Liederen geschreven door Petronella Moens (1762 - 1843), blind geworden op vijfjarige leeftijd, schreef zij tientallen gedichten en boeken, waaronder het bovenstaande werk. Geschreven in 1792, nadat Moens opnieuw kennismaakte met Bernardus Bosch, de man die haar als beginnend dichteres een prijs had toegekend. Het lijkt een ontmoeting tussen gelijkgestemde geesten. Dominee, dichter en politicus Bosch, die als felle anti-orangist niet langer welkom is in Amsterdam, is terechtgekomen in Bergen op Zoom en heeft daar een genootschap opgericht voor het algemeen welzijn. Bosch, die veel ouder is dan Petronella, schrijft al jaren politieke commentaren. Petronella en haar zus Baukje raken onder de invloed van de radicale Bosch en trekken bij hem in, tot ongenoegen van hun vader. ernardus Bosch is weduwnaar, hertrouwd en vader van twee kinderen. In Liederen voor het vaderland (1792) werken Bosch en Petronella samen en schrijven zij poëzie met een patriottische boodschap: patriotten leven vrij. In 1798 blijkt de blinde Petronella Moens de eerste vrouwelijke opiniemaker van Nederland te zijn. Zij richt haar eigen tijdschrift op, waarin zij met uitgesproken patriottisme commentaar levert op de revolutionaire gebeurtenissen van haar tijd. Later raakt Petronella in de ban van de idealen van de Franse Revolutie en publiceert zij pleidooien voor democratie, gelijkheid, de scheiding van kerk en staat en onderwijs voor meisjes, in uiteenlopende literaire vormen. Harde kartonnen kaft met groene rug en titelschildje. Katern F mist grotendeels, missende pagina's: 83/84, 87/88, 89/90, 91/92, 93/94, 95/96. Pagina 85/86 ligt los. De rest is compleet. Dus 200 van de 206 pagina's. Octavo editie. Zeer decoratieve titelpagina met weelderige dame in een bos onder een boom met hond. Door S.W. Erans.