Πλακάκι - 17ος αιώνας - Τρανσυλβανός

Αυτές οι τετράγωνες πλακίτσες με γεωμετρικές διακοπές είναι πολύ χαρακτηριστικές της Τρανσυλβανίας, ειδικά της Σαξονικής ζώνης. Αντιπροσωπεύουν μια μετάβαση από τα διακοσμητικά γοτθικά στυλ προς την Αναγέννηση.
​Υλικό: Η κοκκινωπή-πορτοκαλί αργιλώδης γη είναι τυπική για την τοπική ιλύωση αργιλώδης γη που βρίσκεται σε όλο το προμηχανικό βουνίσιο περίβολό της Ρουμανίας.
​Χρονολόγηση: Με βάση την απλότητα του ανάγλυφου και τη γεωμετρική διάταξη, πιθανόν χρονολογούνται στα τέλη του 17ου ή αρχές του 18ου αιώνα.
Γεωμετρικο-φυλλικά υβριδικά μοτίβα ως
- ​X Frame (Σταυρός του Αγίου Ανδρέα): Το πρόσωπο χωρίζεται από ένα ανυψωμένο «X», δημιουργώντας τέσσερις τρίγωνα θαλάμους. Ήταν ένα πολύ δημοφιλές δομικό σχέδιο τον 16ο και 17ο αιώνα διότι επέτρεπε συμμετρικά σχέδια.
- Το «Δέντρο της Ζωής» / Στυλιζαρισμένα Λεμβρίου: Στον καθέναν από τα τέσσερα τρίγωνα υπάρχει ένα στυλιζαρισμένο φυτό ή άνθος (πιθανώς κρίνο ή μια απλοποιημένη «Δέντρο της Ζωής»). Είναι ένα κλασικό πανταχού παρόν μοτίβο που φαίνεται καλά όταν τοποθετούνταν πολλαπλές πλακίτσες δίπλα-δίπλα.
- ​Σκληρή Περιμετρία (Toothed Border): Μοιράζεται την ίδια κοφτερή ή «δόντι λύκου» (colți de lup) περιμετρία με την προηγούμενη πλακίτσα, υποδηλώνοντας ότι μπορεί να είναι από την ίδια περιοχή ή ακόμα και από το ίδιο εργαστήριο.
Το Πλάι της Πλάκας (Το Cupa)
​Η τελευταία εικόνα είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα για τους ιστορικούς:
​ Μαύριέδα και Πυριτικό: Ο σκούρος, μαύρισμένος εσωτερικά δείχνει ότι αυτή η πλάκα ήταν ακάλυπτη απέναντι στις θερμαντικές πηγές για δεκάδες (ή αιώνες).
​ Χάραγμα Δακτύλων: Οι κυκλικές εξοχές μοιάζουν με δακτυλικά αποτυπώματα από τον κεραμουργό που πίεσε το υγρό πηλό στο καλούπι.
​ Δομή: Αυτές οι πλάκες δεν ήταν επίπεδες· είχαν κουτιά. Το «κουτί» (η cupa) στην πίσω μεριά βοήθησε στη δημιουργία μιας αεροπορικής τρύπας που διατήρησε και ακτινοβόλησε τη θερμότητα πολύ μετά την εξάντληση της φωτιάς στη σόμπα.