Μετεωρίτης Αλτάι. Χωρίς ελάχιστη τιμή εκκίνησης !!! Μετεωρίτης σιδήρου - 45.3 g

Η μεγαλύτερη σε τ urn fer μετεωρίτης στον κόσμο (74 τ) βρέθηκε στην επαρχία Αλέταϊ, στην περιοχή Ουιγούρων του Σιντζιάνγκ, το Ιούλιο του 2011. Η τοπική κυβέρνηση τον μετέφερε υπό τον ψεύτικο ισχυρισμό της «προστασίας».

Ένα και μισό χρόνο αργότερα, οι ανακαλυπτικοί της μετεωρίτη — ο Χάιλατι Αϊσα και ο Τζιερχενγκ Χαμπουντέχαϊ, δύο οδηγοί από Καζάκικη εθνικότητα — αποφασίζουν να διεκδικήσουν την κυβέρνηση. Αφού κατατέθηκε, θα μπορούσε να αποτελεί την πρώτη υπόθεση σχετικά με την κυριότητα αντικειμένων διαστημικής προέλευσης, μετέδωσε το Southern Weekly. Οι κτηνοτρόφοι του βοσκότοπου όπου εντοπίστηκε ο μετεωρίτης είχαν επίσης διεκδικήσει την ιδιοκτησία του, περιπλέκοντας τα πράγματα ακόμη περισσοτερο.

Οι τρεις μερών υποστήριξαν ότι ήταν οι πρώτοι που ανακάλυψαν τον σιδερένιο μετεωρίτη. Δεν θα είναι εύκολο για τις δικαστικές αρχές να διατάξουν σωστή ετυμηγορία, γιατί το κινεζικό δίκαιο αστικού δικαίου δεν ακολουθεί τη θεωρία της «πρώτης κατοχής» της περιουσίας, που ορίζει ότι η κυριότητα κάποιου πράγματος δικαιολογείται από τον ισχυρισμό κάποιου πριν από οποιονδήποτε άλλον.

Ο Χάιλατι προέρχεται από την επαρχεία Qinghe του Αλέταϊ, τον τόπο όπου βρέθηκε ο μεγαλύτερος σιδερένιος μετεωρίτης της Κίνας, ο «Ασημένιος καμηλός». Ήταν παθιασμένος με τα μετεωρίτια και είχε γίνει φίλος με τον έμπορο προβάτων Τζιερχενγκ, κάνοντας ταυτόχρονα εμπόριο.

Τον Απρίλιο του 2011, ο Χάιλατι έλαβε κλήση από έναν άλλον θαυμαστή μετεωριτών. Ο άνθρωπος είπε στον Χάιλατι ότι αναζητούν μετεωρίτη σε ένα αλπικό λιβάδι στο Αλέταϊ και ευχόταν να δεχθεί να συμμετάσχει στην έρευνα.

Μια εννιάμελη ομάδα παθιασμένων μετεωριτών ακολούθησε για να βρει το αντικείμενο που υποτίθεται ότι προέρχονταν από το διάστημα. Ο Ζανγκ Μπαολίν, ειδικός στα μετεωριτικά του Πεκίνου, και ο συλλέκτης μετεωριτών Λεϊ Κέσι ήταν ανάμεσά τους. Η αναζήτηση, ωστόσο, απέβη άκαρπη. Πριν οι εννέα άνδρες αποχωρήσουν, σύναψαν προφορική συμφωνία με τον Χάιλατι και τον Τζιερχενγκ για να συνεχίσουν τις έρευνες.

«Ο Ζανγκ Μπαολίν είπε ότι πιθανότατα θα λάβουμε ένα μεγάλο βραβείο αν το βρούμε και ενημερώσουμε την κυβέρνηση», δήλωσε ο Χάιλατι. Ζώντας μια μια ταπεινή ζωή, ο Χάιλατι και ο Τζιερχενγκ θεώρησαν την έρευνα ευκαιρία που θα μπορούσε να αλλάξει τη μοίρα τους.

Τη 17η Ιουνίου 2011 αποδείχτηκε η μέρα που βρήκαν τον μετεωρίτη. «Ήταν δώρο από τον Κύριο, νόμιζα ότι οι ζωές μας θα ήταν διαφορετικές», δήλωσε ο Τζιερχενγκ στο Southern Weekly.

Αμέσως ενημέρωσαν τους επτά υπόλοιπους φανατικούς μετεωρίτες, αλλά δεν έλαβαν καμία απάντηση. Ωστόσο, λίγες μέρες αργότερα έμαθαν από το Πλανητάριο του Πεκίνου ότι ο άνθρωπος που είχαν ενημερώσει είχε καταγράψει την ανακάλυψη στην Ακαδημία Επιστημών της Κίνας ως «πρώτος ανακαλυψίας»

Οι ειδικοί του Πλανηταρίου του Πεκίνου προσπάθησαν να τους καθησυχάσουν λέγοντας «ξέρουμε ότι βρήκατε αμφότεροι» και τους απένειμαν πιστοποιητικό λίγο αργότερα.

