Edith Sont (1939) - Hueloa






Μεταπτυχιακό στην καινοτομία και οργάνωση πολιτισμού, δέκα χρόνια στην ιταλική τέχνη.
| 4 € | ||
|---|---|---|
| 3 € | ||
| 2 € | ||
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 130088 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Ε Edith Sont (1939) ζει και εργάζεται στο Άμστεμνταμ, είναι μια καλλιτέχνης με κλασική εκπαίδευση. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της στη Ριέτβελντ Ακαδημία, το σχέδιο αποτελούσε τη βάση και η ζωγραφική τον σκοπό. «Όταν αρχίζω ένα πίνακα, έχω μια ιδέα. Για να ξέρω αν είναι καλή ιδέα, πρέπει να τη ζωγραφίσω. Καθώς ζωγραφίζω, συχνά προκύπτει μια ιδέα για ένα νέο πίνακα. Και πάλι, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι το να ζωγραφίζω.»
Και έτσι αλλάζει το θέμα, όσο ελκυστικό κι αν είναι. Φαίνεται ότι ο πίνακας δημιουργείται από μόνος του. Κατά τη δουλειά πάνω στον πίνακα που προκύπτει, δημιουργείται ο πίνακας στον οποίο εργάζεται. Η αγάπη της για τη φανταστική αρχιτεκτονική και τους τοπικούς κήπους οδήγησε έτσι σε δέντρα και δάσος. Σ’ αυτά συνδέονται διαρκώς το φως και ο χώρος. «Το αγαπημένο μου θέμα είναι χωρικό, πρέπει να μπορώ να περπατήσω μέσα του. Ένας ζωγράφος πάντα αναζητά το φως, αλλά σε σκοτεινά δάση αποτελεί μια οπτική ανάγκη. Το παιχνίδι φωτός και σκιάς, προοπτικής και φόντου, δίνει στις ζωγραφιές και στα σκίτσα μου μια τρίτη διάσταση.» Η υπάρχουσα φύση είναι λοιπόν η αρχή, την οποία στη συνέχεια μεταχειρίζεται προς τα χέρια της, αλλά στην ουσία το σχέδιο από μόνο του σκέφτεται τον εαυτό του… αυτό που μένει είναι ένας χώρος που μπορεί να υπάρξει, μέσα στον οποίο μπορείς να περιπλανηθείς μέχρι το τέλος. «Διότι το ομορφότερο του δάσους είναι τελικά εκεί όπου τελειώνει
Ιστορία πωλητή
Ε Edith Sont (1939) ζει και εργάζεται στο Άμστεμνταμ, είναι μια καλλιτέχνης με κλασική εκπαίδευση. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της στη Ριέτβελντ Ακαδημία, το σχέδιο αποτελούσε τη βάση και η ζωγραφική τον σκοπό. «Όταν αρχίζω ένα πίνακα, έχω μια ιδέα. Για να ξέρω αν είναι καλή ιδέα, πρέπει να τη ζωγραφίσω. Καθώς ζωγραφίζω, συχνά προκύπτει μια ιδέα για ένα νέο πίνακα. Και πάλι, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι το να ζωγραφίζω.»
Και έτσι αλλάζει το θέμα, όσο ελκυστικό κι αν είναι. Φαίνεται ότι ο πίνακας δημιουργείται από μόνος του. Κατά τη δουλειά πάνω στον πίνακα που προκύπτει, δημιουργείται ο πίνακας στον οποίο εργάζεται. Η αγάπη της για τη φανταστική αρχιτεκτονική και τους τοπικούς κήπους οδήγησε έτσι σε δέντρα και δάσος. Σ’ αυτά συνδέονται διαρκώς το φως και ο χώρος. «Το αγαπημένο μου θέμα είναι χωρικό, πρέπει να μπορώ να περπατήσω μέσα του. Ένας ζωγράφος πάντα αναζητά το φως, αλλά σε σκοτεινά δάση αποτελεί μια οπτική ανάγκη. Το παιχνίδι φωτός και σκιάς, προοπτικής και φόντου, δίνει στις ζωγραφιές και στα σκίτσα μου μια τρίτη διάσταση.» Η υπάρχουσα φύση είναι λοιπόν η αρχή, την οποία στη συνέχεια μεταχειρίζεται προς τα χέρια της, αλλά στην ουσία το σχέδιο από μόνο του σκέφτεται τον εαυτό του… αυτό που μένει είναι ένας χώρος που μπορεί να υπάρξει, μέσα στον οποίο μπορείς να περιπλανηθείς μέχρι το τέλος. «Διότι το ομορφότερο του δάσους είναι τελικά εκεί όπου τελειώνει
