Βυζαντινή αυτοκρατορία. Heraclius (AD 610-641). Solidus Constantinopolis

Solidus του Ηρακλίου, 610–641, μαζί με τον Ηράκλειο Κωνσταντίνου και τον Ηρακλόνα. AV-Solidus, 638/639, Κωνσταντινούπολη, 8. Offizin; 4,38 g. Τρεις αυτοκράτορες στέκονται αντίστοιχα // Σταυρός σε σκαλοπάτια. DOC 41 h; Sear 767.

Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος κυβέρνησε από το 613 μαζί με τον γιο του από τον πρώτο γάμο, τον Ηράκλειο Κωνσταντίνο (Κωνσταντίνος III). Ο Ηρακλόνας, ο γιος του από τον δεύτερο γάμο με τη Μαρτίνα, ήταν από το 632 ως Καίσαρας και από το 638 επίσης ως Αύγουστος, και μέλος της αυτοκρατορικής ομάδα. Μετά τον θάνατο του Ηράκλειου στις 11 Φεβρουαρίου 641 θα έπρεπε οι γιοι του να κυβερνούν ισότιμα το Βυζαντινό κράτος. Σύμφωνα με την αρχαία παράδοση, η χήρα της αυτοκρατόρισσας, η Μαρτίνα, φέρεται να προσπάθησε να επιβάλει το δικαίωμα διακυβέρνησης του γιου της Ηρακλόνα έναντι του ημιαδελφού του. Λίγο μετά τον θάνατο του Κωνσταντίου Δʼ στις 25 Μαΐου 641 ο γιος του Ηρακλείου Φλάβιος Ηράκλειος (Κωνσταν c II) έγινε συνδιοικητής ύστερα από δημόσιο πίεση. Φήμες για δήθεν δηλητηρίαση του Κωνσταντίνου Δʼ και η αναβίωση του Μονοθελητισμού, ενός χριστιανικού δόγματος που απέδιδε στους Ιησού δύο φύσεις αλλά έναν θέλημα, οδήγησαν σε αναστάτωση. Η Μαρτίνα και ο Ηρακλόνας, ύστερα από παλατσιακή εξέγερση, υπέστησαν ακρωτηριασμό και εξορίστηκαν στη Ρόδο. Ο Κωνσταντίνος Βʼ ανέλαβε στη συνέχεια την απόλυτη εξουσία της Αυτοκρατορίας.

Τα δυναστεϊκά εικονίσματα του Ηρακλείου με τους τρεις ηγεμόνες απεικονίζουν αυτούς με το πρωτοκολλικό σχήμα παρουσίασης, που αντιστοιχούσε στην εμφάνιση της αυτοκρατορικής οικογένειας σε σημαντικές δημόσιες τελετές. Η θέση του κύριου αυτοκράτορα στη μέση, του παλαιότερου συνάσπιτου αδελφού δεξιά και του σημαντικά μικρότερου συναυτοκράτορα αριστερά αποτυπώνεται δραστικά με τις διαστάσεις. Οι νομισματικές μας τύποι παρουσιάζουν τον νεότερο Ηρακλόνα και αυτόν με το σταυρόδιέλιο και ως Αύγουστο κατοχυρωμένο στην ίδια βαθμίδα διακυβέρνησης με τον αδελφό του. Η πλήρης αποχή από ρητή αναγραφή του ονόματος του ηγεμόνα στο προσωνύμιο της εικονογραφίας της προώθησης επιδεικνύει ακόμη περισσότερο τον δυναστεϊκό χαρακτήρα.