόνο αργότερα, οι ανακαλυπτές του μετεωρίτη — ο Χάιλατι Αϊσα και ο Τζιαέρχενγκ Χαμπουδέχι, δύο ξενοδόχοι με κρατικό καζακικής υπηκοότητας — αποφασίζουν να στραφούν κατά της κυβέρνησης. Αφού κατατέθηκε, θα μπορούσε να πρόκειται για την πρώτη υπόθεση σχετικά με την κυριότητα αντικειμένων διαστήματος, όπως ανέφερε το Southern Weekly. Οι αγρότες της περιοχής, όπου βρέθηκε ο μετεωρίτης, διεκδίκησαν επίσης την κυριότητά του, περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο τα πράγματα.

Οι τρεις πλευρές ισχυρίστηκαν ότι ήταν οι πρώτοι ανακαλυψτές του σιδερένιου μετεωρίτη. Δεν θα είναι εύκολο για τις δικαστικές αρχές να παράγουν σωστή απόφαση, διότι το κινεζικό αστικό δίκαιο δεν ακολουθεί τη θεωρία της «πρώτης κατοχής» της ιδιοκτησίας, η οποία υποστηρίζει ότι η ιδιοκτησία ενός αντικειμένου αποδεικνύεται από αυτόν που το διεκδικεί πρώτος, πριν το κάνει κάποιος άλλος.

Ο Χάιλατι προέρχεται από τον νομό Κινγκχε του Αλέταϊ, τον τόπο όπου βρέθηκε ο μεγαλύτερος ίσως σιδηρούμενος μετεωρίτης της Κίνας, ο «Ασημένιος Καμήλας». Ήταν παθιασμένος με το θέμα των μετεωριτών και είχε γίνει φίλος με τον έμπορο προβάτων Τζιαέρχενγκ καθώς έκανε δουλειές.

Τον Απρίλιο του 2011, ο Χάιλατι δέχτηκε μια κλήση από έναν άλλο λάτρη των μετεωριτών. Ο άνδρας είπε στον Χάιλατι ότι αναζητούν έναν μετεωρίτη σε ένα οροπέδιο στην Αλέταϊ και ελπίζει ότι θα ήταν πρόθυμος να συμμετάσχει στην έρευνα.

Μια ομάδα εννέα παθιασμένων μετεωριτών ακολούθησε, για να εντοπίσει το αντικείμενο που φαινόταν να προέρχεται από το διάστημα. Ο Τζανγκ Μάολίν, ειδικός σε μετεωρίτες από το Πεκινγκ Στον, και ο συλλέκτης μετεωριτών Λέι Κεσί ήταν ανάμεσά τους. Ωστόσο, η έρευνα απέτυχε. Πριν αποχωρήσουν οι εννέα άνδρες, είχαν καταρτίσει έναν προφορικό συμβιβασμό με τον Χάιλατι και τον Τζιαέρχενγκ έτσι ώστε να συνεχίσουν την έρευνα.

«Ο Τζανγκ Μάολίν είπε ότι πιθανώς θα λάβουμε ένα μεγάλο βραβείο αν το βρούμε και ενημερώσουμε την κυβέρνηση», δήλωσε ο Χάιλατι. Ζώντας μια κοινή ζωή, ο Χάιλατι και ο Τζιαέρχενγκ θεωρούσαν την έρευνα ως μια ευκαιρία που θα μπορούσε να αλλάξει τη μοίρα τους.

Την 17η Ιουνίου 2011 αποδείχθηκε η μέρα που βρήκαν τον μετεωρίτη. «Ήταν δώρο από τον Κύριο, πίστευα ότι οι ζωές μας θα ήταν διαφορετικές», δήλωσε ο Τζιαέρχενγκ στο Southern Weekly.

Άμεσα ενημέρωσαν τους επτά από τους υπόλοιπους οπαδούς μετεωριτών, αλλά δεν έλαβαν καμία απάντηση. Ωστόσο, λίγες μέρες αργότερα έμαθαν από το Πεκίνο ότι ο άνθρωπος στον οποίο είχαν ενημερώσει είχε αναφέρει τη εύρεση στην Ακαδημία των Επιστημών της Κίνας ως «πρώτον ανακαλυψάνοντα».

Οι εμπειρογνώμονες του Πεκίνου προσπαθήσαν να τους ηρεμήσουν λέγοντάς τους «γνωρίζουμε ότι το βρήκατε και οι δύο» και τους εξέδωσαν πιστοποιητικό λίγο αργότερα.

