Alfredo Grimaldi (1950) - Costiera Amalfitana

Τίτλος: Ακτή Αμάλφης
Έργο σε καμβά 40x50 εκ
Καλλιτέχνης: Alfredo Grimaldi

Η ελαιογραφία σε καμβά του Alfredo Grimaldi, διαστάσεων 50×70 εκ, παρουσιάζεται ως μια ζωντανή και ποιητική γιορτή της ιταλικής μεσογειακής ακτής, αποτυπωμένη με έναν φωτεινό, χρωματιστό και ιμπρεσιονιστικά- naÏf γλώσσας στην τέχνη. Η σύνθεση ανοίγεται σε έναν ευρύ θαλάσσιο ορίζοντα με βαθύ και μεταβαλλόμενο μπλε που καταλαμβάνει το κεντρικό και κάτω μέρος του καμβά: το νερό αποδίδεται με φαρδιές και ρευστές πινελιές, στις οποίες εναλλάσσονται αποχρώσεις του τιρκουάζ, του κυανού και του λαπλασίολού, κίνητρα από λευκές και πράσινες αντανακλάσεις που υποδηλώνουν τη γλυκιά κίνηση των κυμάτων και το αιο雨 της θάλασσας. Στο κέντρο του κόλπου, μικρές λευκές γαλέρες σημειώνουν τη διαρροή του υγρού, μινιουριστικές αλλά ουσιαστικές, χαρίζοντας αίσθηση βάθους και ζωής τοπίου.
Αριστερά, μια βραχώδης ακτή ξεπροβάλλει από τη θάλασσα, σχηματισμένη με πινελιές πράσινου και ώχρας που οριοθετούν την τραχιά υφή της· πίσω από τον βράχο, ο προμητόριος υψώνεται προς το εσωτερικό, όπου ακουμπά ένας γραφικός συγκεντρωμένος οικισμός μεσογειακών σπιτιών. Τα κατοικίες, κολλημένες η μια στην άλλη κατά τον τυπικό θαλάσσιο τρόπο, παρουσιάζουν προσόψεις παστέλ – απαλό ροζ, ζεστή ώχρα, βρώμικο λευκό, ξεθωριασμένο γαλάζιο – με κόκκινα κεραμίδια που δημιουργούν έντονο χρωματικό αντίθεση. Τα παράθυρα και οι μικροσκοπικοί μπαλκονόπορτες υποδηλώνονται με γρήγορες σκούρες γραμμές, ενώ το φως του νοτίου ήλιου χτυπά τις επιφάνειες, δημιουργώντας ζώνες αστραφτερού φωτός και σκιές βιολετιά και γαλάζια.
Δεξιά επικρατεί μια έκρηξη χρωμάτων: ένας πυκνός καταρράκτης βουγκεϊνβιλίας και αναρριχόμενων τριαντάφυλλων κατεβαίνει από το περιθώριο του καμβά, αγκαλιάζοντας μερικώς τη θέα με βλαστοφόρους βλαστούς γεμάτους λουλούδια σε φουσκωτό ροζ, φουξία, ματζέντα και κρέμ ψιλοκίτρινο. Οι πινελιές είναι πυκνές και υλικές σε αυτήν την περιοχή, σχεδόν απτικές, με πινελιές από σμαραγδί και λάιμ για τα φύλλα που πλαισιώνουν τη σκηνή όπως ένα φυσικό παραπετάδι. Στο πρώτο πλάνο, η παραλία κυρτή εμφανίζεται σε μια χρυσή και ροδοχρωμη λωρίδα, αγκαλιασμένη από το αφρώδες γαλάζιο της θάλασσας, διακοσμημένη με ματσάκια χαμηλών φυτών και τυχαία άνθη.
Ο ουρανός, ευρύς και ήρεμος, είναι ένα διάβα θολωμένο γαλάζιο που ξεθωριάζει προς τον ορίζοντα, διαποτισμένος από γρήγορα λευκά και ροζ σύννεφα, απεικονισμένα με ελαφριές και αφράτες πινελιές που μεταδίδουν αέρα και φωτεινότητα.
Η σύνθεση αποπνέει ένα αίσθημα μεσογειακής χαράς, ζέστης του ήλιου και αιώνιας άνοιξης στην ακτή: τα κορεσμένα χρώματα, η ευ spontaneity της γραμμής και η άνθηση χρωμάτων προσδίδουν στο έργο μια εορταστική και ονειρική ατμόσφαιρα, χαρακτηριστική της ποιητικής του Grimaldi, ο οποίος μεταμορφώνει το πραγματικό τοπίο σε μια ιδεαλισμένη και γοητευτική όραση.