Μετεωρίτης Αλτάι. Χωρίς ελάχιστη τιμή εκκίνησης !!! Μετεωρίτης σιδήρου - 40 g

Η 1η μεγαλύτερη σιδηρούς μετεορρήτη στον κόσμο (74 τόνοι) βρέθηκε στην επαρχία Αλέταϊ της περιοχής Ουιγούρων του Σινζιάνγκ, τον Ιούλιο του 2011. Η τοπική κυβέρνηση την απομάκρυνε με το πρόσχημα της «προστασίας».

Ένας και μισός χρόνος αργότερα, οι ανακαλύπτοντες τη μετεορρήτη — Χάιλατι Αϊσα και Τζιαερχενγκ Χαμουντεχάι, δύο οδηγοί από το Καζακικό έθνος — αποφάσισαν να διεκδικήσουν την κυβέρνηση. Μόλις κατατέθηκε η υπόθεση, θα μπορούσε να πρόκειται για την πρώτη υπόθεση σχετικά με την ιδιοκτησία αντικειμένων διαστημικού χαρακτήρα, όπως ανέφερε το Southern Weekly. Οι κτηνοτρόφοι της περιοχής όπου βρέθηκε η μετεορρήτη είχαν επίσης διεκδικήσει την ιδιοκτησία της, καθιστώντας τα πράγματα ακόμη πιο περίπλοκα.

Τα τρία μέρη δήλωσαν ότι ήταν οι πρώτοι ανακαλυψάγοντες τη σιδηρούχα μετεορρήτη. Δεν θα είναι εύκολο για τις νομικές αρχές να εκδώσουν ορθή απόφαση, διότι το κινεζικό αστικό δίκαιο δεν ακολουθεί τη θεωρία της «πρώτης κατοχής» της ιδιοκτησίας, όπου η ιδιοκτησία κάποιου πράγματος θεμελιώνεται από όποιον τη διεκδικεί πριν από άλλον.

Η Χάιλατι κατάγεται από τον νομό Τσινγκιε του Αλέταϊ, τον τόπο όπου βρέθηκε η μεγαλύτερη μετεορρήτη σιδήρου της Κίνας «Άσπρο Καμήλα» (Silver Camel). Ήταν παθιασμένος με τα μετεορρήτες και είχε συνδεθεί φιλικά με τον έμπορο προβάτων Τζιαερχενγκ, ενώ έκανε δουλειές.

Τον Απρίλιο του 2011, ο Χάιλατι έλαβε κλήση από έναν άλλον φανατικό της μετεορρήτης. Ο άνδρας είπε ότι αναζητούν μια μετεορρήτη σε ένα βοσκότοπο στην Αλέταϊ και ελπίζει ότι θα είναι πρόθυμος να συμμετάσχει στην έρευνα.

Μία ομάδα εννιά φανατικών της μετεορρήτης ξεκίνησε να ψάχνει το αντικείμενο που φερόταν ότι προέρχεται από το διάστημα. Ο Ζανγκ Μάολιν, εμπειρογνώμονας σε μετεορρήτες του Πλανηταρίου της Πεκίνου, και ο συλλέκτης μετεορρήτων Λέι Κέσι ήταν ανάμεσά τους. Ωστόσο η έρευνα απέφερε τίποτα. Πριν οι εννέα άνδρες να αποχωρήσουν, κατέληξαν σε προφορική συμφωνία με τον Χάιλατι και τον Τζιαερχενγκ ώστε να συνεχίσουν την έρευνα.

«Ο Ζανγκ Μάολιν είπε ότι πιθανώς θα λάμβαναν μεγάλο βραβείο αν την εντοπίζαμε και ενημερώναμε την κυβέρνηση», δήλωσε ο Χάιλατι. Ζώντας μια συνηθισμένη ζωή, ο Χάιλατι και ο Τζιαερχενγκ θεώρησαν την έρευνα ως μια ευκαιρία ικανή να αλλάξει τη μοίρα τους.

Την 17η Ιουνίου 2011 αποδείχθηκε η ημέρα που βρήκαν τη μετεορρήτη. «Ήταν δώρο από τον Κύριο, νόμιζα ότι οι ζωές μας θα ήταν διαφορετικές», δήλωσε ο Τζιαερχενγκ στο Southern Weekly.

Αμέσως ενημέρωσαν τους επτά υπάρχοντες φανατικούς της μετεορρήτης, αλλά δεν έλαβαν απάντηση. Ωστόσο, λίγες μέρες αργότερα έμαθαν από το Πλανητάριο της Πεκίνου ότι ο άνθρωπος που είχαν ενημερώσει είχε αναγγείλει την ανακάλυψη στην Ακαδημία των Επιστημών της Κίνας ως «τον πρώτο ανακαλυψάγοντα».

