Alfredo Grimaldi (1950) - Terrazza in Fiore sul Golfo

Τεράστια ανθισμένη βεράντα στον Κόλπο

Ελαιογραφία σε καμβά, 18 × 24 εκ., Αλφρέντο Γκριμαλντ (Grimaldi)

Σε αυτή τη δυνατή ελαιογραφία σε καμβά, ο Αλφρέντο Γκριμαλντ μας χαρίζει μια φωτεινή και χαρούμενη ματιά στην ακτή της Μεσογείου, αιχμαλωτισμένη με τη φρεσκάδα απότροχιάς μίας άμεσης και ζωντανής πινελιάς. Η σύνθεση αναπτύσσεται σε τρία σαφή επίπεδα που κατευθύνουν το βλέμμα από το πρώτο πλάνο προς τον ορίζοντα: μια ανθιστή βεράντα στο προσκήνιο, τη μεσόβραχη θάλασσα στο κέντρο και, δεξιά, ο εντυπωσιακός συγκεντρωμένος όγκος σπιτιών σε πασατένια χρώματα που ακουμπούν στον βράχο.

Η βεράντα, στο χαμηλότερο σημείο, εκρήγνυται σε έναν πραγματικό κήπο αιωρούμενο: ροζ ρόζες αριστερά, ένα λευκό βάζο γεμάτο κόκκινες ρόδες στο κέντρο, και ένα χαλί από ορτανσίες λευκές και γαλάζιες δεξιά δημιουργούν μια χρωματική έκρηξη που contrasts με το βαθύ μπλε της θάλασσας. Το φως της ημέρας φαίνεται να διεισδύει απευθείας ανάμεσα στα πέταλα, κάνοντάς τα σχεδόν φωτεινά.

Στο κέντρο, η θάλασσα απεικονίζεται με καμπύλες τόνοι και λευκούς αντανακλάσεις που αποτυπώνουν την κίνηση· πολυάριθμα ιστιοπλοϊκά και μικρά σκάφη σαρώνουν την επιφάνεια, ενώ μακριά ξεχωρίζει ένα μικρό καταπράσινο νησί, σχεδόν αιωρούμενο ανάμεσα στον ουρανό και στο νερό.

Να κυριαρχεί στη δεξιά πλευρά είναι το παράλιο χωριουδάκι: σπίτια ροζ, κίτρινα, λευκά και πορτοκαλιά εναλλάσσονται σε μια αρμονική αταξία χαρακτηριστική των αμαλφιτάνι τοπικών περιοχών, με κόκκινα κεραμίδια, πράσινα περσίδες και ανθιστές μπαλκόνια. Κορυφώνεται όλο με μια μικρή γλυκιά πράσινη θόλου, που προσθέτει αρχιτεκτονικό τόνο και μια νότα ιερότητας στο τοπίο. Η βλάστηση πλούσια – βαθύ πράσινο, ροζ και μωβ – αγκαλιάζει τα σπίτια, ενώνονται η φύση με την αρχιτεκτονική σε μια ενιαία χρωματική συμπαραγωγή.

Ο ουρανός, σε διαφανές γαλάζιο με ελαφριές λευκές νεφώσεις, συμπληρώνει την ατμόσφαιρα μιας ήρεμης ζωντάνιας. Η τεχνική του Γκριμαλντί χαρακτηρίζεται από γρήγορες και γενναιόδωρες πινελιές καθαρού χρώματος, χωρίς υπερβολικά λεπτομερείς λεπτομέρειες, αποδίδοντας στο έργο μια γεύση ναΐφ και μετα-ιμπρεσιονιστική: τα περιγράμματα είναι μαλακά, οι αντιθέσεις τολμηρές, το φως διάχυτο και ζεστό.