Bernard Koldeweij (1859- - Plasgezicht

Bernardus Marie (Bernard) Koldeweij (Dordrecht, 23 november 1859 - aldaar, 17 december 1898) ήταν ένας Ολλανδός ζωγράφος, σχεδιαστής και υδατογράφος.

Plasgezicht olie op doek 40 bij 60 cm

Η ΛΙΣΤΑ ΔΕΝ ΣΤΑΛΕΤΑΙ ΜΑΖΙ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΑΙ ΤΡΑΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ, ΕΙΝΑΙ ΩΣΤΟΣΟ ΔΩΡΕΑΝ ΔΙΑΘΕΣΙΜΗ ΓΙΑ ΑΝΑΛΗΨΗ

Leven en werk

Ζωή και έργο

Hij werd in 1859 in Dordrecht geboren als zoon van de winkelier Bernardus Johannes Koldeweij en Pauline Marie Josephine Masion. Koldeweij volgde de kunstopleiding aan de Tekenacademie in Antwerpen en kreeg daar les van Théophile de Bock, Roland Larij, Cornelis Johannes de Vogel en Johannes Gijsbert Vogel. Hij werkte onder andere in Dordrecht en Antwerpen. Toen in 1891 bleek dat Koldeweij ernstig ziek was maakte hij reizen naar Corsica, Zwitserland en Italië (Florence).
Γεννήθηκε το 1859 στο Ντόρντρεχτ ως γιος του καταστηματάρχη Bernardus Johannes Koldeweij και της Pauline Marie Josephine Masion. Ο Koldeweij φοίτησε στη σχολή τέχνης Τekenacademie στο Αντερπ, διδάχθηκε από Théophile de Bock, Roland Larij, Cornelis Johannes de Vogel και Johannes Gijsbert Vogel. Δούλεψε μεταξύ άλλων σε Ντόρντρεχτ και Αντερπ. Όταν το 1891 διαπιστώθηκε ότι ήταν σοβαρά άρρωστος, πραγματοποίησε ταξίδια στην Κορσική, Ελβετία και Ιταλία (Φλωρεντία).

Koldeweij was lid van Teekengenootschap Pictura in Dordrecht. In Nunspeet werd hij omstreeks 1896 opgenomen in een groepje van Maurits Constantijn Lapidoth met Gerrit Haverkamp, Henri Wouters, Jan Apol, Zeegers en Jan Kleintjes.[1]
Ο Koldeweij ήταν μέλος του Teekengenootschap Pictura στο Ντόρντρεχτ. Στο Νύνσπετ εντάχθηκε περίπου το 1896 σε μια μικρή ομάδα του Maurits Constantijn Lapidoth με τους Gerrit Haverkamp, Henri Wouters, Jan Apol, Zeegers και Jan Kleintjes.[1]

Na zijn vertrek uit Nunspeet ging hij nog naar Blaricum. Kort daarop overleed hij in Dordrecht op 39-jarige leeftijd.
Μετά την αποχώρησή του από το Νυνσπετ συνέχισε προς Μπλαρίκουμ. Λίγο αργότερα απεβίωσε στο Ντόρντρεχτ σε ηλικία 39 ετών.

Met zijn schilderij "het Zwijndrechtse veerbootje" behaalde Koldeweij in München in 1897 de kleine gouden medaille.[2]
Με τον πίνακα του «het Zwijndrechtse veerbootje» ο Koldeweij κέρδισε στη Μόναχο το 1897 το μικρό χρυσό μετάλλιο.[2]

In 1886 en 1887 werd zijn werk samen met dat van Jan Veth in het Dordrechts Museum tentoongesteld.[3]
Το 1886 και 1887 τα έργα του, μαζί με αυτά του Jan Veth, παρουσιάστηκαν στο Ντόρντρεχτ Μουσείο.[3]

In 1982 werd zijn werk geëxposeerd in het Dordrechts Museum.[4]
Το 1982 τα έργα του εκτέθηκαν στο Ντόρντρεχτ Μουσείο.[4]

Zijn werk wordt gerekend tot het Dordste Impressionisme.[5]
Τα έργα του θεωρούνται μέρος του Dordste Impressionisme.[5]

Schilderij wordt zorgvuldig verpakt
Ο πίνακας τυλίγεται προσεκτικά