Την 16 Ιουλίου 2011, ο μετεωρίτης επιβεβαιώθηκε επίσημα ως ο τέταρτος μεγαλύτερος σιδερένιος μετεωρίτης παγκοσμίως και φάνηκε ότι αποτελούσε τμήμα του ίδιου μετεωροειδούς με τον «Ασημένιο Καμήλα».

Ωστόσο, η τοπική κυβέρνηση αφαίρεσε τον σιδερένιο μετεωρίτη από τη βοσκοτόπιση όσο το δυνατόν συντομότερα, δηλώνοντας ότι ήθελε απλώς να διασφαλίσει μια καλύτερη προστασία του μετεωρίτη.

Αρνήθηκε επίσης ότι ο Χάιλατι και ο Τζιαέρχενγκ ήταν οι πρώτοι ανακαλυψτές του σιδερένιου μετεωρίτη, ισχυριζόμενη ότι ο γραμματέας του Κόμματος στο Αλέταϊ, Σουν Τζιανγκούο, τον είχε ήδη εντοπίσει το 2004. Αλλά δεν υπήρχαν αποδείξεις σε αυτήν τη δήλωση. Σύμφωνα με τον Νεγκ Μινγκου, δικηγόρο του Χάιλατι και του Τζιαέρχενγκ, κανένα κράτος δεν είχε νομική βάση να απαιτεί, να κατάσχει ή να διατηρεί μετεωρίτες.

Όσον αφορά τη βράβευσή τους, η τοπική κυβέρνηση δέχτηκε να δώσει στους Χάιλατι και Τζιαέρχενγκ από 5.000 γιουάν (802 δολάρια) ο καθένας λόγω «της συγκινητικής τους συμπεριφοράς». Ωστόσο, οι δύο άνδρες θεώρησαν τη βράβευση ανεπαρκή και αντέδρασαν κατά της προσφοράς.

Ο συλλέκτης μετεωριτών Λέι Κεσί υποστήριξε ότι «το Πεκίνο και εγώ είχαμε πληρώσει τον Χάιλατι και τον Τζιαέρχενγκ για τη βοήθειά τους». Θεωρούσε ότι είχαν προσληφθεί για να βοηθήσουν στην έρευνα, οπότε δεν έπρεπε να διεκδικήσουν την ιδιοκτησία. Ο Χάιλατι και ο Τζιαέρχενγκ αρνήθηκαν αυτήν τη συγκεκριμένη σχέση, αλλά παραδέχθηκαν ότι έλαβαν ένα μικρό χρηματικό ποσό από το Πεκίνο κατά την τελευταία τους επιθεώρηση.

Ωστόσο, απροσδόκητα, οι αγρότες Εμάν και Κεντζίεμπεκε Ρεμαζάν εξέφρασαν τώρα ότι είχαν στην πραγματικότητα ανακαλύψει τον σιδερένιο μετεωρίτη από το 1986 και άρα δικαιούνταν επίσης την κυριότητα.

Σύμφωνα με το κινεζικό σύστημα διαχείρισης γης, οι αγρότες μπορούν να αποκτήσουν μόνο τα δικαιώματα και συμφέροντα του βοσκοτόπου, και καθώς οι μετεωρίτες δεν παράγονται από το βοσκότοπο, οι αδερφοί Ρεμαζάν δεν θα έπρεπε να κατέχουν τον μετεωρίτη, είπε ο Μενγκ Τινκουο, καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο Ουχάν.

Στην πραγματικότητα, ορισμένοι επιστήμονες είχαν προτείνει πριν οκτώ χρόνια τη νομιμοποίηση της κυβερνητικής ιδιοκτησίας των μετεωριτών, αλλά αυτό το σχέδιο εν μέρει είχε παγώσει. Ο λάτρης του μετεωρίτη Λιού Ξιν είπε στα πρακτορεία ότι χρειάζονται πολύς χρόνος και χρήματα για την εύρεση ενός μετεωρίτη,
«Οι ανακαλυψάνοντες θα πληγωθούν αν οι δύσκολα βρισκόμενοι μετεωρίτες εξαγάγονται απλώς από την κυβέρνηση.»
«Ελπίζω οι νόμοι να μπορούν να παρακινήσουν τα άτομα να βρουν περισσότερους μετεωρίτες και να ωφελήσουν και τη χώρα και τους ανακαλύπτοντες», τόνισε ο Λιού Ξιν.