Jana Zanoskar (1963) - Covid

Anno 2010
Τεχνική μικτή: ακρυλικό πάνω σε καμβά
Αποστολή με πλαίσιο
Υπογεγραμμένο Jana Zanoskar

Κριτική & Εκθέσεις
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΚΡΙΤΙΚΟΥ - ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Σε καταχώρηση Miriana Zanoskar τέχνη Jana Zanoskar. Αποφοίτησε το 1963 από την Ακαδημία Καλών Τεχνών με πενταετή φοίτηση στη Λουμπλιάνα, με τελική διπλωματική εργασία με τον τίτλο «Το Χρώμα στην Τέχνη, Οπτικά, Χημεία και Φυσική». Με την άφιξή μου στην Ιταλία εξέθεσα στη Γκαλερί 14 στη Φλωρεντία και τιμήθηκα με 2 χρυσά μετάλλια. Τα επόμενα χρόνια συμμετείχα σε ομαδικές εκθέσεις σε διάφορες περιοχές της Λουνιτσιάνα. Η τέχνη στην Τοσκάνη εκείνη την περίοδο ήταν ζωντανή και το κοινό την παρακολουθούσε με ενδιαφέρον. Πολλά χρόνια πέρασα ακολουθώντας τη Giulia Silato, εκθέτοντας σε ιστορικά παλάτια σε ολόκληρη την Ιταλία. Οι εκθέσεις ήταν καλά οργανωμένες σε ιστορικά σημαντικούς και καλλιτεχνικά αξιοσημείωτους χώρους, αλλά πάνω απ’ όλα χωρίς ένα μέλλον. Στον εικοστό πέμπτο αιώνα (25ο Ιούλιο) εκθέθηκα μαζί με τους συναδέλφους μου στη Λουμπιάνα, Κρανιτζ, και αργότερα στη Ρώμη. Με τον Stefano Sichel βρήκα καλλιτεχνική συμφωνία, τη δυνατότητα να εκθέσω και στο εξωτερικό και όλο το χρόνο στη γκαλερί του.

ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ, διαφοροποιούνται ανάλογα με τις ιδέες της στιγμής, ήμουν πάντα σουρεαλιστής, και φυσικά και ζωγραφική αφηρημένη με κάποια αβροφιστώματα ή αναφορές στην πραγματικότητα, όπως ονειρικές αναφορές. Τα τελευταία χρόνια επέστρεψα στον ρεαλισμό ζωγραφίζοντας γυμνά με τατουάζ, και με τα μεγάλα πίνακες προσέγγιζα την κλιματική κατάσταση της Γης, όπως «Ο Κόσμος που Χαθηκε» και στον άγνωστο κόσμο της ψυχής μας, όπως για παράδειγμα στον πίνακα «Οι Πόρτες του Χρόνου». Οι ΤΕΧΝΕΣ που χρησιμοποίησα μέσα στα χρόνια ποικίλλουν. Άρχισα με ελαιογραφίες, εν συνεχεία συνέχισα με ακρυλικά, με υλικά ανάκτησης να τα συνθέσω στον πίνακα, παλιά ρολόγια, ξύλα που έχουν γερ Άνω από τον χρόνο, γυαλισμένες μπογιές, σκοινιά, καρφιά και σπάγκο.
(Αποστολή στον κύριο Cairo της Mondadori)

ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ
επώνυμο: Zanoskar -
όνομα: Miriana - σε τέχνη Jana
Γεννηθείσα στις 1 Δεκεμβρίου 1935 στη Λουμπλιάνα της πρώην Γιουγκοσλαβίας, νυν Σλοβενίας.
Διαμονή στην Ιταλία, στην Celleno (Viterbo) στο οίκον ευγηρίας Villa Acquaforte
www.janazanoskar.it
E-mail: jana.zanoskar@alice.it

Σχέση με γκαλερί τα έτη 2018 και 2019:
Centro ARTE MODERNA di Sbrana Massimiliano, Lungarno Mediceo, Πίζα
Galleria d'Arte di Stefano Sichel, Castellarquato (PC)

Τιμές ανά πίνακα:
da 50 a 80 cm 4.000,00 €
da 120x100 cm 6.000,00 €
da 250x230 cm 25.000,00 €

Τα έτη 2018 και 2019 πραγματοποίησα δύο ατομικές εκθέσεις στο Centro Arte Moderna της Πίσας. Διατήρησα συνεχή έκθεση στη γκαλερί του Stefano Sichel και ομαδικές εκθέσεις πάντα με τον Stefano Sichel σε εξωτερικό χώρο.

