Domenico Canino (1986) - Sleepers (Figures)

Διαμαντένιο βερνίκι συνθετικό σε καμβά

Κανίνο ερευνά τον χώρο της ζωγραφικής αναζητώντας φιγούρες που σχίζουν τον καμβά και ξεπερνούν τη διχοτομία ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο, τον ύπνο και την εγρήγορση, φως και σκιά.
Μια σειρά από θολές, αραιωμένες φιγούρες, που διαλύονται στο κενό για να επανασχηματιστούν σε κάτι άλλο.
...οι φιγούρες του Κανίνο φαίνονται να εξαφανίζονται στο μηδέν, υγροποιούνται και ρέουν σε μια ζωική ροή που ζωντανεύει πολλές άλλες μορφές...

“που εξαντλείται όπως μια αιμορραγία, που αποκαλύπτει μέχρι την όψη που προσλαμβάνει τη δική της έκθεση της ίδιας” ευαλωτότητα και λύπη, στη ζωγραφική του DC μοιάζει σαν να αναδύονται ως καταστάσεις φύσης. Η χρήση συνθετικών βερνικιών ως μέσο και το ίχνος που προκύπτει από τον συνδυασμό τους προσδίδει διάσταση και ενέργεια στις φιγούρες σωμάτων που στην γραμμική τέχνη του Κανίνο παρουσιάζονται σε όραμα που μοιάζει εξαντλημένο. Διαλυμένο και ταυτόχρονα αναγεννημένο. Αξιοσημείωτο και οφειλόμενο στην ιδιαίτερη κοκκινωπή απόχρωση που ο καλλιτέχνης έχει πειραματιστεί και χρησιμοποιεί, τόνος αίματος οξειδωμένος, και τη λαμπρότητα που αποκτάται από το βερνίκι που παραπέμπει στην ζωντανή όραση των ινών μυός από τις οποίες απαρτίζεται ένα σώμα. Μια ματιά κάτω από το δέρμα, πέρα από την καθησυχαστική και ομοιογενή επιφάνεια της ταυτότητας, για να φτάσει μέχρι το ζωντανό κρέας της αλλοτριότητας. “Πρέπει να εκδιωχθεί η ιδέα ότι η γνώση ισοδυναμεί με την αρπαγή της ύπαρξης μέχρι τον εξευτελισμό της σε τίποτα, εξουδετερώνοντας με τον τρόπο αυτό την πρωταρχική της αλλοτριότητα. … είναι μόνο μια προσπάθεια μείωσης της απόστασης μεταξύ εαυτού και Άλλου για να διασφαλιστεί η αυτονομηπτικότητα του Ιδιου, η αναγνώρισή του.”

''...στρώμα μετά στρώμα (η διαφορετικότητα) ο ζωγράφος φτάνει να συνθέσει ένα ενιαίο σώμα, μάζα, αντικείμενο.
η αναπαράσταση λοιπόν του συνόλου που χωρείται μέσα στο εαυτόν....''

Υπογεγραμμένο με το χέρι τόσο στο πλαίσιο όσο και το πρόσωπο

θα αποσταλεί με πιστοποιητικό αυθεντικότητας και ιδιοκτησίας
εκτυπώσεις χειρόγραφα
χαραγές πρόσφατης παραγωγής

Ντομένικο Κανίνο
Γεννήθηκε στην Καταντζάρο το 1986 και μεγάλωσε στο Άλμπι ανάμεσα στα βουνά της Σίλα Πικόλα, όπου ξεκίνησε τις πρώτες του καλλιτεχνικές σπουδές εισάγοντας αμέσως την αισθητική της φύσης ως θέμα των έργων του.
Για αρκετό διάστημα έζησε και εργάστηκε στη Ρώμη όπου απέκτησε το δίπλωμα στη Σκηνική Διακόσμηση από τη Σχολή Καλών Τεχνών με το έργο για την ακουστική αντίληψη “Study on the vibration of the Iron”.
Συνεργάστηκε με διάφορες Θεατρικές εταιρείες φροντίζοντας και τα σκηνικά και τις οπτικές εγκαταστάσεις των παραστάσεων, μπερδεύοντας γλώσσα τέχνης με τεχνικές σκηνικού.
Από το 2009 συνεχίζει την έρευνά του στον χώρο της Sound Art, στον χώρο της εικόνας βίντεο, χωρίς να εγκαταλείψει το ζωγραφικό σημάδι. Τα έργα του έχουν χαρακτήρα σχεδιαστικό. Μέσα από τη δράση, τη ζωγραφική και τις Ηλεκτρονικές Τέχνες, αναπτύσσει πειραματισμούς και καλλιτεχνικές έρευνες που έχουν ως ψυχή οδηγό την έννοια της «ύπαρξης» και τη ρωμαλεότητα αυτής.
Η τέχνη του Κανίνο είναι μια πρωταρχική προσέγγιση στην ενότητα της Ζωής, εννοούμενης ως ένα οργανικό σύνολο αλλά ποτέ αρμονικό, αντίθετο στη βούληση συνείδησης του σύγχρονου πολιτισμού. Και ο λατρεία του ασυνείδητου, της πρωταρχικής σκέψης, ως κυκλική επιστροφή στην αρχή της ύπαρξης αγνής. Οι αντικαθεστώτες ήρωες του Κανίνο σπάνε τις φυλακές του χρόνου και του χώρου που επιβάλλει η μηχανικευμένη κοινωνία. Σχίζουν τον καμβά για να υπερβούν τη διχοτομία ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο, τον ύπνο και την εγρήγορση, το φως και τη σκιά.

Το δίδυμο Τέχνη/Ζωή, ο χρόνος, η φύση, ο χώρος, το τετράποδο, είναι επαναλαμβανόμενες όψεις και στις συνθέσεις οπτικοακουστικές του, συχνά επεξεργασμένες σε φυσικούς χώρους και έπειτα εγκατεστημένες σε εκθεσιακούς χώρους, όπως το “My sign and the Sign of the Earth”, ένα έργο επεξεργασμένο σε δύο χρόνια (2011-2012), ή όπως τα “Pieces from the Sacred Tree”, “Blue Line in the Space”, “Ten Different Moments” (2010). Παράλληλα το 2010 συνεχίζει με τη γλώσσα και τις πολυμεσικές τεχνικές για να υλοποιήσει τα βίντεο “Internal Videoportrait” και “Here”, και τη σειρά σουρεαλιστικών φωτογραφιών “Pages from Life book”.

Από το 2011 εργάζεται, χρησιμοποιώντας τα συνθετικά βερνίκια, σε μακροσκελείς σειρές ζωγραφικής “Space, Energy, Masses”, “The Past, the Present, and the Future of the Human Condition”, “Hypernature” και ''You, me and the others'' , με το τελευταίο προσπαθεί να ορίσει και να επιβεβαιώσει το ζωγραφικό του στυλ και τον οπτικό του λόγο.
Αυτή τη στιγμή ζει και εργάζεται στη Μπολόνια και συνεργάζεται με το Ιstituto Giambattista Vico καλύπτοντας τον ρόλο του καθηγητή στις Εικονικές Τέχνες, πολυμεσικός σχεδιασμός και ιστορία της Τέχνης.

Instagram. @domenico.canino.official