Manuel Doblas Pinto (1957) - La partida de cartas






Πτυχιούχος Γαλλίδα πλειοδότρια, εργάστηκε στο τμήμα εκτιμήσεων της Sotheby’s Παρίσι.
| 3 € | ||
|---|---|---|
| 2 € | ||
| 1 € |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 131192 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
La partida de cartas είναι ένα έργο ζωγραφικής σε λάδι του Manuel Doblas Pinto (Ισπανία, 1957), χρονολογημένο 1980–1990, με ύψος 81 cm και πλάτος 65 cm, χειρόγραφα υπογεγραμμένο, αρχική έκδοση και σε καλή κατάσταση.
Περιγραφή από τον πωλητή
Υ podpisμερομένος από τον καλλιτέχνη στο κάτω μέρος
Παρουσιάζεται χωρίς κορνίζα το έργο
Καλό状態 διατήρησης του έργου
Διαστάσεις του έργου: 81 εκ. ύψος x 65 εκ. πλάτος
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ
Manuel Doblas, γεννημένος στο Humilladero (Μάλαγα) το 1957, αλλά μορφωμένος από νεαρή ηλικία στην Καταλονία και με μια βαθιά ριζωμένη νοοτροπία ανάμεσά μας, έχει αρκετά χρόνια ως ζωγράφος. Ακολουθώντας το δρόμο των ομαδικών εκθέσεων από το 1981 και πραγματοποίησε την πρώτη ατομική του έκθεση το 1992, ακριβώς σε αυτήν την ίδια Αίθουσα Rusiñol όπου σήμερα τον συναντούμε και πάλι. Έχει κερδίσει πολλά βραβεία σε ποικίλους τόπους και δεν του έχει λείψει η συμμετοχή –ακόμη το κάνει– σε διαγωνισμούς γρήγορης ζωγραφικής σε όλη τη χώρα. Αυτό που για άλλους μπορεί να αποτελεί εμπόδιο, επειδή μετά τη βοήθεια στην απόκτηση ευχέρειας και την εύρεση δικών του φορμάulas που ορίζουν το στυλ συχνά οδηγεί σε επαναλαμβανόμενους τρόπους, στην περίπτωσή του έχει αποτελέσει ένα ιδιαίτερα χρήσιμο σύστημα για να βρει τον εαυτό του και να μπορεί να πει με επάρκεια το τι επιθυμεί.
Μόνο αυτοί που φοβούνται να εξηγήσουν πιστεύουν ότι σύντομα θα βρουν τον εαυτό τους. Και αυτοί που πάντοτε σκέφτονται –αυτό ισχύει για τον Manuel Doblas– ποτέ δεν παύουν να αισθάνονται f την αγωνία να προχωρούν. Γι' αυτό ο ζωγράφος, όπως βλέπουμε τώρα τι μόλις έκανε, αναζητά υψηλούς χώρους καθώς αποτυπώνει την κάθετη των ουρανοξύστηδων και περιγράφει σταθμούς τρένων εγκαταλειμμένους, γιατί τον ενδιαφέρει τίποτα ο χρόνος αναμονής, αλλά επιδιώκει εξόδους προς έναν ορίζοντα που σηματοδοτούν οι σιδηροδρομικοί δρόμοι που, αφού ξεπεράσουν τους διασταυρωμένες, παραμένουν σταθεροί γιατί εξυπηρετούν την εσωτερική κίνηση των ανθρώπων.
Ο Manuel Doblas έχει αλλάξει τον τρόπο που εκφράζεται και το έχει κάνει προς το καλύτερο. Δωρισμένος στην πλαστική έκφραση και με κυριαρχία της τεχνικής, δεν σταματά αλλά προχωρά.
Υ podpisμερομένος από τον καλλιτέχνη στο κάτω μέρος
Παρουσιάζεται χωρίς κορνίζα το έργο
Καλό状態 διατήρησης του έργου
Διαστάσεις του έργου: 81 εκ. ύψος x 65 εκ. πλάτος
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ
Manuel Doblas, γεννημένος στο Humilladero (Μάλαγα) το 1957, αλλά μορφωμένος από νεαρή ηλικία στην Καταλονία και με μια βαθιά ριζωμένη νοοτροπία ανάμεσά μας, έχει αρκετά χρόνια ως ζωγράφος. Ακολουθώντας το δρόμο των ομαδικών εκθέσεων από το 1981 και πραγματοποίησε την πρώτη ατομική του έκθεση το 1992, ακριβώς σε αυτήν την ίδια Αίθουσα Rusiñol όπου σήμερα τον συναντούμε και πάλι. Έχει κερδίσει πολλά βραβεία σε ποικίλους τόπους και δεν του έχει λείψει η συμμετοχή –ακόμη το κάνει– σε διαγωνισμούς γρήγορης ζωγραφικής σε όλη τη χώρα. Αυτό που για άλλους μπορεί να αποτελεί εμπόδιο, επειδή μετά τη βοήθεια στην απόκτηση ευχέρειας και την εύρεση δικών του φορμάulas που ορίζουν το στυλ συχνά οδηγεί σε επαναλαμβανόμενους τρόπους, στην περίπτωσή του έχει αποτελέσει ένα ιδιαίτερα χρήσιμο σύστημα για να βρει τον εαυτό του και να μπορεί να πει με επάρκεια το τι επιθυμεί.
Μόνο αυτοί που φοβούνται να εξηγήσουν πιστεύουν ότι σύντομα θα βρουν τον εαυτό τους. Και αυτοί που πάντοτε σκέφτονται –αυτό ισχύει για τον Manuel Doblas– ποτέ δεν παύουν να αισθάνονται f την αγωνία να προχωρούν. Γι' αυτό ο ζωγράφος, όπως βλέπουμε τώρα τι μόλις έκανε, αναζητά υψηλούς χώρους καθώς αποτυπώνει την κάθετη των ουρανοξύστηδων και περιγράφει σταθμούς τρένων εγκαταλειμμένους, γιατί τον ενδιαφέρει τίποτα ο χρόνος αναμονής, αλλά επιδιώκει εξόδους προς έναν ορίζοντα που σηματοδοτούν οι σιδηροδρομικοί δρόμοι που, αφού ξεπεράσουν τους διασταυρωμένες, παραμένουν σταθεροί γιατί εξυπηρετούν την εσωτερική κίνηση των ανθρώπων.
Ο Manuel Doblas έχει αλλάξει τον τρόπο που εκφράζεται και το έχει κάνει προς το καλύτερο. Δωρισμένος στην πλαστική έκφραση και με κυριαρχία της τεχνικής, δεν σταματά αλλά προχωρά.
