Αρχαία Ρωμαϊκή Ασημί Gladius φυλακτό μενταγιόν

Προσοχή: εξαιτίας κανονισμών τελωνείου μπορούμε να αποστείλουμε μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε έγκυρη διεύθυνση αποστολής στην ΕΕ πριν από τον πλειστηριασμό.

Αρχαίο ρωμαϊκό αργυρό μεντέλι (amulet pendant) σε μορφή μικροσκοπικού σπαθιού (gladius). Η λεπίδα είναι μακριά και στερνοπερνά με κεντρική ράχη που διατρέχει το μήκος της και τελειώνει σε κοφτερό άκρο. Το ανώτερο τμήμα φαρδαίνει ελαφρώς για να υποδηλώσει έναν απλοποιημένο φύλακα (guard) και λαβή, πάνω από τον οποίο το αρχικό ασημένιο κύκλωμα κρεμάσματος επιτρέπει τη φορεσιά του με κορδόνι ή αλυσίδα.

-> Τα μικροσκοπικά περιδέραια-όπλα φορούνταν σε ολόκληρο τον ρωμαϊκό κόσμο ως προσωπικά φυλακτικά. Τέτοια αντικείμενα συμβόλιζαν τη δύναμη, την προστασία και τη μαρτυρία πολεμικής εξουσίας, αντικατοπτρίζοντας τη σημαντικότητα της στρατιωτικής κουλτούρας στην ρωμαϊκή κοινωνία.

-> Μικρές αναπαραστάσεις όπλων όπως σπαθιά, εγγύς και πέλεκυς γνωρίζονται από ρωμαϊκά συμφραζόμενα και συχνά φοριούνταν ως συμβολικά κατάρες (talismans), ίσως με σκοπό να επιδιώξουν προστασία ή τις αρετές που συνδέονται με τους Ρωμαίους στρατιώτες.

Μήκος: περί 38,3 mm (χωρίς το σύστημα ανάρτησης)

Κατάσταση: καλή σταθερή κατάσταση, φορέσιμο και πλήρες με το αρχικό σύστημα ανάρτησης.
Σημάδια φθοράς συνεπή με την ηλικία και τη χρήση.

Πιστοποιητικό αυθεντικότητας: διαθέσιμο κατόπιν αίτησης (μοτίβο PDF) για αντικείμενα με αρχική τιμή άνω των €100.

-> Ένα αργυρό γλαύδιο (Gladius) αμίλτη είναι ένα από τα πιο ελκυστικά και επιθυμητά αρχαία φυλακτικά. Αυτά εκδόθηκαν σε στρατιώτες σε μάχη.

Ο Ρωμαϊκός Γλαύδιος ήταν το κύριο σπαθέ για τους Ρωμαίους πεζούς στρατιώτες. Τα πρώτα ρωμαϊκά σπαθιά βασίζονταν στο ελληνικό ξιφομάχαιρο. Από τον 3ο αιώνα π.Χ. οι Ρωμαίοι υιοθέτησαν και βελτίωσαν τα σπαθιά των Κελτοβιέρων στην Ισπανία (σημερινή Ισπανία), γνωστό ως «gladius hispaniensis».

Ένας Ρωμαϊκός Λεγεωνάριος ήταν εξοπλισμένος με γλαύδιο (σπαθί), πυγίο (ξιφίδιο), σκύτον (ασπίδα), μια πεπλή (βολή-θήκη) ή μια κουτσούρα.

Τα γλάδια ήταν δίκοπτα για το κόψιμο και είχαν σημείο στενότητας για δίψη. Μια σταθερή λαβή παρείχε μια κόμβος λαβή προστιθέμενος, πιθανώς με ράγες για τα δάχτυλα. Η λαβή (capulus) συχνά ήταν διακοσμητική.
Το γλάδιο ήταν θήκη σε θήκη που στηριζόταν σε ζώνη ή στον ώμο. Ένας κέντιριον φορούσε το αντίθετα πλευρά ως σήμα διάκρισης.

Στις αρχές του τέλους του 2ου αιώνα μ.Χ. και κατά τον 3ο αιώνα, η σπάθα (spatha) σταδιακά αντικατέστησε το γλάδιο στις Ρωμαϊκές Λεγεώνες.

Υλικό:
Αυτό το αντικείμενο έχει εξεταστεί προσεκτικά για το υλικό και τα χαρακτηριστικά επιφάνειας.

Ανάλυση εργαστηρίου (π.χ. XRF) δεν διεξάγεται συνήθως σε ιδιωτικά συλλεκτικά, και καταστροφικός έλεγχος αποφεύγεται καθώς προκαλεί μόνιμη φθορά στα αρχαιολογικά υλικά.

Πριν τον σύγχρονο αργυροχρυσοκόρισμα, τα κράματα χρυσού και αργύρου ποίκιλλαν ανάλογα με τους τοπικούς πόρους, πρακτικές ανακύκλωσης και οικονομικές συνθήκες.