Claude Manoukian (1936) - Promenade en campagne

Claude Manoukian (1936- ) - Περούκα στη ύπαιθρο

Λιθογραφία σε μαρτυρικό χαρτί βελούδο με διαστάσεις 37,5 × 53 cm.
Το έργο είναι αριθμημένο και υπογεγραμμένο με μολύβι από τον καλλιτέχνη.

Έργο σε πολύ καλή κατάσταση, χωρίς ποτέ να έχει συνοδευτεί σε κάδρο.

Διασφαλίζουμε κομψό, με λεπτομερή συσκευασία, διεθνείς μεταφορές, ασφάλιση και express αποστολές για όλες τις παραδόσεις μας.

Η αριθμηση μπορεί να διαφέρει από τις φωτογραφίες.

Claude MANOUKIAN είναι ένας ζωγράφος γεννημένος το 1936. "Υπάρχουν στροφές στη ζωή ενός ζωγράφου που εξηγούνται ελάχιστα, εκτός από το ότι ξαφνικά μια καλή ζωγραφιά γίνεται εξαιρετική. Αυτό συμβαίνει σαν κεραυνός, ή σαν το πνεύμα το Άγιο τη[n] ημέρα της Πεντηκοστής. Μπορούμε επίσης, πιο ταπεινά, να πούμε ότι αυτό συμβαίνει όπως η μεταμόρφωση του Βαν Γκογκ που, από έναν ταπεινό σχεδιαστή, έγινε γιος της τέχνης. Ο Claude MANOUKIAN μόλις πέρασε αυτό το βήμα εξαιρετικό που τον οδηγεί από έναν καλό ζωγράφο που ήταν, σε έναν καλλιτέχνη του οποίου το έργο βρει ξεχωριστές εμπορικές σημειώσεις που του ανήκουν. Σίγουρα, ήδη τα πίνακα του έφεραν το αποτύπωμά του, με τη χρήση χρωμάτων που υπέγραφαν τον δημιουργό του. Όπως ο Odilon Redon, ο Claude MANOUKIAN γνωρίζει πολύ καλά να συνδυάζει τόνους που, αν τους χειριστούσαμε με ακατάλληλη δεξιότητα, θα γίνονταν δυσαρμονικοί, ενώ από αυτόν μόνο μεγαλοποιούν τη λάμψη τους. Αλλά πλέον, αφήνοντας το ριγμένο ρεαλιστικό, ο Claude MANOUKIAN διασπά και επανασυνθέτει τα σχήματα, και ενσωματώνει στο έργο του μια πρόσθετη διάσταση. Είναι με τόλμη, αλλά με την πεποίθηση του τεχνίτη, που ερμηνεύει τα περιγράμματα, τα ενσωματώνει το ένα μέσα στο άλλο. Είναι, ξεκινώντας συχνά από μια διαδρομή ερευνώμενη υπερβολικά επιφανειακά από τον Πικάσο, ότι ο Claude MANOUKIAN θα εισάγει έναν άλλο τύπο σχημάτων, που έγινε νέο ποίημα υπό το πινέλο του. Όσο διαφορετικά μπορούν να είναι ο Ρακίν, ο Κορνέιγιέ ή ο Βίκτορ Ουγκό από τον Βερλαίν ή τον Ριμπώ, παρόλο που όλοι γράφουν σε στίχους, ο Claude MANOUKIAN θα φλερτάρει με άλλους τρόπους ζωγραφικής, και θα αντλήσει από αυτούς νέες εκφράσεις. Η έξαρση των χρωμάτων, που υπερίπταται πάνω από την πραγματικότητα την οποία ενσωματώνει στη μνήμη του πίνακα, αλλά χωρίς να γίνει σκλάβος της, συνθέτει για την τέχνη και δια της τέχνης χρησιμοποιεί το πραγματικό μόνο ως στήριγμα, ως πρωταρχική κατάσταση την οποία εξελίσσει. Ότι βλέπει δεν είναι παρά η αντανάκλαση του μέλλοντος. Χρησιμοποιεί τη μνήμη του σαν οδηγικό νήμα, αλλά συνθέτει μέσα του το παιδί του που προέρχεται από τις αισθήσεις της όρασης και τη διάθεσή του και το καταγράφει στον καμβά του. Σαν ένα νεογέννητο που ποτέ δεν είναι εντελώς ομοιόμορφο με έναν από τους γονείς του, αυτός ο πίνακας που ζωγραφίζει θα βρει την πηγή του βαθιά σε ένα από τα στοιχεία του, που μερικές φορές μπορεί να υπερισχύει, βέβαια, αλλά θα παραμείνει πάντα εν μέρει υπό την επιρροή του άλλου. Κάθε καμβάς θα είναι η πορεία προς την ολοκλήρωση ενός συνόλου και η έκφραση μιας αισθητικής που διαφοροποιεί κάθε έργο διατηρώντας ένα κοινό νόημα που ονομάζουμε στυλ." Christian GERMAK