"Jana Zanoskar, ζωγράφος με μυστικά στιγμιότυπα on1nc1, χρησιμοποιεί με σοφία μορφές, σημάδια και χρώματα για να μεταμορφώσει τον πραγματικό σε ελάχιστα λυρικά αντικειμενικό. Στις αφηρημένες της έρευνες, η καλλιτέχνις παρουσιάζει συνείδηση διερευνητική, που εκφράζεται σε εκφραστικές φόρμες απολύτως πρωτόγνωρες. Υποστηρίζει λοιπόν το νόημα της μορφής ως καθαρή ζωτικότητα, μαρτυρώντας τον αφαιρετικό ήχο του χρώματος και τον ρυθμό των όγκων, συνδέοντας έναν ερωτικό διάλογο με την ύλη της χρωματικής».
Paolo Levi

Γεννήθηκε στη Λουμπλιάνα, Σλοβενία, πόλη συνδεδεμένη με το μύθο του Ιάσωνα και των Αργοναυτών, αλλά εδώ και πολλά χρόνια μεταμοσχευμένη στην Ιταλία. Ζει και εργάζεται στην Podenzana, στη Λουνιτιτσιάνα.
Ζωγραφική μαγική, ανάμεσα στην αφαίρεση και την υπαρξιακή πραγματικότητα.
Klee εκμεταλλεύτηκε το Jungendstil, το Γαλλικό Art Nouveau. Και η Zanoskar αισθάνεται τις αντανακλάσεις του Floral και του Liberty, αλλά τις ευθυγραμμίζει με την σπίθα της φαντασίας της, με την αίσθηση του φανταστικού που guiding όλη της την έρευνα σε ένα καλειδοσκόπιο μορφών που αιωρούνται και χρωμάτων που αλλάζουν ανάλογα με τις γωνίες.
Στον τυρβώδη κόσμο των «ισμών» του νεότερου αιώνα, στο τοπίο της ζωγραφικής της Λιγουρίας-Τοσκάνης έρευνας, η δραστηριότητα της Jana Zanoskar καταφέρνει να μαγέψει τον θεατή, έστω και για τον λόγο της ανησυχίας που ποτέ δεν αποκόπτεται από έναν πυρήνα ζωντανής ποίησης.
Αναγνωρίζεται, πάντα διακρίνεται, ακριβώς γι’ αυτήν την ικανότητα μαγικών εξαγγελιών. Ζει και εργάζεται στη Λουνιτιτζάνα.
R. Bertoli