Την 16η Ιουλίου 2011, ο μετεωρίτης επίσημα επικυρώθηκε ως ο τέταρτος μεγαλύτερος σιδερένιος μετεωρίτης παγκοσμίως και διαπιστώθηκε ότι αποτελεί κομμάτι του ίδιου μετεωροϊδούς με τον «Ασημένιο καμηλό».

Ωστόσο, η τοπική κυβέρνηση απομάκρυνε τον σιδερένιο μετεωρίτη από το βοσκότοπο το συντομότερο δυνατόν, δηλώνοντας ότι ήθελε απλώς να διασφαλίσει καλύτερη προστασία του.

Επίσης αρνήθηκε ότι ο Χάιλατι και ο Τζιερχενγκ ήταν οι πρώτοι ανακαλυπτικοί του σιδερένιου μετεωρίτη, υποστηρίζοντας ότι ο γραμματέας του Κόμματος Αλέταϊ, Σουν Τζιανγκου, το είχε ήδη εντοπίσει το 2004. Αλλά δεν υπήρχαν αποδείξεις σε αυτή τη δήλωση. Σύμφωνα με τον Ζανγκ Μιν, δικηγόρο του Χάιλατι και του Τζιερχενγκ, κανένα κυβερνητικό σώμα δεν είχε νομική βάση για να απαιτήσει, κατάσχει ή διατηρεί μετεωρίτες.

Όσον αφορά το βραβείο τους, η τοπική κυβέρνηση δέχθηκε να δώσει στον Χάιλατι και τον Τζιερχενγκ από 5.000 γιουάν (802 δολάρια) ο καθένας λόγω της «ευαισθησίας της συμπεριφοράς τους». Ωστόσο, οι δύο άνδρες θεώρησαν ότι το βραβείο είναι ανεπαρκές και αντέδρασαν αρνητικά στην προσφορά.

Ο συλλέκτης μετεωριτών Λεϊ Κέσι διατείνονταν ότι «το Πλανητάριο του Πεκίνου κι εγώ είχαμε αποζημιώσει τον Χάιλατι και τον Τζιερχενγκ για τη βοήθειά τους». Θεωρούσε ότι είχαν προσληφθεί για να βοηθήσουν στην έρευνα και έτσι δεν έπρεπε να αξιώσουν την περιουσία. Ο Χάιλατι και ο Τζιερχενγκ αρνήθηκαν αυτή τη συγκεκριμένη σχέση, αλλά παραδέχτηκαν ότι είχαν λάβει ένα μικρό ποσό από το Πλανητάριο του Πεκίνου κατά τη διάρκεια της τελευταίας τους επιθεώρησης.

Όμως, απροσδόκητα, οι κτηνοτροφικοί επιχειρηματίες Τζουμάν και Κεντζίεμπέκε Ρεμαζάν ανακοίνωσαν ότι είχαν στην πραγματικότητα ανακαλύψει τον σιδερένιο μετεωρίτη ήδη από το 1986 και έτσι επίσης αξίωσαν την περιουσία του.

Σύμφωνα με το κινεζικό σύστημα δημοπράτησης περιουσιακών στοιχείων γης, οι κτηνοτρόφοι δεν μπορούν να απολαύσουν παρά τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της γης, και καθώς οι μετεωρίτες δεν παράγονται από τη γη, οι αδερφοί Ρεμαζάν δεν θα έπρεπε να διατηρούν τον μετεωρίτη, δήλωσε ο Μενγκ Τσινγκουό, καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο Ουχάν.

Στην πραγματικότητα, ορισμένοι επιστήμονες είχαν ήδη προτείνει τη νομιμοποίηση της κρατικής κυριότητας των μετεωριτών εδώ και οκτώ χρόνια, αλλά αυτό το σχέδιο είχε κατ' ουσίαν σταματήσει. Ο θαυμαστής μετεωριτών Λιού Ξίν είχε δηλώσει στους δημοσιογράφους ότι χρειάζονται πολύς χρόνος και χρήμα για να βρεθεί ένας μετεωρίτης,

«Οι ανακαλυπτικοί θα τραυματιστούν αν οι δύσκολο να βρεθούν μετεωρίτες κλαπούνται απλώς από την κυβέρνηση.»

«Ελπίζω οι νόμοι να ενθαρρύνουν τα άτομα να βρουν περισσότερους μετεωρίτες και να ωφεληθεί τόσο η χώρα όσο και ο ανακαλυπτής», δήλωσε ο Λιου Ξίν.