Maestro Caravaggesco (XVII) - San Simone

Άγιος Σίμων ο Απόστολος
Αποδίδεται στον Pietro Vermiglio (δραστήριο μεταξύ Ρώμης και κεντρικής Ιταλίας)
Πρώτος 17ος αιώνας (περ. 1605–1625)
Ελαιογραφία σε καμβά
38 × 47 εκ.

Η φιγούρα του Αγίου Σίμωνα Αποστόλου, ορατή από το σύμβολο της λεπίδας/αυτής της έσras, απεικονίζεται από το ήμισυ του σώματος, σε στιγμή έντονης πνευματικής συγκέντρωσης. Το βλέμμα υψωμένο, φορτωμένο με εσωτερική ένταση, και η κοντινή σύνθεση τοποθετούν το έργο σε μια φιγούρα-κουλτούρα πλήρως καβαγκεία, προσεκτική στην ψυχική απόδοση του subject και την ανθρώπινη αλήθεια του προσώπου.

Η χρήση του σκούρου φόντου, το διάφανο φως που σμιλεύει τους όγκους του προσώπου και των χεριών, και η κατασκευή των ανθρωπίνων αποχρώσεων με ζεστές στρώσεις και κτυπήματα φωτός επικεντρωμένα στα μάτια και στα βλέφαρα, βρίσκουν πειστικά αντίκρισματα στη γλώσσα του Pietro Vermiglio, ειδικά στα devotional έργα μικρού και μέσου μεγέθους του. Η απόδοση της γενειάδας με μάζες συμπαγείς, η απ absence of descriptive embellishments και η συνολική αυστηρότητα του σχεδιασμού παραπέμπει σε έναν στοχαστικό νατουραλισμό, επικαιροποιημένο με τα καβαγκεσιακά πρότυπα αλλά χωρίς θεατρικότητα.

Το δεξί χέρι, στιβαρό και αποφασισμένο με διαδοχές φωτός και σκιάς, και η συγκεκριμένη απόδοση του αγιασμού της συμβόλου του μαρτυρίου ενισχύουν την απόδοση ενός ζωγράφου με σιδερένια εκπαίδευση καβαγκετσί, ενεργού στα πρώτα δύο-τρία δεκαετίες του 17ου αιώνα και ευαίσθητου σε μια ευλαβική αυστηρή ζωγραφική, όπως αυτή τεκμηριώνεται για τον Vermiglio.

Το έργο παρουσιάζει ένα βερνίκι που έχει οξειδωθεί σημαντικά και σήμερα μειώνει την αναγνωσιμότητα των αρχικών αντιθέσεων· ένας προσεκτικός καθαρισμός θα επέτρεπε την πλήρη ανάκτηση της φωτεινής ποιότητας και του χρωματικού βάθους ολόκληρου του συνόλου.

Το έργο φέρει μερικό ρετούλε και επανελαίωση, οξειδωμένο βερνίκι, παλιές συντηρήσεις.