Assadour Baharian (1924–1990) - Lanscape

Assadour Baharian (1924–1990). Ήταν μια επιβλητική φιγούρα της Ελλην-αρμενικής κοινότητας, ανθεκτικός ακτιβιστής και οραματιστής που μετέτρεψε τη σκηνή της ελληνικής τέχνης ακόμη και στις πιο σκοτεινές πολιτικές ώρες.
Ο Οραματιστής της Αντίστασης και το «Ora» του Ελληνικού Πολιτισμού
Ο Assadour Baharian ήταν εξέχων Έλληνας-Αρμένιος ζωγράφος, γραφίστης και πολιτιστικός πρωτοπόρος. Η ζωή του υπήρξε έμπρακτη μαρτυρία της δύναμης της τέχνης ως μορφή αντίστασης, και το έργο του παραμένει ο στήμονας της πολιτιστικής ιστορίας της Ελλάδας του 20ού αιώνα.

Πρώτα χρόνια και η Σκιά του Πολέμου
Γεννημένος στην Αθήνα το 1924, ο Baharian μεγάλωσε σε μια προσφυγική εγκατάσταση, μια καταγωγή που επηρέασε βαθιά τη συνείδησή του. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ) υπό δασκάλους όπως ο Ουμβέρτος Αργυρός και ο Δημήτριος Μπισκίνης. Ωστόσο, οι σπουδές του διακόπηκαν από την γερμανική κατοχή, κατά την οποία συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση.

Τα χρόνια της φυλάκισης: Τέχνη ως επιβίωση
To 1945, λόγω της πολιτικής του δράσης, συνελήφθη. Πέρασε τα επόμενα 15 χρόνια (1945–1960) ως πολιτικός κρατούμενος σε διάφορες ελληνικές φυλακές και τόπους εξορίας.

Η Συλλογή της Φυλακής: Παρά τις δυσοίωνες συνθήκες, δεν σταμάτησε ποτέ να ζωγραφίζει. Χρησιμοποίησε όσα υλικά βρήκε για να απεικονίσει την καθημερινότητα των κρατουμένων, δημιουργώντας μια συγκινητικά όμορφη συλλογή έργων σε μαλακούς, θαμπές τόνους.

Πρώτη Αναγνώριση: Τα έργα του από τη φυλακή εκτέθηκαν πρώτη φορά στην γκαλερί Zygos το 1961, εδραιώνοντάς τον αμέσως ως δάσκαλο του «κριτικού ρεαλισμού».

Το Πολιτιστικό Κέντρο «Ora»: Φάρος στο Σκοτάδι
Το 1969, κατά τη διάρκεια της ακμής της χούντας (1967–1974), ίδρυσε το Πολιτιστικό Κέντρο Τέχνης «Ora» σε ένα νεοκλασικό κτίριο κοντά στην Πλατεία Συντάγματος.

Κουλτούρα Σπίτι: Υπό την διεύθυνσή του, το «Ora» έγινε το πιο ζωτικό πνευματικό κέντρο της Αθήνας. Δεν ήταν απλά μια γκαλερί· ήταν ένας ναός για τη μουσική, τη ποίηση και τον διάλογο, διατηρώντας ζωντανό το πνεύμα ελεύθερης σκέψης όταν ήταν περισσότερο καταπιεσμένο.

Γραφικές Τέχνες: Δίδαξε επίσης γραφιστική στην σχολή Βακάλου, γεφυρώνοντας το χάσμα ανάμεσα στις καλές τέχνες και στην εμπορική επικοινωνία.

Καλλιτεχνική Εξέλιξη
Ενώ η πρώιμη δουλειά του χαρακτηριζόταν από τον «σκοτεινό» ρεαλισμό της φυλάκισής του, τα μεταγενέστερα χρόνια τον οδήγησαν σε μια μετάβαση προς υδατοχρώματα.

Ο Δάσκαλος του Φωτός: Οι υδατογραφικές τοπιογραφίες του είναι γνωστές για την τεχνική τελειότητα και την ευαίσθητη χρήση χρωμάτων, αποτυπώνοντας μια πιο ποιητική και γαλήνια ματιά στον κόσμο.

Διεθνής Παρουσία: Παρουσίασε πάνω από 38 ατομικές εκθέσεις και εκπροσώπησε την Ελλάδα σε σημαντικά διεθνή φόρουμ, συμπεριλαμβανομένου του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Υδατοχρώματος στις Βρυξέλλες (1987).

Κληρονομιά
Ο Assadour Baharian πέθανε στην Αθήνα το 1990. To 2003, το Πολιτιστικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (MIET) οργάνωσε μια ευρύτερη αναδρομική έκθεση του έργου του, εδραιώνοντας τη θέση του ως ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες καλλιτέχνες της μεταπολεμικής περιόδου.

«Ξαναβρήκε την ελευθερία του σε ηλικία 36 ετών, αλλά ποτέ δεν άφησε το πνεύμα του στη φυλακή.»

Αυτή η μοναδική υδατογραφία είναι αρχικά καδρακισμένη και οι τελικές διαστάσεις, συμπεριλαμβανομένου του φύλλου/καμβά/πλαισίου, είναι 91x73x2 εκ.