Η καλλιτέχνης, καταγωγής Σλοβένικής, τοποθετείται ανάμεσα στον Ανατολικό Συμβολισμό, με την ασυμβολική φύση, και τον Δυτικό ικονισμό, ο οποίος η σύνθεσή του είναι καταδικαστική γιατί επιδρά σε μεταμορφωτικό τρόπο στις εικόνες που γίνονται αφηρημένες, ακριβώς όπως στις πιο γνωστές τάσεις των Ευρωπαϊκών Κονταρίνων του 20ού αιώνα. Τα έργα της απελευθερώνουν μια Μεσοκεντρική ευρύτερη περιοχή που τα καθιστά ελκυστικά για ένα μορφωμένο, ευαίσθητο και γνώστη κοινό των αρχών του «μοντερνισμού».
Η έντονη προδιάθεση για αφηρημένες και γεωμετρικές μορφές απορρέει αδιαμφισβήτητα από την αισθητική της, δίνοντάς ζωή στον Αστρατισμό και στο μεγάλο πίνακα του Βασίλι Καντζίσκι, που φανερά την επηρεάζει. Στην περίπτωση της Jana είναι επίσης αλήθεια ότι η πλούτος της ύλης, παραγόμενη ενσωματώνοντας τη ζωγραφική με υλικά διαφόρου φύσης και προέλευσης, και η πληρότητα των χρωματικών πηκτών, συνεχώς επανεφευρεθέντες, μαρτυρούν μια σίγουρη κυριαρχία των μέσων έκφρασης, ικανή να αποδώσει πλαστικότητα και όγκο, προνόμια του δικού μας Κλασικισμού (δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ζωγράφος ζει για πολλά χρόνια κοντά στη γη των μαρμάρων του Μικελάντζελο). Και δεν πρέπει να ψάχνουμε να εξαναγκάσουμε οποιαδήποτε ανάγνωση τύπου ρασιοναλιστικής προσέγγισης. Είναι φανερό ότι τα θέματα αντλούνται από μια συνεχή και αδιάκοπη πηγή που εκρέει με ατέρμονη ροή χωρίς να σταματά ποτέ... η Φαντασία, εδώ ιδιαίτερα ελευθέρας.
Οδηγημένη από το αίσθημα μυστηρίου που είναι η Δημιουργικότητα. Αυτή απλώνεται σε αυτές τις καμβάδες με μια-μια επίθεση λαμπερών χρωμάτων που διανέμονται με φαινομενικά τυχαίο τρόπο σύμφωνα με διατάξεις γεωμετρικά ατελής, όλες με χαρακτήρα φυτικό… σκαλισμένες, γυρίσματα, ακανόνιστες λωρίδες και κυματιστές άκρες, απροσδόκητοι γωνίες… μια «τρομακτική» ύπαρξη εμφανίζει τα δόντια της… αλλά είναι μόνο ένα μπελεντόμετρο!!! Μεταβάσεις ζωγραφικής και τολμηρές πλαστικές διαβαθμίσεις, αυτές της Jana, αλλά πάντα προσαρμοσμένες από πλήρεις και λαμπερές αποχρώσεις που μας υποδεικνύουν μια κοραλλιογενή φύση, έναν υπόγειο βυθό ή ένα πράσινο, ανθισμένο ή μακρινό κάλυμμα.
Ο τίτλος κάθε έργου, επαναλαμβανόμενος και επίμονος στο νόημα του «μη-κοινότοπου», φαίνεται να παραπέμπει στο Kandinsky “Χωρίς Τίτλο”, αλλά το σημαντικότερο είναι το θάρρος να περιπλανηθεί κανείς σ’ αυτό το φανταστικό σύμπαν θαλάσσιων πλασμάτων, του ουρανού και της γης. Τρίγωνα, Δορυφορικά, Δέστρες, Σκακιέρες, Τετράγωνα, Μεταξωτοί, Κοχύλια (ή γαϊτανάκια από ρυθμιστικές ροκαίλες;) και όλα όσα μπορούν λογικά να εξαχθούν από την ανάγνωση αυτών των «Ζωγραφιών» που τώρα έγιναν και «Γλυπτά» μας εισάγουν σε μια Μυστική Κοσμογονία, που μόνο το «Τρίτο Μάτι» του Πνεύματος μπορεί να φωτίσει.
Giulia Sillato

Το 1963 αποφοίτησα από την Ακαδημία της Λουμπλιάνας (Σλοβενία, πρώην Γιουγκοσλαβία)
Το 1965 άρχισα να εκθέτω στην Civica Galleria d'Arte Moderna της Λουμπλιάνας, κερδίζοντας μόνιμη έκθεση στο Μουσείο της Πόλης.
Τα μέσα της δεκαετίας του 1970 με μετακόμισα στην Ιταλία όπου ο Δήμος της Φλωρεντίας μου απένειμε βραβεύσεις σε μια σειρά πολιτιστικών γεγονότων και διαγωνισμών. Ξεκίνησα και τη διδασκαλία Εικαστικών Σπουδών σε Γυμνάσια, μετά την αλλαγή χορδών της ενοποίησης της ιδιότητας από τη Λουμπλιάνα, και ταυτόχρονα μελέτησα την κεραμική τέχνη με ειδικά σεμινάρια.
Αυτές ήταν οι χρονιές των μεγάλων διακοσμητικών κεραμικών πάνελ που έγιναν κατά παραγγελία για τις προσόψεις ενός ακαδημαϊκού πλήθους δημόσιων και ιδιωτικών κτιρίων.

