claudio pulli - claudio pulli - Βάζο με καπάκι - κεραμική - Κεραμικό

Βάζο του Claudio Pulli από κεραμική σμάλτωμένη πολυχρωμία και με μεταλλικούς λαμπρούς λεπτομερείς έπαινοι

Ύψος: 16 εκ.

Ο Claudio Pulli γνώρισε την Τέχνη στο οικογενειακό περιβάλλον, καθώς ήταν γιος του γλύπτη και διακοσμητή Giovanni (Λέτσε, 1892 – Σαλαργιούς, Κάλιαρι, 1976). Ο πατέρας μορφώθηκε στη Λέτσε, πόλη καταγωγής της οικογένειας, εργαζόμενος στο εργαστήριο του γλύπτη Luigi Guacci. Μετά από μια ανάθεση, ο Giovanni το 1929 ήρθε στη Σασάρι και μετακόμισε εκεί με την οικογένεια: τότε είχε τρία παιδιά. Ο Giovanni Pulli άνοιξε το ίδιο έτος το δικό του εργαστήριο τέχνης στην πόλη, επί της Corso Vittorio Emanuele αρ. 89, και για εννέα χρόνια είχε την υποχρέωση να διδάσκει κεραμική στο Ινστιτούτο Τέχνης της Σασάρι. Ο Claudio φοίτησε στο Ινστιτούτο Τέχνης της Σασάρι και είχε δασκάλους δασκάλους όπως οι Stanis Dessy Filippo Figari και Eugenio Tavolara. Οι ικανότητες του νεαρού Claudio, ήδη καλά διαμορφωμένες από την “οικογενειακή” μαθητεία που μπόρεσε να κάνει στο εργαστήριο του πατέρα, κατευθύνθηκαν από τα μαθήματα των δασκάλων του στο Ινστιτούτο Τέχνης (ήταν ικανός στη γλυπτική και στη ζωγραφική). Ο Pulli προσελκύστηκε από τον Tavolara, ο οποίος τον προσκάλεσε να τελειοποιηθεί περαιτέρω, κοιτάζοντας προς το ιταλικό τοπίο. Έτσι, μετά από το δίπλωμα Maestr d'Arte στη Σασάρι, ο Claudio Pulli πήγε στη Φάεντσα, μεγάλο κέντρο της ιταλικής κεραμικής, και απέκτησε εξειδίκευση: η μεγάλη του αγάπη ήταν ο πηλός, καθώς τον διέκρινε η ικανότητα να τον πλάθει και να τον διακοσμεί. Το 1955 παντρεύτηκε τη Graziella Doro, αγάπη μιας ζωής που γέννησε τον Giovanni (1956) και τον Roberto (1961), οι οποίοι συνόδευαν τα έργα του Claudio και εξακολουθούν μέχρι σήμερα να μεταδίδουν τα μυστικά αυτής της αρχαίας τέχνης.

Από τους δασκάλους της Φάεντσα ο Pulli έμαθε τις διάφορες τεχνικές κεραμικής (όπως η επικάλυψη με μόλυβδο, το γυάλισμα με στάντηφρο, η επενύκηση, το engobbio) και πραγματοποίησε πολλές πειραματικές προσπάθειες, περιπετειώδης και ανυπόμονος να επιτύχει νέα εφέ της ύλης για να τα αξιοποιήσει καλλιτεχνικά. Αυστραλιανικά, και εσωστρεφής χαρακτήρας, ο Pulli ήταν ένας άνθρωπος και ένας πρακτικός καλλιτέχνης, άμεσος, αλλά απομονωμένος: αγάπησε πολύ τη δουλειά του, η κουλτούρα της πράξης ήταν δική του. Στην καλλιτεχνική του καριέρα συμμετείχε σε πολλές εκθέσεις, κέρδισε σημαντικά βραβεία και έλαβε πολυάριθμες διακρίσεις στην Ιταλία και στο εξωτερικό. Μεταξύ των εκθέσεων αξίζει να θυμηθεί κανείς τη «Sassari in Bottiglia», που γεννήθηκε από μια ιδέα του σασσαρικού διακοσμητή Settimio Sassu (Sassari, 1918 – β’ ήμισυ του 20ού αιώνα) και αποτελούνταν από γυάλινα μπουκάλια διάφορων μορφών, πάνω στα οποία διαμορφώθηκαν οι καρικατούρες σημαντικών προσωπικοτήτων του κόσμου της κουλτούρας, της ψυχαγωγίας και της πολιτικής της Sassari μετά τον πόλεμο: το σώμα του προσώπου ήταν το γυάλινο περιέχομενο, ενώ τα κεφάλια διαμορφώθηκαν από τον Sassu, τον Pulli και τον τότε νεαρό Gian Carlo Marchisio, συνεργάτης.

Σημαντικές εκθέσεις για τον Pulli ήταν η περίπτωση 1970 της Έκθεσης της Σαρδηνίας που διεξήχθη στην Καλιάρρι και μια ατομική έκθεση που οργάνωσε αρκετά χρόνια αργότερα στο Τόκιο. Είχε επίσης δυνατότητα έκθεσης στο Faenza με μια ατομική έκθεση στο Μουσείο Κοινοτικού Κεραμεικής. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 άνοιξε το κεραμικό εργαστήρι του στο Σελαργιούς, κοντά στην Κάλιαρι, όπου για δεκαετίες παρήγαγε τις σειρές και τα μοναδικά του κομμάτια, εμπνευσμένα από τη Σαρδηνία και τα αρχαϊκά της βιοτεχνικά, αλλά και δημιουργώντας εκλεπτυσμένα σύγχρονα αντικείμενα design. Ευαίσθητος σαν άνθρωπος, εσωστρεφής και λάτρης της ηρεμίας, φιλοτέχνησε επίσης και έργα θρησκευτικής τέχνης: σε αρκετές εκκλησίες της επαρχίας της Κάλιαρι μπορούν να θαυμάσουν κανείς τις σταθμούς της Via Crucis, ή τους πίνακές του ή τις αγάλματά του.