Joost Swarte - Eindelijk vrijheid - Silkscreen ** HANDSIGNED+COA **

Στιτλίσματος Serigrafía του Joost Swarte (*).
Με τίτλο “Επιτέλους ελευθερία” (Eindelijk vrijheid).
Ανώτερο πολυτελές αντίτυπο σε χαρτί vellum από 100% βαμβάκι υψηλής gsm (300g/m2).
Υπεγράφει με το χέρι από τον καλλιτέχνη.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

Περιγραφές:

Διαστάσεις: 70 x 50 εκ.
Έτος: 1988
Εκδότης: Atelier Swarte, Χάρλεμ.
Κατάσταση: Εξαιρετική (το έργο δεν έχει ποτέ καδραριστεί ή εκτεθεί, και διατηρείται συνεχώς σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, οπότε διατίθεται σε άριστη κατάσταση).
Καταγωγή: Ιδιωτική Συλλογή.

Το έργο θα χειριστείται και θα πακεταριστεί με προσοχή σε σπαστικό χαρτόνι ενισχυμένο. Η αποστολή θα γίνει πιστοποιημένα με αριθμό παρακολούθησης (UPS / DPD / DHL / FedEx)

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης ασφάλεια μεταφοράς για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς χρέωση για τον αγοραστή.