1975 Galleria 14, Φirenze
1975 Εκκλησία της Santa Maria della Quercia - Αίθουσα Κλειστούν
Αούλλα (Μάssa Καράρα)
1976 Παλάτσο ντελ Κόμουνε - Αίθουσα Συμβουλίου, Αούλλα (Μάssa Καράρα)
1979 Arte Fiera, Καράρα
1980 Γύρος Γαλλίας με στάση στο Παρίσι
1996 Galleria Internazionale, Viareggio (Lucca)
1996 Παλάτσο ντελ Κομούν - Αίθουσα Συμβουλίου, Αούλλα
1997 Παλάτσο ντελ Κομούν - Αίθουσα Συμβουλίου, Pontremoli (Massa Carrara)
1997 Galleria Mercadante, Costa Smeralda (Sassari)
1997 Παλάτσο ντελ Κομούν - Αίθουσα Συμβουλίου, Sarzana (La Spezia)
1998 Galleria "Il Navicello": Torre del Lago Puccini (Lucca)
1998 Galleria Internazionale, Viareggio (Lucca)
1998 Ιπποδρόμιο, Montecatini Terme (Pistoia)
1998 Παλάτσο ντελ Κομούν - Χωρίς Κάτοψη TAU, Altopascio (Lucca)
1999 Galleria Mercadante, Costa Smeralda (Sassari)
2000 Αζιένδα Ν Promozione Turistica, Massa
2000 Hotel Principe, Venezia
2000 Παλάτσο ντελ Κομούν - Αίθουσα Συμβουλίου, Montecatini Terme (Pistoia)
2000 Galleria Internazionale, Viareggio (Lucca)
2001 Galleria del Torchio, Roma
2001 Studio d'Arte, Venezia
2001 Studio d'Arte, Bassano del Grappa (Vicenza)

2001 Αζιένδα Προμοzione Τουριστική, Massa
2001 Piccola Galleria, Kranj (Slovenija)
2001 Παλάτσο ντελ Κομούν - Χωρίς TAU, Altopascio (Lucca)
2001 Παλάτσο των Καπιτάνων του Λαού,
Δημοκρατία του Αγίου Μαΐνου
2001 Παλάτσο ντελ Κομούν - Αίθουσα Συμβουλίου, Marina di Massa
2002 Αζιένδα Προμοzione Τουριστική, Massa
2002 Παλάτσο ντελ Κομούν - Αίθουσα Συμβουλίου, Bolsena (Viterbo)
2002 Galleria Mercadante, Levanto (La Spezia)
2003 Καρναβάλι της Βιαρετζιο (Lucca)
2003 Παλάτσο ντελ Κομούν - Αίθουσα Συμβουλίου, Bolsena (Viterbo)

Από το 1999, επαναλαμβανόμενη από επαγγελματίες του κλάδου, ιδιαίτερα τη Giulia Sillato, Ιστορικός της Τέχνης της Σχολής Λονγκιάν, διεξάγω τη δραστηριότητα της έκθεσης ανάμεσα σε Ιστορικές Οικίες πιο φημισμένες στην Ιταλία και γκαλερί Τέχνης επιπέδου εθνικού που μου ζητούν να παρουσιάσω τα Έργα μου σε σημαντικά Οίκους Δημοπρασιών.

1999 Rocca di Giovanni Della Rovere, Senigallia (Ancona)
1999 Παλάτσο Ντουκάλε (Πιάνο του Απαρτμεντό της Γκουλιέλμο Γκονζάγα), Mantova
1999 Fortezza Spagnola, L'Aquila
1999 Villa Carlotti, Caprino Veronese (Verona)
2000 Παλάτσο των Καπιτάνων του Λαού, Ascoli Piceno
2000 Rocca di Caterina Sforza, Forlì
2000 Παλάτσο των Priori, Assisi Perugia)
2000 Αββαείο του San Nilo, Grottaferrata (Ρώμη)
2001 Αρχαίο Κάστρο στη Θάλασσα, Rapallo (Genoa)
2001 Τέσσερις διάσημοι «Κάστρα Ρωμαίοι»
σε Συγχρονία:
Villa Aldobrandini, Frascati (Ρώμη)
Villa Tuscolana, Frascati (Ρώμη)
Villa Falconieri, Frascati (Ρώμη)
Antico Granaaio Borghese, Artena (Ρώμη)
2002 Παλάτσο Pallavicini Rospiglioso στον Κουιρινάλε
(Ρώμη)
2002 Κρύπτη της Βασιλικής της Santa Croce (Φλωρεντία)
2002 Casina Pompeiana à Riva di Chiaia (Νάπολι)