European school (XIX) - Still life

Γεια σου,

Προτείνω ένα αρχαίο, αυθεντικό και σπάνιο έργο που αποτελεί ένα συναρπαστικό παράδειγμα της επιμονής της ολλανδικής παράδοσης στην καρδιά του Παρισιού του 19ου αιώνα. Εκείνη την εποχή, το ΠΑΡΙΣΙ που βρίσκεται σε πλήρη ανοικοδόμηση υπό την εξουσία του βαρόνου HAUSSMAN αποτελεί το κέντρο του καλλιτεχνικού κόσμου. Πολλοί ζωγράφοι από τη Βορειοανατολική Ευρώπη φέρνουν μεταξύ άλλων την τεχνογνωσία τους στη μπαρόκ τεχνική του φωτισμού clair-obscur και την ευαισθησία τους για τις υφές.

Αυτή η εξαιρετικά ρεαλιστική υδατοκαμβύλη έχει πυραμική μορφή. Φρούτα στηρίζονται από φύλλα ξεχωρίζουν σε ένα σκούρο υπόβαθρο σχεδόν μονοχρωματικό. Διακρίνονται σκούρες ρόγες σταφυλιών πολυάριθμες σε πολλές αποχρώσεις, που μεταχειρίζονται με φροντίδα για διαφάνεια και λαμπρότητα, ενώ οι ροδιές με κόκκινο και πορτοκαλί χρωματισμό στηρίζουν και δίνουν μια ήπια και μεταξένια ατμόσφαιρα. Διακρίνονται επίσης σύκα με τις φουσκωτές τους μορφές και τις μωβ-πράσινες αποχρώσεις τους. Ένα ανοιχτόμυαλό ροδινό φρούτο βρίσκεται στο κέντρο του έργου αποκαλύπτοντας ένα τέταρτο ενός κόστους χρωματισμού. Ένα ελάχιστα οβάλ φύλλωμα στο πίσω φόντο, όπου μερικά φύλλα φαίνονται μαραμένα, προσδίδει βάθος και προοπτική στο έργο.

Η ολλανδική επιρροή είναι εμφανής στους διάφορους ακόλουθους τεχνικές:
- η παρουσία του clair-obscur, που αποκαλείται επίσης «τενέθρισμος» για δραματική απόδοση. Φανταστείτε έναν εσωτερικό φωτισμό με κεριά· το βαθύ και σκοτεινό φόντο αναδεικνύει τα όγκους. Αυτή η τεχνική θυμίζει την κληρονομιά της χρυσής εποχής των Ολλανδών (17ος αιώνας).
- η απόδοση των υλικών. Ο ζωγράφος-ζωγράφος παίζει με τα αντίθετα ανάμεσα στο βελούδινο δέρμα των ροδάκινων, μια λεπτή θαμπή επίστρωση πάνω στα μαύρα σταφύλια και την γυαλιστερή απόχρωση των άσπρων σταφυλιών: η «πρυμύνη».
- η πολύπλοκη παλέτα χρωμάτων. Αυτή είναι ταυτόχρονα λιτή και πλούσια, κυριαρχείται από γήινους τόνους, ώχρες και βαθιά πράσινα, διαγραμμισμένα από τη λάμψη των φρούτων στο πρώτο σχέδιο.

Σε αυτή τη σύνθεση που έχει πυραμική μορφή κρύβεται μια βαθιά σκέψη για τον χρόνο. Προσφέρει στο βλέμμα μια σταθερή βάση που αντιπροσωπεύει τη νομοτέλεια. Συμβολίζει την τελειότητα, που συνδέεται και με την Αγία Τριάδα στην ιερουργία τέχνης, η οποία εδώ μεταφέρεται στη φυτική βασιλεία. Αυτή η πνευματική υπόνοια σε μια τρίγωνη μορφή αποτελεί μια διακριτική υπενθύμιση της θεϊκής τελειότητας. Οργανώνοντας την αφθονία των φρούτων με μια τριγωνική δομή, ο καλλιτέχνης επιβάλλει μια διανοητική και πνευματική τάξη σε μια αναζήτηση σταθερότητας. Αυτή η πυραμική μορφή που ονομάζεται «γεωμετρία του ζώντος» αποτελεί κληρονομιά από την Αναγέννηση και την Μπαρόκ τέχνη.