(*) Ο Joost Swarte, γεννηθείς στις 24 Δεκεμβρίου 1947 στο Heemstede, είναι ένας από τους πιο διάσημους κόμικ σχεδιαστές στην Ολλανδία. Σπούδασε στη Σχολή Σχεδίασης του Αϊντχόβεν και άρχισε να δημοσιεύει στο δικό του περιοδικό Modern Papier. Δεν περιορίστηκε μόνο στο κόμικ, αλλά εμφανίστηκε ως επιτυχημένος designer, αρχιτέκτονας και σχεδιαστής βιτρώ, πάντα αναγνωρίσιμο για τη λακωνική γραμμή του. Ως συνιδιοκτήτης του Εκδοτικού Οίκου Oog & Blik ευθύνεται για το σχέδιο πολλών Ολλανδικών βραβευμένων βιβλίων. Ήταν από τους ιδρυτές των Διεθνών Ημερών του Κόμικ Haarlem, Ολλανδίας, και έχει υιοθετήσει τον ρόλο ενός υπερασπιστή των κόμικς στον κόσμο της τέχνης.
Αδιαμφισβήτητα, ο Joost Swarte αποτελεί έναν από αυτούς τους εμβληματικούς καλλιτέχνες του κομικ σύγχρονου, ένα στυλ που φαινομενικά θυμίζει τον Hergé και τις δημιουργίες του, και έχει λογική γιατί τίποτα καλύτερο για την επιτυχία των χαρακτήρων και των ιστοριών δεν προσφέρει την ομορφιά με ήδη υπάρχοντα μοντέλα. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Swarte, που ζει ακόμα σήμερα, γεννήθηκε το 1947, δεν είναι σύγχρονος του Hergé και οι δημιουργίες του προέρχονται με μια from απώλεια δύο δεκαετιών, με τον Tintin να αποτελεί ήδη ένα πλήρως εδραιωμένο προϊόν.
Ο Swarte δημιουργεί ορισμένους από τους χαρακτήρες του με ορισμένες ομοιότητες στο αισθητικό μέρος με αυτά που πρόσφερε ο Hergé, και επίσης σε ορισμένους από αυτούς του προσδίδει μια περιπέτεια ιστορίας, ίσως λιγότερο εξελιγμένη από τον Tintin, αλλά που επιτρέπει, ως κρυφή φιλοδοξία πολλών ιστοριογράφων του 20ού αιώνα, να μεταφέρουν τα παιδιά, έστω και μόνο με τη φαντασία τους, σε γεωγραφικές περιοχές που δύσκολα θα επισκέπτονταν στην πραγματικότητα.
Η διακριτή αξία αυτού του εξαιρετικού Ολλανδού καλλιτέχνη με την οποία αποτυπώνει ιδιαίτερα τα σκίτσα του είναι ότι η ακαδημαϊκή του βάση είναι ο βιομηχανικός σχεδιασμός, και αυτό κάνει ώστε στη σύνθεση των καρέ του να δίνουν περισσότερη δυναμική οι χαρακτήρες, από το υπόβαθρο, τα έπιπλα και τα τοπία που τον περιβάλλουν. Δεν σχεδιάζει τα σκίτσα για να χτίσει μια ιστορία, αλλά τα σκίτσα του είναι η ίδια η ιστορία, οι χαρακτήρες του πιο πιστευτοί, φανταστικά μιλώντας, επειδή τα καρέ του διαθέτουν μεγάλη εκφραστική πλούσια.
Αυτή η ακαδημαϊκή κληρονομιά αποτελεί επένδυση με την οποία ο Swarte μας χαρίζει θέα, σαν να ήθελε να επιστρέψει περιστασιακά στον σχεδιαστή, αν πρέπει να σχεδιάσει μια μηχανή, δεν είναι ένα απλό αντικείμενο, είναι το αντίθετο· προσπαθεί να το εκσυγχρονίσει, είναι ένα καταγεγραμμένο και πλήρως χρωματιστό ηλεκτρονικό κατάλογο προϊόντων ενός καταστήματος επιπλών, εργαλείων, μηχανημάτων, αυτοκινήτων, κτιρίων και ακόμα μόδας.
Οι μηχανισμοί του, όταν έχει την ευκαιρία να τους σχεδιάσει, ζωντανεύουν, σαν να πρόκειται για ένα σκίτσο ή πρωτότυπο κάτι που μπορεί να γίνει πραγματικότητα, κάτι που, ακολουθώντας τις οδηγίες του, θα μπορούσε να τεθεί σε λειτουργία. Δεν γνωρίζω ποια γνώση μηχανικής θα μπορούσε ή μπορεί να έχει ο Swarte, αλλά βέβαιο είναι ότι τα σχέδιά του δεν θα περιορίζονταν σε μια απλή ονειροπόληση.
Και μετά υπάρχουν οι χαρακτήρες του. Ας υποθέσουμε ότι η ανάγνωση των ιστοριών του είναι μερικώς ακανόνιστη, σουρεαλιστική, ίσως εκκεντρική, αλλά είναι ότι ορισμένοι από τους χαρακτήρες του είναι τόσο σουρεαλιστικοί που είναι ζώα ανθρωποποιημένα, σκύλοι με δύο πόδια ντυμένοι σαν ανθρώπινοι, ή ζώα που μιλούν και σκέφτονται με σαφή νοημοσύνη όπως εμείς.
Δεν είναι περίεργο ότι κάποιοι από τους πιο διάσημους χαρακτήρες του είναι δύσκολο να οριοθετηθούν, έτσι βρίσκεται ο Jopo de Pojo, ένα νεαρό τρελάκι, χωρίς κακία, που μπαίνει σε μπελάδες χωρίς πραγματικά να θέλει να φέρει τον εαυτό του σε αυτά, όλα από διπλά νοήματα, λαθεμένες επιλογές, παρανοήσεις, συμπτώσεις… Εν τέλει, ο εμβληματικός Jopo de Pojo είναι ένα αγόρι που θα μπορούσε να είναι μαύρης φυλής, θα μπορούσε να είναι μαϊμού, και έχει μια κροσάλα που είναι δύσκολο να ενσωματωθεί σε μια ζωώδη μορφή.
Ένας άλλος από τους χαρακτήρες του, αυτός πλήρως ανθρώπινος, είναι ο Anton Makassar, ένα είδος τρελού ερευνητή (σχεδιαστή) που ομοιάζει με τον καθηγητή Bacterio (Mortadelo y Filemón) του γνωστού και όχι αρκετά αναγνωρισμένου Ibáñez (χρειάζεται σημαντικό βραβείο στη ζωή και δεν το λαμβάνει).
Επιπλέον έχουμε ένα ενδιαφέρον διαδεδομένο στοιχείο στην εργασία του Swarte, με όλο το βάρος της δημιουργίας του και την ωριμότητά του στα 70 και 80, που μεταδίδει μια Κεντροευρωπαϊκή κουλτούρα όπου δεν λειτουργούσαν με σεμνοτυφία στο σεξ και την πορνογραφία· σε αυτό το πλαίσιο, οι χαρακτήρες του δεν έχουν ντροπή ούτε πρόβλημα να εμφανίζονται γυμνοί (ολόσωμοι) και με σκηνές κρεβατιού, χωρίς να ερμηνεύεται ως πρόσκληση για παντρεία προς τη νεολαία. Και πράγματι, τίποτα δεν είναι χειρότερο για διεστραμμένα σεξουαλικά όνειρα από το να βλέπουν κάτι επιβλαβές σε κάτι τόσο φυσικό όσο το σώμα μας, αυτές οι καταπιέσεις έχουν δημιουργήσει πολλούς σεξουαλικούς θηρευτές στην πρόσφατη ιστορία.
Από τον Joost Swarte υπάρχει ένα χαρακτηριστικό που ξεχωρίζει σε κάθε βιογραφία του· μια διάσταση που υπερβαίνει τον κομίκ καλλιτέχνη και που ανέφεραν στην αρχή· είχε την ευκαιρία να σχεδιάσει και να υλοποιήσει πραγματικά, σχεδίασε το θέατρο Toneelschuur στο Haarlem. Το Haarlem, Ολλανδία, είναι μία από αυτές τις πόλεις, μη ρωτήσετε γιατί, είναι προσωπικοί λόγοι, που θα ήθελα κάποτε να επισκεφτώ και φοβάμαι ότι δεν θα φτάσω. Ο σχεδιασμός του είναι, τουλάχιστον, περίεργος και τον αντιλαμβάνομαι ως συνέχεια των κόμικ του. Έχει επίσης σχεδιάσει πολυκατοικίες.
Ο Swarte είναι περισσότερο από την περιοχή του κόμικ· οι σχεδιασμοί του καλύπτουν λίγο από όλα: βιτρό, τοιχογραφίες, αφίσες και σήματα (που σήμερα αποτελούν πραγματικά συλλεκτικά αντικείμενα), τραπουλόχαρτα, χαλιά, συσκευασία χαρτί… Ααναμφίβολα ένας καλλιτέχνης απαραίτητος για τον καθορισμό της εξέλιξης του σύγχρονου κόμικ.