Max Le Verrier - Χαρτοκόπτης - Coupe-papier "Assyrien" - Μπρούντζος

Max Le Verrier - Ξύστρα γραφείου «Assyrien» - Χαλκός επίχρυσος - Αναφορά 744 - Art Déco

Αυθεντική ξύστρα γραφείου με τον τίτλο «Assyrien», μια συναρπαστική δημιουργία του Max Le Verrier. Αυτό το μοντέλο, καταχωρημένο με τη φράση αναφορά 744 στο ιστορικό «Catalogue Rouge» του καλλιτέχνη, αποτελεί κομμάτι-ομβρέλα του στυλ Art Déco που αντλεί τις ρίζες του από την Αρχαιότητα. Η λεπτότητα του μανικιού του, σκαλισμένο ανάγλυφα, το καθιστά ένα γραφείο με λειτουργικότητα και βαθιά διακοσμητική αξία.

Ο Max Le Verrier υπήρξε παθιασμένος με την αρχαιολογία, ενσωματώνοντας τακτικά σχέδια από μεγάλες πολιτείες και κόσμους που έχουν χαθεί στις δημιουργίες του.

Αυτός ο σχεδιασμός θυμίζει τις μαρμάρινες ταινίες (frises) των παλατιών των Ασσυρίων, μετασχηματισμένες από τον καλλιτέχνη σε ένα εκλεπτυσμένο αξεσουάρ γραφείου, μαρτυρόνοντας τον ενθουσιασμό της δεκαετίας του 1930 για τον ανατολισμό.

Αυτό το αντίτυπο έχει κατασκευαστεί σε χάλκινο επίχρυσο. Διατηρεί την κομψή του όψη, χαρακτηριστική των υψηλής ποιότητας καναλιών της οίκου Le Verrier.

Το αντικείμενο βρίσκεται σε καλή συνολική κατάσταση, με ωραία πατίνα από παλιά χρόνια. Όπως συχνά συμβαίνει με τις ξύστρες γραφείου αυτής της εποχής, παρουσιάζει ενδείξεις φυσικής φθοράς καθώς και ήπιες παραμορφώσεις της λεπίδας, που μαρτυρούν την ιστορία και τη χρήση που είχε στο παρελθόν. Αυτές οι λεπτομέρειες δεν αφαιρούν τίποτα από τη γοητεία του οπτικού χαρακτήρα ούτε από τη συλλεκτική αξία του αντικειμένου.

Χαλκός επίχρυσος.

Μοντέλο: Assyrien (Αναφορά 744).

Μήκος: 20,5 εκ.
Πλάτος: 2,5 εκ.
Βάρος: 67 γ.

Οι φωτογραφίες αποτελούν μέρος της περιγραφής.

Louis Octave Maxime Le Verrier γεννήθηκε στην Neuilly-sur-Seine, από μητέρα Βέλγηρή και πατέρα Παριζιάνη, χρυσοχόος-κοσμητοποιος. Υπηρέτησε στον γαλλικό στρατό κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο πριν σπουδάσει στην École des Beaux-Arts της Γενεύης, όπου συνάντησε τους καλλιτέχνες και συναδέλφους Pierre Le Faguays και Marcel Bouraine· τρεις αυτοί οι καλλιτέχνες έγιναν φίλοι για ζωή. Το 1919 ο Max Le Verrier άνοιξε το δικό του χυτήριο, παράγει γλυπτά και διακοσμητικά αντικείμενα, λάμπες, αράχνες βιβλίων και μασκότ αυτοκινήτων.

Οδηγούμενος από την αγάπη του για τα ζώα, στα ζωολογικούς κήπους και τα τσίρκα, φιλοτέχνησε τη δεύτερη γλυπτική του, το διάσημο πελέκανιο σε στυλ χαρακτηριστικό της δεκαετίας του 1925. Υπογράφει το έργο με το ψευδώνυμο Artus. Κατά τη διάρκειας αυτής της περιόδου ο Le Verrier δημιούργησε πολλά μοντέλα ζώων, όπως πάνθηρες σαν τα Baghera, Ouganda και Jungle, ένα επιβλητικό λιοντάι, στειά-φλαμίν, σκίουρους και άλογα, τα περισσότερα εξ ολοκλήρου σε μέταλλο τέχνης, κατά προτίμηση χαλκό επίχρυσο.

