Jonathan Swift - Gulliver's Travels - 1890

«Τα Ταξίδια του Γκιούλιβερ» του Τζον Σουίφτ - George Routledge, Λονδίνο - περί το 1890 νέα επιμέλεια - διαστάσεις 18εκ x 15εκ - κατάσταση: πολύ καλή, σε διακοσμητικό εξώφυλλο, όνομα στο ffep, όλες οι πολύχρωμες πλάκες και οι ασπρόμαυρες εικονογραφήσεις υπάρχουν. Ασυνήθιστο δέσιμο.

Τα Ταξίδια του Γκιούλιβερ, αρχικά με τίτλο Travels into Several Remote Nations of the World. In Four Parts. By Lemuel Gulliver, First a Surgeon, and then a Captain of Several Ships, είναι ένα σατυρικό μυθιστόρημα πεζού λόγου του αγγλοϊρλανδού συγγραφέα και κληρικού Τζον Σουίφτ (1726). Το μυθιστόρημα σατιρίζει τη φύση του ανθρώπου και το φανταστικό υποείδος της «ιστορίας των ταξιδιωτών». Το Gulliver's Travels αποτελεί ένα από τα πιο διάσημα κλασικά έργα τόσο της αγγλικής όσο και της παγκόσμιας λογοτεχνίας, και καθιέρωσε τη φανταστική οικόσημο του νησιού Λιλιπούτ. Ο ποιητής Τζων Γει είπε για το έργο ότι «διαβάζεται παγκοσμίως, από το υπουργικό συμβούλιο μέχρι το νηπιαγωγείο».
Ενώ το μυθιστόρημα κατατάσσεται συνήθως στη «儿童文学» (λογοτεχνία για παιδιά) το Σουίφτ το είχε γράψει αρχικά ως πολιτικό σατιρικό έργο. Το βιβλίο έχει μετατραπεί σε θεατρικές παραστάσεις, ταινίες, τηλεόραση και ραδιόφωνο κατά τους αιώνες.

Η ιστορία αφορά τον Lemuel Gulliver, έναν περιπετειώδη Άγγλο που ταξιδεύει σε μια σειρά από παράξενα και μακριά έθνη, καθένα κατοικημένο από ασυνήθιστα όντα που αντικατοπτρίζουν διαφορετικές όψεις της ανθρώπινης φύσης και κοινωνίας. Στη Λιλιπούτ, συναντά μικροσκοπικούς ανθρώπους εμπλέκονται σε μικροπολιτικά διαφορές· στη Μπροντμπινγκνάγκ, είναι ένας μικρός άνθρωπος ανάμεσα σε γίγαντες που κρίνουν ευρωπαϊκά έθιμα· στη Λαπούτα, συναντά ανεκπλήρωτους διανοούμενους αποκομισμένους από την πραγματικότητα· και στη γη των Χουγιούνμς, βρίσκει ορθολογικά άλογα που ζουν ήσυχα μαζί με σατανικά ανθρώπινα όμοια πλάσματα που ονομάζονται Γιάχους. Μέσω αυτών των ταξιδιών, το μυθιστόρημα σατιρίζει τα ελαττώματα διαφόρων πολιτισμών.

Δεν είναι σαφές πότε ακριβώς άρχισε ο Σουίφτ να γράφει το μυθιστόρημα, αλλά θεωρείται ότι επρόκειτο για μια απόπειρα σατιρισμού των δημοφιλών λογοτεχνικών ειδών. Μέσα στα μέσα του 1725, το βιβλίο είχε ολοκληρωθεί και, καθώς πρόκειται για πολιτική σατιρική εργασία, είναι πολύ πιθανό ο Σουίφτ να είχε αντιγραφή το χειρόγραφο από έναν άλλο συγγραφέα έτσι ώστε η γραφή του να μή μπορέσει να χρησιμοποιηθεί ως απόδειξη σε τυχόν νομική υπόθεση. Το μυθιστόρημα περιλαμβάνει επίσης πολυάριθμες συνθετικές λέξεις, που αποκαλούνται γλώσσα Λιλιπούτια, οι οποίες κριτικοί λένε ότι μπορεί να έχουν εμπνευστεί από τα εβραϊκά. Κατά την έκδοση, το βιβλίο γνώρισε άμεση επιτυχία, και ο Σουίφτ υποστήριξε ότι έγραψε τα «Ταξίδια του Γκιούλιβερ» «για να αποπειραθεί τον κόσμο περισσότερο παρά να τον διασκεδάσει». Αρχικές δημόσιες γνώμες ήταν εξαιρετικά θετικές, με τους περισσότερους αναγνώστες να επαινούν τη ευφυή σάτιρα, τις ρεαλιστικές απεικονίσεις ταξιδιού σε μακριά εδάφη και τους πολιτικούς κινδύνους που συχνά αντιμετωπίζουν οι ταξιδιώτες ως επισκέπτες. Ωστόσο, ορισμένοι κριτικοί κατηγόρησαν τον Σουίφτ για υπερβολική μισανθρωπία. Ο αγγλο-ιρλανδός μυθιστοριογράφος Ουίλιαμ Θάκερει (William Thackeray), ιδιαίτερα, περιέγραψε το έργο ως «βλάσφημο», λέγοντας ότι ήταν υπερβολικά σκληρό στην απεικόνιση των ανθρώπινων κοινωνιών.

Τα Ταξίδια του Γκιούλιβερ παραμένουν δημοφιλή στη σύγχρονη εποχή λόγω της διορατικής κοινωνικής κριτικής και των θεμάτων τους. Η σατιρά του μυθιστορήματος, ιδιαίτερα η λεπτομερής κριτική της ανθρώπινης φύσης, των κοινωνικών ελαττωμάτων και κανόνων, και των προσωπικών σχέσεων, εξακολουθεί να μελετάται στους λογοτεχνικούς κύκλους. Από την εποχή του, ο Σουίφτ έχει εμφανιστεί ως ο πλέον ευρέως αναγνωρισμένος και μεταφρασμένος Ιρλανδός συγγραφέας, και τα Gulliver's Travels διατήρησαν τη θέση τους ως το πιο εκτυπωμένο βιβλίο από Ιρλανδό writer στα βιβλιοπωλεία και βιβλιοθήκες παγκοσμίως.