Βάζο Ikebana - Χαλκός - Ιαπωνία - υπογεγραμμένο από Hōju (宝珠) – Shōwa (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Ιαπωνικό χυτό χαλκό βάζο για ιακεμπάνα – υπογεγραμμένο Hōju (宝珠) – περίοδος Shōwa

Ένα κομψό ιαπωνικό μεταλλικό βάζο χυτού χαλκού προοριζόμενο για την ανθοδέσμη ikebana, χαρακτηριστικό από τον λεπτύς του λαιμό και το μαλακά στρογγυλεμένο σώμα. Αυτός ο τύπος αγγείου είναι γνωστός στην Ιαπωνία ως kabin, και η μακριά κάθετη μορφή το εντάσσει στην κατηγορία naga-kabin (μακρύ βάζο ikebana) σχεδιασμένο για κάθετες ανθοστοιχίες.

Το βάζο έχει ύψος 28 εκ., με μέγιστη διάμετρο περίπου 9 εκ., αναλογίες που ταιριάζουν ιδιαίτερα σε κλασικές κάθετες διατάξεις στην ιαπωνική τέχνη της ανθοδέσμης.

Το αντικείμενο είναι κατασκευασμένο από χυτό χαλκό ή μπρούντζο και τελειώνει με μια λεπτά ελεγχόμενη ερυθροκάστανη καφετιά μαρμαρωτή πατίνα με ήπιες σκοτεινότερες και πρασινωπές αποχρώσεις. Αυτή η διακοσμητική επιφάνεια επιτεύχθηκε μέσω μιας παραδοσιακής ιαπωνικής χημικής πατίνας σχετικής με την τεχνική που είναι γνωστή ως niiro, στην οποία το μέταλλο μεταχειρίζεται σε θερμαινόμενη διαλυτική λύση που περιέχει χαλκώμολύβες (συχνά αναφερόμενες ως rokushō) για να αναπτύξει ένα σταθερό και αισθητικά εξελιγμένο χρώμα. Η ελαφρώς μάρμαρη όψη που φαίνεται στην επιφάνεια είναι συνηθισμένη σε διακοσμητικές πατίνες της μεσαίας περιόδου του 20ού αιώνα που χρησιμοποιούνταν στα ιαπωνικά μεταλλουργικά έργα.

Η βάση φέρει έναν ορθογώνιο καρτουνκό που φέρει την υπογραφή 宝珠 (Hōju). Οι δύο χαρακτήρες κυριολεκτικά σημαίνουν “πολύτιμο διαμάντι” ή “ιερή άβυσσος” (περιγράφουν τον cintāmaṇi του βουδισμού), ένας όρος συνδεδεμένος με τον μυθικό λίθο επιθυμίας που συμβολίζει πνευματική ευημερία και φώτιση. Σημάδια αυτού του τύπου συναντώνται συχνά σε ιαπωνικά μπρούντζινα αγγεία και γενικά δηλώνουν το όνομα ενός εργαστηρίου ή σπουδαστηρίου παρά ενός μεμονωμένου καλλιτέχνη.

Η μέθοδος κατασκευής συμβαδίζει με τη μεταλλουργία που παράγεται στο γνωστό κέντρο χύτευσης μπρούντζου του Takaoka στην επαρχία Toyama, το οποίο εδώ και πάνω από τέσσερεις αιώνες αποτελεί έναν από τους κύριους κόμβους για τη μορφική μεταλλουργία της Ιαπωνίας. Το βάζο χύθηκε σε καλούπι, ο ποδός στράφηκε και τελειώθηκε μετά τη χύτευση, και η υπογραφή εφαρμόστηκε πριν από τη τελική διαδικασία πατίνας.

Στην ορολογία της ikebana, το βάζο αντιστοιχεί στο τύπο γνωστό ως naga-kabin, ένα ψηλό αγγείο ιδιαίτερα κατάλληλο για κάθετες συνθέσεις. Τέτοιες μορφές συνδέονται παραδοσιακά με την κλασική πρακτική της σχολής Ikenobō, τη μακροβιότερη παράδοση της ιαπωνικής ανθοδέσμης, όπου κάθετες συνθέσεις όπως η Shōka τονίζουν κομιστική γραμμική δομή και χωρική ισορροπία. Βάζα αυτού του σχήματος επιτρέπουν στα βασικά στελέχη να υψώνονται ελεύθερα ενώ διατηρούν οπτική αρμονία ανάμεσα στο δοχείο και τη flower arrangement.

Με βάση το σχήμα του, τον χαρακτήρα της πατίνας και το στυλ του σήματος του εργαστηρίου, το βάζο μπορεί να χρονολογηθεί με μεγαλύτερη πιθανότητα στη μεσο-Shōwa περίοδο, περί τα μέσα δεκαετίας του 1960 έως 1975. Αντικείμενα αυτού του τύπου παραγόντουσαν σε δεξιοτέχνως εργαστήρια τέχνης, προοριζόμενα τόσο για πρακτική χρήση στην πρακτική ikebana όσο και για την αγορά διακοσμητικών τεχνών.

Το κομμάτι αποτελεί ένα εκλεπτυσμένο παράδειγμα της μεσο-20ού αιώνα ιαπωνικής διακοσμητικής μεταλλουργίας, συνδυάζοντας παραδοσιακό συμβολισμό, λειτουργικό σχεδιασμό για τη διάταξη λουλουδιών και τις μακροχρόνιες παραδόσεις χύτευσης μπρούντζου της Ιαπωνίας.