Εμπρός από τα κλουβιά του Jardin des Plantes ο Max Le Verrier δημιούργησε το παράξενo πλάσμα με μαϊμού και ομπρέλα, ένα τριών ετών χιμπατζής με όμορφη ονομασία Boubou. Μια μεγάλη φιλία γεννήθηκε ανάμεσα στη μαϊμού και τον καλλιτέχνη.

Ο Boubou, που κρατήθηκε από τον φρουρό του ζωολογικού κήπου εξω από το κλουβί, δέχτηκε να σταθεί στην πόζα αν ανταλλάξει μπανάνες. Άλλωστε κάθε πρωί γυρνούσε προς την είσοδο περιμένοντας αυτόν που θα τον αθανατίσει.

Το γλυπτό Pluie τιμήθηκε με βράβευση στο Salon des Humoristes το 1927.

Το εργαστήριο Le Verrier δούλεψε για τους ακόλουθους γλύπτες:
Pierre Le Faguays (ψευδώνυμο Fayral), Marcel Bouraine (ψευδώνυμο Derenne & Briand), Raymonde Guerbe, Jules Masson, Charles, Janle, Denis, De Marco και Garcia. Τα κομμάτια πωλούνταν στο εργαστήριο του 100 rue du Théâtre στο Παρίσι.

Ο Max Le Verrier ήταν Καταξιωμένο Μέλος του Συλλόγου Διακοσμητικών Καλλιτεχνών και εξέθετε τακτικά. Διαθέτει μικρό περίπτερο στην Έκθεση Διακοσμητικών και Βιομηχανικών Τεχνών του Παρισιού το 1925 στο Μεγάλο Παλάτι, όπου το περίπτερό του έλαβε χρυσό μετάλλιο. Το περίπτερο στην Διεθνή Έκθεση Παρισιού το 1937 έλαβε τιμητικό μετάλλιο.

Το 1928 ο Le Verrier γλύπτει από ζωντανό μοντέλο τη φημισμένη λάμπα Clarté, που απεικονίζει μια γυμνή γυναίκα στα δάχτυλα των ποδιών, έναν φως-τόνο σφαίρα στα χέρια ανοιχτά, μη-κεντρικό κομμάτι συλλογής. Αποδεικνύεται ότι χρειαζόταν 3 διαφορετικά μοντέλα: ένα για το κεφάλι, ένα για το στήθος και ένα για τα πόδια. Για αυτήν την τελευταία μεριά, ζήτησε από μια χορεύτρια μπάλων της Joséphine Baker να ποζάρει. Αυτό το μοντέλο υπάρχει σε 4 μεγέθη: Lueur Lumineuse, Lumina, Clarté, Clarté μέγεθος κανονικό.

Η πλειονότητα των φιγούρων του Le Verrier είναι νεαρές κοπέλες με ιδεατικά αθλητικά χαρακτηριστικά αντίστοιχα.

Η λάμπα Clarté παρουσιάστηκε στην έκθεση Lumières στο Centre Georges Pompidou από τον Μάιο έως τον Αύγουστο 1985, αλλά και το 1987 στην έκθεση Made in France στο Harrods στο Λονδίνο και στην έκθεση De main de maître στο Grand Palais στο Παρίσι. Επίσης εκτέθηκε στο ξενοδοχείο Martinez στο Cannes το 2000.

Ο Max Le Verrier δούλευε καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930. Συλλάβη το 1944 για τη δράση του στην αντίσταση, αλλά μετά τον πόλεμο συνέχισε τη γλυπτική μέχρι τον θάνατό του το 1973.

Τα έργα του Maxime Le Verrier είναι ιδιαίτερα προσωπικού στυλ και αποτυπώνουν μια ευαίσθητη όραση.

Ο καλλιτέχνης ακολουθούσε επίσης την πρακτική προσαρμογής της τέχνης του σε διακοσμητικό σκοπό και δημιούργησε όμορφους αντιπροσωπευτικούς λαμπτήρες και άλλα αντικείμενα, από τα οποία παραθέτουμε εδώ αντίγραφα. Έχει σωστά τοποθετήσει ότι η μοντέρνα τέχνη δεν πρέπει να παραμένει προνόμιο μερικών προνομιούχων, αλλά πρέπει να γίνεται προσιτή στο ευρύ κοινό και να εξαπλώνεται σε όλα τα χρήσιμα στη ζωή. Αυτή η αντίληψη είναι εξαιρετικά δίκαιη: στις αναζητήσεις του για στυλιζάρισμα, ο καλλιτέχνης κατάφερε να τις εφαρμόσει με μεγάλη επιτυχία.