Σε αυτό το clair-obscur, η πυραμίδα των φρούτων επίσης συμβολίζει τη ματαιοδοξία. Μας θυμίζει ότι παρά την αφθονία και τον πλούτο της σύνθεσης, όλα όσα βλέπουμε είναι εφήμερα. Η αντίθεση μεταξύ του φώτος πάνω στα φρούτα και του σκούρου φόντου ενισχύει αυτή τη σκέψη για τη φθαρτότητα με βάση τα εξής σύμβολα:
- η πυραμιδική δομή καθοδηγεί το μάτι προς την κορυφή, επισημαίνοντας τη λάμψη της ωριμότητας και αντιπροσωπεύοντας ανάταση.
- η επιλογή αυτής της σταθερής μορφής για την αποτύπωση φθαρτών αντικειμένων δημιουργεί δραματική ένταση. Είναι το χαρακτηριστικό της ματαιότητας που αντικατοπτρίζεται σε μια αντίθεση: παγίδευση της εφήμερης ομορφιάς σε μια αιώνια αρχιτεκτονική. Είναι ένας τρόπος να παγώσει κανείς την ομορφιά του ζώντος κόσμου πριν εξαφανιστεί.
- αυτή η πυραμική δομή επιτρέπει την οργάνωση του χάους της φύσης σύμφωνα με μαθηματικούς νόμους με τον αριθμό του Χρυσού Κόσμου, μετατρέποντας έτσι μια συσσώρευση φρούτων σε ένα «πνευματικά» έργο τέχνης.
- με τη συσσώρευση φρούτων το ένα πάνω στο άλλο, ο καλλιτέχνης δημιουργεί ανάγλυφο και βάθος. Χωρίς αυτήν την λεπτή αλληλοεπικάλυψη, το έργο θα φαινόταν «εικονογραφημένο». Οι μεγάλοι Ολλανδοί Δάσκαλοι είχαν απόλυτη δεξιότητα σε αυτή τη τέχνη, γι’ αυτό αυτό το λάδι σε καμβά χωρίς υπογραφή ανήκει στη Ολλανδική Σχολή. Είναι μια φόρος τιμής στη χρυσή εποχή των Ολλανδών που ερμηνεύτηκε τον 19ο αιώνα από έναν Ολλανδό ζωγράφο-καλλιτέχνη ο οποίος νοσταλγούσε εκείνη την εποχή.

Γύρω στο 1850, καλλιτέχνες όπως ο Jan VAN DAEL ή μέλη της οικογένειας SPAENDONCK είχαν ήδη σημαδέψει το Παρίσι με την καλλιέργεια των λουλουδιών και των φρούτων. Αυτό το λάδι στον καμβά εντάσσεται σε αυτή τη γραμμή ειδικών που ανταποκρίνονταν στις απαιτήσεις της αστικής παρισινής κοινωνίας για έργα κομψά που προάγουν τον πλούτο και τη φινέτσα.

Διαστάσεις του ξύλινου περιβλήματος: 68 cm x 59 cm
Διαστάσεις της σανίδας: 56 cm x 47 cm

Αυτό το αυθεντικό λάδι σε καμβά έχει αποκατασταθεί σχεδόν δύο αιώνες μετά, έχει εφαρμοστεί πρόσφατα μια μαρφολούση από επαγγελματία. Διατηρείται σε καλή κατάσταση με τη φυσιολογική φθορά της εποχής του, που προσδίδει και «το γοητευτικό του παλιού» χαρακτήρα. Εν μέσω πρόσφατης συντήρησης, εφαρμόστηκε ένα γυαλιστερό βερνίκι UV από τον οίκο Winsor & Newton. Το έργο παρουσιάζεται σε ένα κάδρο στυλ Louis XV / Napoléon III, λεπτομερώς σκαλισμένο και πλουσιοτρόπως διακοσμημένο με φυτικά μοτίβα χαρακτηριστικά της εκλεκτικής γεύσης του ήμισυ του 19ου αιώνα. Διαθέτει μοτίβα κοχλιών, ροδέλες στα γωνιακά σημεία, κυματισμούς σε ανάγλυφο διάκοσμο. Το σκαλιστό πλαίσιο έχει ολόκληρη αναπαλαίωση, και θεωρείται σαν καινούργιο. Με χρυσό επιχρώσεις από «παληαλό χρυσό» για το υπόβαθρο και ένα χρυσό φωτεινό για το φινίρισμα, προστίθενται ώστε να επιτευχθεί μια ελαφριά αντίθεση και να αναδειχθεί η πολύτιμη όψη του συνόλου. Το σασί είναι το αρχικό.

Οι φωτογραφίες που παρουσιάζονται χωρίς επεξεργασία λειτουργούν ως περιγραφή.

Αυτό το αποκατεστημένο λάδι σε καμβά που ονομάζω «m-σύκα-μη-σταφύλι» είναι έτοιμο για κούμπωμα. Παραμένει μαρτυρία ενός μεγάλου Ολλανδού καλλιτέχνη που διέρχεται από το Παρίσι, πόλη σε ακμάζουσα ανάπτυξη και εκσυγχρονισμό. Από το 1789 έως τις αρχές του 20ού αιώνα, στην πρωτεύουσα αυτή που έγινε ο πραγματικός βιότοπος της τέχνης, καταγράφονται όχι λιγότεροι από 1.800 Ολλανδοί ζωγράφοι-«ταξιδιώτες», φυσικά ανάμεσα τους ο Βίνσεντ Βαν Γκογκ, αλλά και ο Johan JONGKIND, ο Gérard VAN SPAENDONCK, ο Jacob MARIS, ο George BREITNER, ο Kees VAN DONGEN, ο Piet Mondrian, ο Théodore LINSYER κ.ά. Αυτά τα μεγάλα ταλέντα «Παρισιανοί στην υιοθεσία» συνέβαλαν σε μεγάλο βαθμό ώστε η κουλτούρα και οι τεχνικές τους να λάμψουν παγκοσμίως.