Οι ειδικοί του Πλανηταρίου της Πεκίνου προσπάθησαν να ηρεμήσουν τα πνεύματα λέγοντας «ξέρουμε ότι τους βρήκατε και οι δύο» και τους έδωσαν ένα πιστοποιητικό λίγο αργότερα.

Την 16η Ιουλίου 2011, η μετεορρήτη επιβεβαιώθηκε επίσημα ως η τέταρτη μεγαλύτερη μετεορρήτη σιδήρου στον κόσμο και αποδείχθηκε ότι αποτελεί μέρος του ίδιου μετεωροειδούς με την «Άσπρη Καμήλα».

Ωστόσο, η τοπική κυβέρνηση αφαίρεσε τη σιδηρούχα μετεορρήτη από το βοσκότοπο μόλις κατέστη δυνατόν, δηλώνοντας ότι ήθελε απλώς να εξασφαλίσει καλύτερη προστασία της μετεορρήτης.

Αρνήθηκε επίσης ότι ο Χάιλατι και ο Τζιαερχενγκ ήταν οι πρώτοι ανακαλυψάγοντες τη μετεορρήτη· ισχυρίστηκε ότι ο γενικός γραμματέας του Κόμματος Αλέταϊ, ο Sun Jianguo, την είχε αντιληφθεί ήδη το 2004. Αλλά δεν υπήρχαν αποδείξεις γι’ αυτήν τη δήλωση. Σύμφωνα με τον δικηγόρο των Χάιλτατι και Τζιαερχενγκ, Ζανγκ Μιν, κανένα κράτος δεν είχε νομική βάση να απαιτεί, να κατάσχει ή να συντηρεί μετεορρήτες.

Όσον αφορά την αμοιβή τους, η τοπική κυβέρνηση δέχθηκε να δώσει σε Χάιλτατι και Τζιαερχενγκ από 5.000 γουάν (802 δολάρια) ο καθένας λόγω «της συγκινητικής τους συμπεριφοράς». Ωστόσο, οι δύο άνδρες θεώρησαν τη μαύρη αμοιβή ανεπαρκή και αντέδρασαν στην προσφορά.

Ο συλλέκτης μετεορρήτων Λέι Κέσι υποστήριξε ότι «το Πλανητάριο της Πεκίνου και εγώ έχουμε αποζημιώσει τον Χάιλτατι και τον Τζιαερχενγκ για τη βοήθειά τους». Θεωρούσε ότι αυτοί είχαν προσληφθεί για να βοηθήσουν στην έρευνα, οπότε δεν έπρεπε να διεκδικούσαν την ιδιοκτησία. Ο Χάιλτατι και ο Τζιαερχενγκ αρνήθηκαν αυτή τη συγκεκριμένη σχέση, αλλά παραδέχτηκαν ότι είχαν λάβει ένα μικρό ποσό από το Πλανητάριο της Πεκίνου κατά την τελευταία τους επιθεώρηση.

Ωστόσο, απρόσμενα, οι κτηνοτρόφοι Τζουμάν και Κεντζιεμπέκε Ρεμαζάν δηλώνουν ότι είχαν πράγματι ανακαλύψει τη μετεορρήτη από το 1986 και διεκδικούν επίσης την ιδιοκτησία της.

Σύμφωνα με το κινεζικό σύστημα κλεισίματος γαιών, οι κτηνοτρόφοι μπορούν να αποκτήσουν μόνο τα δικαιώματα και τα μερίδια της γαίας, και καθώς οι μετεορρήτες δεν παράγονται από τη γαία, οι αδελφοί Ρεμαζάν δεν θα έπρεπε να έχουν τη μετεορρήτη, ανέφερε ο Μενγκ Τινγκουο, καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο Ουχάν.

Πράγματι, ορισμένοι επιστήμονες είχαν ήδη προτείνει τη νομιμοποίηση της κυβερνητικής ιδιοκτησίας των μετεορρήτων πριν από οκτώ χρόνια, αλλά ένα τέτοιο σχέδιο είχε κάπως παραλυθεί. Ο φαν της μετεορρήτης Λιού Ξιν δήλωσε στους καθημερινούς ότι χρειάζονται πολύς χρόνος και χρήματα για να βρεθεί μια μετεορρήτης,

«Οι ανακαλυψάγοντες θα τραυματιστούν αν οι μετεορρήτες τους, όμορφοντες να βρεθούν, μεταφέρονται απλώς από την κυβέρνηση.»

«Ελπίζω οι νόμοι να μπορούν να ενθαρρύνουν τα άτομα να εντοπίζουν περισσότερες μετεορρήτες και να ωφελούν τόσο τη χώρα όσο και τον ανακαλυψάγοντα», δήλωσε ο Λιού Ξιν.