Αρχαία Ρωμαϊκή Χρυσός Earrings, με γυαλί

Προσοχή: λόγω τελωνειακών κανονισμών μπορούμε να αποστείλουμε μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε έγκυρη διεύθυνση αποστολής στην ΕΕ προτού προβείτε σε δημοπράτηση.

Ταίριαζε ζευγάρι χρυσών σκουλαρικιών ρόμβου ρωμαϊκής εποχής, που φιλοξενεί έναν βρόχο από τον οποίο απέχει ένα χρυσό φυλαχτό με γυάλινο μπλε κόκκινο στοιχείο. Ο βρόχος διακοσμείται με πράσινο γυαλί, τοποθετημένος σε τετράγωνη χρυσή κυψέλη. Τα άκρα του βρόχου είναι στριμμένα για να παραμένουν κλειστά τα σκουλαρίκια.

-> Χρυσά σκουλαρίκια αυτού του τύπου φορούνταν ευρέως στην ρωμαϊκή περίοδο. Η χρήση χρωματιστών λίθων ή γυαλιού σε συνδυασμό με το χρυσό αντικατοπτρίζει τόσο αισθητική προτίμηση όσο και πρόσβαση σε μακρινά εμπορικά δίκτυα. Ο λαπις λαζούλι (lapis lazuli) είχε μεγάλη εκτιμητή αξία και προερχόταν από περιοχές όπως ο Αφγανιστάν, ενώ τα πράσινα λίθη (σβεστόστοι ή γυάλιτες απομιμήσεις) ήταν δημοφιλή στα ρωμαϊκά κοσμήματα. Τέτοια σκουλαρίκια θα φορούνταν ως δείκτες κοινωνικής θέσης και προσωπικής περιποίησης, συνδυάζοντας τεχνική κατασκευή με ζωηρή αντίθεση χρωμάτων.

Μήκος: περίπου 26 - 27,5 mm

Κατάσταση: καλή σταθερή κατάσταση, ολόκληρα. Σήματα χρήσης συμβατά με ηλικία και χρήση. Δείτε τις εικόνες.
Το γυαλί και ο χρυσός προέρχονται από την ρωμαϊκή περίοδο, δεν χρησιμοποιήθηκαν σύγχρονα υλικά.

-> Τα σκουλαρίκια είναι σε υπέροχη κατάσταση και τέλεια για επίδειξη. Για σύγχρονη χρήση παρακαλούμε συμβουλευτείτε έναν επαγγελματία κοσμηματοπώς για την προσθήκη βρόχου ή καρφού.

Πιστοποιητικό γνησιότητας: διαθέσιμο κατόπιν αιτήματος (pdf).

Ιστορικό υπόβαθρο:
Το γυαλί υπάρχει σε φυσικές μορφές από προϊστορικούς χρόνους. Ωστόσο, οι άνθρωποι άρχισαν να παράγουν γυαλί γύρω στα 4.000 χρόνια πριν στη Μεσοποταμία, όταν οι τεχνίτες ανακάλυψαν πώς να συνδυάζουν άμμο, σόδα και ασβέστη.

Για αιώνες, το γυαλί παρέμενε ένα πολυτελές υλικό που προοριζόταν για τις ανώτερες τάξεις. Σε ολόκληρο τον Μεσογειακό κόσμο, οι γυαλίστές ανέπτυξαν τεχνικές όπως χύτευση, φορμαρίωση πυρήνα και ψηφιδωτό γυαλί, ενώ πειραματίζονταν με χρώματα χρησιμοποιώντας μεταλλικές οξείες περιεκτικότητας όπως ο Κοβάλτιος και ο Χαλκός.

Οι Ρωμαϊκοί υιοθέτησαν την παρασκευή γυαλιού μετά την κατάκτηση της Αιγύπτου τον 1ο αιώνα π.Χ. Κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ., η εφεύρεση του γυαλιού φυσητού προκάλεσε επανάσταση στην παραγωγή, επιτρέποντας μεγαλύτερη κλίμακα παραγωγής. Προσθέτοντας διοξείδιο του μαγνησίου, οι ρωμαϊκοί γυαλοποιοί κατάφεραν να παράγουν άχρωμο ή «αqua» γυαλί.

Το ρωμαϊκό γυαλί έγινε εξαιρετικά δημοφιλές και χρησιμοποιήθηκε ευρέως για χάντρες, σκεύη, ψηφιδωτά πλακίδια και υαλοπίνακες. Εμπότιζε σε όλη την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και πέραν αυτής, φτάνοντας σε περιοχές όπως η Κεντρική Αφρική, η Σκανδιναβία και, μέσω της Οδού του Μεταξιού, μέχρι την Κίνα.

Υλικό:
Αυτό το αντικείμενο έχει εξεταστεί προσεκτικά για τα υλικά και τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας του.

Η εργαστηριακή ανάλυση (π.χ. XRF) δεν διεξάγεται συνήθως σε ιδιωτικές συλλογές, και η καταστροφική δοκιμή αποφεύγεται καθώς προκαλεί μόνιμη ζημιά σε αρχαιολογικό υλικό.

Πριν από τον σύγχρονο έλεγχο σφραγίδων, οι κράματα χρυσού και αργύρου διαφέρουν ανάλογα με το τοπικό απόθεμα, πρακτικές ανάκυκλωσης και οικονομικές συνθήκες.