Bachibouzouk (1977) - Invader vs Banksy

Υπέροχη δουλειά από τον βρυξελικό καλλιτέχνη Bachibouzouk.

Έπιπλο/Πράσινο Έκδοση 1/20

Σε αυτή τη σειρά, ο βρυξελικός καλλιτέχνης Bachibouzouk παίζει το παιχνίδι του κοροϊδευτικά με την ιστορία της τέχνης σαν ένα παιδί υπερβολικά περίεργο που θα είχε βρει ένα μουσείο και μια μπογιά. Μέσα από αυτά τα « Tomato Soup Can », διευθύνει μια χαρούμενα απίθανη σύγκρουση μεταξύ τριών γιγάντων της σύγχρονης τέχνης: Warhol, Banksy και Invader. Ένα ποπ, αστικό και κλινικό τρικεντρισμό, τριμμένο με αερογράφο, όπως μόνο ο Bachibouzouk ξέρει να το κάνει.

Το σημείο εκκίνησης, φυσικά, είναι το πόστερ της Banksy, που ήδη αποτελεί ένα φλας-ματιά (ή ένα φλας-ματιά μέσα σε ένα φλας-ματιά) στο εμβληματικό Campbell’s Soup του Andy Warhol. Ο Bachibouzouk περνά σφήνα ως ο τέταρτος σωματοφύλακας, αλλά εξοπλισμένος όχι με σπαθί, αλλά με Invader. Το αποτέλεσμα: μια συνομιλία μεταξύ τριών αισθητικών που καμία από τις τρεις δεν ζητούσε συνομιλητή… και, ωστόσο, μαζί αρχίζουν να μιλούν δυνατά και ακόμη γελούν.

Τα αερογράφα, προσεκτικά επιλεγμένα σε παλέτα ζωντανών χρωμάτων, έρχονται να αψηφήσουν τον ήπιο κληρονομικό δοκίμιο των εργαστηρίων. Κάθε χρώμα φαίνεται να διακηρύττει: «Και αν η σύγχρονη τέχνη σταματούσε να πάρει τον εαυτό της τόσο στα σοβαρά για τρία λεπτά;»
Αλλά πίσω από το χιούμορ, υπάρχει μια αληθινή σκέψη: ο Bachibouzouk ερευνά την βιομηχανική επανάληψη των ζωγραφικών εικονοτύπων. Τι γίνεται ένα σύμβολο όταν το αντιγράφεις, έπειτα αντιγράφεις το αντίγραφο, έπειτα ξαναβάφεις πάνω από τις αναφορές που ήδη έχουν παρασυρθεί; Ίσως κάτι πιο ειλικρινές: ένα έργο τέχνης που αποδέχεται ότι δεν γεννήθηκε μόνο του, αλλά μέσα σε έναν πολιτιστικό θόρυβο, ένα καρναβάλι εικόνων και détournements.

Κοπτόντας αυτές τις στρώσεις αναφορών, ο καλλιτέχνης μετατρέπει κονσέρβες — Το απλό αντικείμενο, το σύμβολο κατανάλωσης, το φετίχ ποπ — σε μια μεταφορά της εποχής μας η οποία είναι κορεσμένη: τα πάντα ήδη έχουν δει, έχουν remixαριστεί, έχουν αποκοπεί… και πάλι, χάρη σε μια μοναδική κίνηση (και μερικούς καλούς ψεκασμούς), κάτι καινούριο αναδύεται. Λίγο σαν να, με την πολλή περιστροφή σε ένα μουσείο καθρεφτών, να αρχίζεις να βλέπεις το δικό σου είδωλο.

Με πολύ πνεύμα, ένα μικρό τόνο ανευθυνότητας και μια χαρούμενη διαύγεια, ο Bachibouzouk μας θυμίζει ότι η τέχνη ίσως είναι πάνω απ’ όλα ένα παιχνίδι: ένα σοβαρό παιχνίδι, ναι, αλλά ένα παιχνίδι τελικά. Και σε αυτό το παιχνίδι, τα Tomato Soup Can είναι τα κομμάτια που ξεκλειδώνουν όλους τους εσωτερικούς φραγμούς.