Paolo Fedeli - Sotto il cielo dorato

ΠΑΟΛΟ ΦΕΝΤΕΛΙ γεννήθηκε στην Τοσκάνη το 1957. Έχει φοίτήσει στο Ινστιτούτο Τέχνης της Σiena, αποκτώντας το δίπλωμα του Διδασκάλου της Τέχνης. Έχει οργανώσει πολυάριθμες ατομικές εκθέσεις στην Ιταλία και στο εξωτερικό. Μεταξύ άλλων, Ουκρανία, Γαλλία, Ρωσία, Ισπανία, Ρώμη και πολλές άλλες. Διαθέτει παρουσία σε διάφορες Μόνιμες Εκθέσεις. Τα έργα του φιγουράρουν σε πολλές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές. Η δραστηριότητά του έχει κριθεί σε εθνικά και διεθνή περιοδικά και εφημερίδες. Έχει συμμετάσχει στις σημαντικότερες εθνικές ομαδικές εκθέσεις τέχνης, αποκομίζοντας σημαντικές παραθέσεις και κριτικά βραβεία. Από το 1979 μέχρι σήμερα κερδίζει συνολικά εκατόν εβδομηντα έξι Πρώτα Βραβεία διαγωνισμών ζωγραφικής. Ο PAOLO FEDELI είναι αινιγματικός τροβαδούρος της φύσης.

ΛΕΝΕ ΓΙ" ΑΥΤΟΝ:

Ο Paolo Fedeli είναι ζωγράφος απόλυτης κομψότητας. αφηγητής αβέβαιων και αγνώστων γεγονότων, ερωτήσεων χωρίς απάντηση.
Ο ίδιος ο περίπατος του ανάμεσα στην Τοσκάνη και την αφανή μητρόπολη ενός σύγχρονου δυτικού κόσμου, όπου όλοι οι αρχιτεκτονικοί ορίζοντες μοιάζουν μεταξύ τους στην παράνοια της παγκοσμιοποίησης, μπορεί να φανεί ακόμη και εντυπωσιακός. Όπως και η μεταβολή της γλώσσας του. Ωστόσο βλέπουμε μια λεπτή σύνδεση ανάμεσα στα χωριά, τους λόφους, τους διαυγείς ουρανούς, τα νυχτερινά φώτα, τους λαμπερούς δρόμους της υγρασίας, τις μολυβένιες ατμόσφαιρες της ρύπανσης: δεν υπάρχουν ποτέ ζωντανοί οργανισμοί, λες και ο κόσμος, η καθημερινότητα, η εργασία, η αγάπη, ο μίσος, ο ανταγωνισμός, ο ύπνος, ο βούλιαγμα έχουν αποφύγει την φαντασία του καλλιτέχνη, που ήθελε να εξαιρέσει από τη ποιητική του οποιαδήποτε αναφορά στο κοινωνικό ή μάλλον, στον ρεalisme. Πιθανώς ο Γάλλος ποιητής Paul Verlaine θα συμφωνούσε μαζί του, με τις κατάλληλες αποστάσεις ανάμεσα στις λέξεις και τα χρώματα:
Είναι αναγκαίο λοιπόν να μη διαλέξεις
τις λέξεις σου χωρίς λίγα λάθη:
τίποτα δεν είναι πιο αγαθό από το γκρίζο τραγούδι
στο οποίο το αβέβαιο ενώνεται με το ακριβές.
Προχώρησε όσο το δυνατόν βαθύτερα από την δολοφονική ευφυΐα
από το σκληρό πνεύμα και από το ακάθαρτο γέλιο;
που κάνουν τα μάτια του γαλάζιου να κλαίνε!
Πάρε την ρητορική και τράβηξέ της τον λαιμό!
Ακολουθεί λοιπόν το κλειδί ανάγνωσης για τον Paolo Fedeli: η αυτοαναφορικότητα και το εκπλήσων, τα έχει αντικαταστήσει με τον αβεβαιότητα· η ρητορική της καθημερινότητας και ο θόρυβος των φωνών που διαφωνούν, τα έχει αντικαταστήσει με τη σιωπή που αιωρείται της απουσίας. Η απεικόνιση του ορατού έχει αντικατασταθεί με την υπέρβαση της ποιητικής οπτικής.